Μια πρώτη σημαντική νίκη στων αγώνα των συμβασιούχων. Η σύμβαση της κυβέρνησης και της δημοτικής αρχής λήγει.

Ανακοίνωση της Ανοιχτής Πόλης

Μια πρώτη σημαντική νίκη στων αγώνα των συμβασιούχων. Η σύμβαση της κυβέρνησης και της δημοτικής αρχής λήγει.

Μετά από 25 μέρες αγώνα διαρκείας, οι εργαζόμενοι συμβασιούχοι, με τη δικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου, δικαιώθηκαν εν μέρει στο μεγάλο θέμα της παραμονής στην εργασία τους. Συνεχίζουν μέχρι την τελική δικαίωση που είναι η μονιμοποίησή τους.

Η Ανοιχτή Πόλη βρέθηκε από την πρώτη στιγμή ενεργός συμπαραστάτης των συμβασιούχων, τόσο με τη στάση της στο δημοτικό συμβούλιο όσο και με τη συμμετοχή της στις καθημερινές κινητοποιήσεις στο χώρο της κατάληψης και στους δρόμους. Ο αγώνας δεν τελείωσε. Η δημοτική αρχή οφείλει να συνηγορήσει στη νομοθετική ρύθμιση την οποία η κυβέρνηση πρέπει να προωθήσει στη Βουλή.

Η πλειοψηφία του κ. Καμίνη, παρά την υποτελή της στάση, δεν κατάφερε να κάμψει τον αγώνα των εργαζομένων του Δήμου και να επιτύχει την απόλυσή τους. Σήμερα, οφείλει να λογοδοτήσει και να αλλάξει τακτική. Το θέμα πρέπει να λήξει τώρα γιατί ήδη πολλές υπηρεσίες του Δήμου, όπως η καθαριότητα και οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, έχουν καταρρεύσει. 

www.anoihtipoli.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ - Αυτόνομη Παρέμβαση ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΣ

 11-4-2011

Η Αυτόνομη Παρέμβαση και η ΑΣΚ-ΟΤΑ καταγγέλλουν την Δημοτική Αρχή του Δήμου Αθηναίων η οποία κάλεσε τα ΜΑΤ για να εμποδίσει την παρουσία των συμβασιούχων και του Σωματείου στη σημερινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στην αίθουσα του Ραδιοφωνικού Σταθμού των Αθηνών, 9,84 στο Γκάζι.

Η διάλυση των συγκεντρωμένων εργαζομένων με τη χρήση βίας και χημικών αποτελεί συνέχεια στον αυταρχικό και αντιδημοκρατικό κατήφορο του κ. Καμίνη ο οποίος έχει αναλάβει το ρόλο του εκπροσώπου του κ. Ραγκούση στην εφαρμογή του μνημονίου και τις απολύσεις των εργαζομένων.

Η τρομοκρατική επίθεση δεν θα περάσει. Ο αγώνας των συμβασιούχων είναι δίκαιος και η μόνη λύση είναι ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή εργασία, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και η μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου . 

Η εφημερίδα της Αυτόνομης Παρέμβασης στους Ο.Τ.Α

Η Αυτόνομη Συνδικαλιστική Κίνηση ΟΤΑ [askota.gr ] εξέδωσε έκτακτο φύλλο της εφημερίδας της 

για τη στήριξη του αγώνα των συμβασιούχων. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την εφημερίδα σε αρχείο PDF.

Οι συμβασιούχοι στην "κλίνη" του Καλλικράτη

Του Παναγιώτη Σκούτα 
(μέλους της πκ Πετραλώνων κ Θησείου του ΣΥΝ)

 Οι εργαζόμενοι συμβασιούχοι του Δήμου της Αθήνας δίνουν από τη Δευτέρα τη μάχη για να μην μείνουν άνεργοι, αξιώνουν να μην είναι αυτοί τα θύματα αυτής της οικονομικής κρίσης. Η κατάληψη του Δημαρχείου αποτελεί υστάτη λύση μπροστά στην αδιαλλαξία του δημάρχου να μην αποσύρει τις προκηρύξεις νέων θέσεων εργασίας με συμβάσεις ορισμένου χρόνου που κατέχουν ήδη οι συμβασιούχοι. Είναι αποτέλεσμα μιας συσσωρευμένης αγανάκτησης από τον χρόνιο εμπαιγμό κυβερνήσεων και δημοτικών αρχών. Οι προεκλογικές υποσχέσεις, τους ήθελαν ομήρους στα γρανάζια ενός πελατειακού κράτους τσαλαπατώντας υπολήψεις και συνειδήσεις και τώρα τους πετάν στο πεζοδρόμιο.
Ο αγώνας τους έχει στόχο τον νόμο Ραγκούση, είναι αγώνας ενάντια στον Καλλικράτη, που επιβάλλει την απόλυση 2.500 εργαζομένων μόνο στον Δήμο της Αθήνας. Είναι αγώνας που αφορά όλους τους συμβασιούχους σε όλη την επικράτεια σε όλη την τοπική αυτοδιοίκηση. Η διεύρυνση του αγώνα αποτελεί την προϋπόθεση για την ουσιαστική επίλυση της παραμονής τους στην εργασία. Η συμπαράσταση των πολιτών, των παρατάξεων, των δημάρχων, των δημοτικών συμβούλων και το κοινό μέτωπο συμβασιούχων και μονίμων είναι αυτονόητη υποχρέωση των εκλεγμένων και προς τους εργαζόμενους αλλά και προς τους πολίτες που απολαμβάνουν τις υπηρεσίες τους.
Το πρόβλημα στον Δήμο της Αθήνας δεν προέκυψε από το πουθενά. Είναι μείζον ζήτημα από τις αρχές του χρόνου όταν άρχισαν να εκδικάζονται οι προσφυγές στα δικαστήρια για ασφαλιστικά μέτρα. Όλες οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης ζητήσαμε από τη νέα δημοτική αρχή να πάρει θέση έγκαιρα πράγμα που δεν το έπραξε. Παρά τις πιέσεις για λύση, η δημοτική αρχή έχει απλώς παραδεχθεί το αυτονόητο. Ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Από τότε μέχρι και την ημέρα της κατάληψης, η διοίκηση Καμίνη δεν έπραξε το παραμικρό προς όφελος των εργαζομένων, δεν υπερασπίστηκε στα δικαστήρια την παραμονή τους στην εργασία, δεν δήλωσε το πασιφανές. Ότι δηλαδή είναι απαραίτητοι, και ότι αν απολυθούν δεν θα μπορεί ο δήμος να λειτουργήσει. Το αντίθετο μάλιστα, ανακοίνωσε στην τρόικα ότι θα μειώσει το κόστος λειτουργίας του δήμου υλοποιώντας τις απολύσεις τους.
Οι συμβασιούχοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι από αυτόν τον αγώνα είτε θα βγουν νικητές είτε θα βρεθούν στην ανεργία. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει και προς τούτω είναι και υποψιασμένοι και δύσπιστοι σε πιέσεις και παραινέσεις να εγκαταλείψουν την κατάληψη και να υπάρξουν προσπάθειες και να αναζητηθούν λύσεις.
Ο κ. Καμίνης θα μπορούσε να υιοθετήσει την απόσυρση των νέων προσλήψεων από τη Δευτέρα όπου το ζητούσαν όλες οι παρατάξεις και οι εργαζόμενοι. Είναι θετικό ότι έκανε ένα βήμα πίσω και δήλωσε ότι αποσύρει την προκήρυξη για νέες προσλήψεις και ότι θα εργαστεί με την ΑΔΕΔΥ και τα συνδικάτα για μια πρόταση νομοθετικής ρύθμισης προς την κυβέρνηση, μη δεσμευόμενος όμως για παραμονή στην εργασία το σύνολο των συμβασιούχων. Κακώς όμως ζητά να εγκαταλείψουν οι εργαζόμενοι το μοναδικό όπλο που έχουν. Την κινητοποίηση τους. Οι άνθρωποι έχουν καταλάβει πολύ καλά ότι από το Δημαρχείο πρέπει να φύγουν με ψηλά το κεφάλι.
Η Ανοιχτή πόλη αλλά και οι συνδικαλιστές της ΑΣΚ βρεθήκαν στο πλευρό των συμβασιούχων από την πρώτη στιγμή, έθεσαν το θέμα τους στα δημοτικά και κοινοτικά συμβούλια, -υπάρχει ήδη θετική απόφαση στην έκτη κοινότητα- υπερασπιστήκαν τα αιτήματα τους στα δικαστήρια και συνέβαλαν ουσιαστικά στην προσπάθεια του συντονισμού του αγώνα τους μέσα από πρωτοβουλίες συσκέψεων και εκδηλώσεων όλων των επιτροπών των συμβασιούχων, τους προτρέψαμε στη συνεργασία και στην ενότητα με τα σωματεία του δήμου. Στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν τους συμβασιούχους όχι μόνο στα λόγια αλλά έμπρακτα τον αγώνα τους.
Οι διαπραγματεύσεις δεν είναι εύκολη υπόθεση, χρειάζεται υπομονή, επιμονή, ενότητα, αποφασιστικότητα και καθαροί στόχοι. Ως παράταξη συντασσόμαστε με τα αιτήματα των συμβασιούχων. Πρέπει να υπάρξουν δεσμεύσεις ώστε, να μην υπάρξει καμία απόλυση συμβασιούχου. Να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση για την νομιμοποίηση με συμβάσεις αορίστου χρόνου όλων των συμβασιούχους αλλά και για τους τριάντα εργαζόμενους με καθεστώς stage. Να προσληφθούν όσοι εργαζόμενοι έχουν περάσει νόμιμα μέσω ΑΣΕΠ, όπως οι μουσικοί της φιλαρμονικής όπου η πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού κ. Φιλίνη δεν τους προσλαμβάνει με δικονομικές δικαιολογίες.
Τέλος η ανοιχτή πόλη θα πάρει πρωτοβουλίες ενίσχυσης των προσπαθειών σε επίπεδο δήμου. Σε συνεργασία με την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ θα υποβάλλει ερώτηση στη Βουλή και θα ζητήσει να κατατεθεί σχετική τροπολογία για την οριστική επίλυση του θέματος.

Απεργία...Απεργία...Απεργία...Απεργία...Απεργία...Απεργία...Απεργία...Απεργία

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στις δημόσιες συγκοινωνίες

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 29/6

Όχι στην κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης και των εργασιακών σχέσεων

Όλοι και όλες στους δρόμους

Όλοι και όλες στην πανεργατική απεργία και στις συγκεντρώσεις στις 29/6

Εργαζόμενοι/ες, συνταξιούχοι, άνεργοι, νέες και νέοι

Οι μεγαλειώδεις πανεργατικές απεργίες της 5/5 και 20/5 με τους εκατοντάδες χιλιάδες απεργούς και διαδηλωτές έσπασε τη δημοσιονομική τρομοκρατία της κυβέρνησης και των ΜΜΕ, που τόσον καιρό επιχειρούν να μας πείσουν ότι οι εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι και η νεολαία οφείλουμε να πληρώσουμε την κρίση των «αγορών». Η οργή μας εκδηλώθηκε μαζικά και μαχητικά δείχνοντας ότι μπορούμε να αντισταθούμε και να ανατρέψουμε τα σχέδιά τους.

Το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, που υποστηρίζουν το πρόγραμμα ΔΝΤ-ΕΕ, βάζουν στο στόχαστρό τους τα ασφαλιστικά δικαιώματά μας με το πρόσχημα ότι τα ταμεία καταρρέουν. Λένε και πάλι ψέματα. Απαιτούν να δουλεύουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα και μετατρέπουν τη σύνταξη σε προνοιακό επίδομα αυτοί που επί χρόνια οργανώνουν μεθοδευμένα την επιδρομή στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων κατασπαταλώντας το μόχθο γενιών και γενιών εργαζόμενων. Αυτοί που δεκαετίες τώρα έχουν αφήσει στο απυρόβλητο τα δισεκατομμύρια ευρώ της εισφοροδιαφυγής των εργοδοτών.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση προωθεί την πλήρη διάλυση και κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων και ανοίγει τις πόρτες για την επάνοδο του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα στη χώρα μας.

Δεν θα τους περάσει! Δεν τους χρωστάμε ούτε ένα ευρώ! Μας χρωστάνε!

Φέρτε πίσω τα κλεμμένα αποθεματικά της κοινωνικής ασφάλισης!

Η συρρίκνωση, αποδόμηση και ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, είναι συνέπεια των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που υλοποιούνται στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας και οδηγούν στη μείωση των δημοσίων δαπανών και των εργοδοτικών εισφορών καθώς και στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και στην αύξηση της ανεργίας με στόχο την αύξηση της επιχειρηματικής κερδοφορίας.

Στην Ελλάδα η κατάσταση αυτή επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο με τη λεηλασία των αποθεματικών της κοινωνικής ασφάλισης, μέσω της υποχρεωτικής επί δεκαετίες άτοκης κατάθεσής τους σε ειδικό λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδας και μέσω της διαρκούς καταλήστευσης των πόρων της με την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή, τη μαύρη εργασία και την μη απόδοση από το Κράτος και τη μεγάλη εργοδοσία θεσμοθετημένων υποχρεώσεων τους ύψους πολλών δις ευρώ στα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ με αλλεπάλληλους νόμους (1902/90, 2084/92, 3029/02) κατακρεούργησαν κυριολεκτικά τα ασφαλιστικά δικαιώματα των ασφαλισμένων, ενώ με τον τελευταίο νόμο (3655/08), η κυβέρνηση της Ν.Δ. προχώρησε σε μια βίαιη ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, δημιουργώντας μια αδιέξοδη, εκρηκτική και διαλυτική κατάσταση στην κοινωνική ασφάλιση.

Κάτω τα μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ –που ψηφίστηκε κυρίως από λαϊκούς ανθρώπους για να προστατέψει τη ζωή τους– δεν αρκείται στην αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, στη δραστική μείωση των συντάξεων και στην κατάργηση «θετικών διακρίσεων» (εργαζόμενες μητέρες, ΒΑΕ κ.λπ.).

Προχωρά σε μια «δομική» αλλαγή, ανατρέποντας τον ίδιο το δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης. Το κράτος αποσύρεται από την (συνταγματικά κατοχυρωμένη) υποχρέωση εγγύησης και χρηματοδότησης των συντάξεων, αναγνωρίζοντας πλέον υποχρεώσεις μόνο ως προς το ελάχιστο τμήμα των συντάξιμων αποδοχών που βαφτίζει «βασική σύνταξη», δηλαδή μόνο ως προς τα 360 ευρώ το μήνα. Όλα τα υπόλοιπα αφήνονται στην κρεατομηχανή της «ανταποδοτικότητας», δηλαδή στη λογική «όσα βάλει ο καθένας, τόσα θα πάρει», στα σκαμπανεβάσματα της αγοράς και την «επιδεξιότητα» των διοικήσεων των Ταμείων (που στην υπόθεση των ομολόγων απέδειξαν εμπράκτως για ποιους δουλεύουν…).

Με το νέο «αναλογικό» τρόπο υπολογισμού των συντάξεων, εφόσον εργαστούμε για 40 χρόνια,  θα φτάσουμε σε πραγματικές συντάξεις πολύ κοντά στην έννοια του φιλοδωρήματος. Μια ανάλογης σημασίας ανατροπή γίνεται στον τομέα της περίθαλψης με στόχο την υποβάθμισή της. Η πολιτική αυτή έχει στόχο να μεταφέρει κολοσσιαίους πόρους από τα Ταμεία στην εξυπηρέτηση του χρέους και των ελλειμμάτων, δηλαδή σους πιστωτές της χώρας μας. Έχει επίσης ως στόχο να ανοίξει «χώρο» στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και στον ιδιωτικό τομέα υγείας.

Όσον αφορά τις ρυθμίσεις του κυβερνητικού Π.Δ. για τις εργασιακές σχέσεις, με τις φθηνότερες και ευκολότερες απολύσεις οδηγούνται στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενοι που βρίσκονται στη σύνταξη γιατί οι εργοδότες θα τους απολύουν για να προσλάβουν νέους φθηνότερους εργαζόμενους. Με τους μισθούς των νέων εργαζομένων να είναι στο 80% ή 85% του κατώτερου μισθού αυτοί οδηγούνται σε δουλεμπορική εργασία, ενώ υπονομεύεται η Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Με την κατάργηση της δυνατότητας των συνδικάτων να προσφεύγουν μονομερώς στην Διαιτησία, εάν η εργοδοτική πλευρά δεν δέχεται το αποτέλεσμα της διαμεσολάβησης, ουσιαστικά ακυρώνεται το συνταγματικό δικαίωμά τους (άρθρο 22 του Συντάγματος) να υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας και χτυπιέται στην καρδιά του το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Ξεσηκωμός μέχρι τη νίκη!

Εργαζόμενοι , εργαζόμενες

Θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους. Θα βγούμε στο δρόμο ξανά και ξανά ενάντια στην πολιτική τους που καταδικάζει εργαζόμενους, συνταξιούχους και λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση και χαρίζει κέρδη στους τραπεζίτες και τους βιομήχανους.

Μπορούμε να τους ανατρέψουμε με τη μαζικότητα και τη δύναμη που δείξαμε στις Πανεργατικές Απεργίες. Με απεργίες, με διαδηλώσεις, με καταλήψεις.

Απαιτούμε από τα συνδικάτα συνέχεια, διάρκεια και κλιμάκωση των απεργιακών αγώνων.

Σε κάθε εργασιακό  χώρο, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολή να στήσουμε Επιτροπές Αγώνα που θα οργανώνουν τη συλλογική μας δράση και αντίσταση μέχρι να τα πάρουν όλα πίσω.

Η ανατροπή είναι εφικτή

Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει και διεκδικεί ένα ισχυρό, αναβαθμισμένο και κοινωνικά αποτελεσματικό, δημόσιο και καθολικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, που θα καλύπτει πλήρως όλους όσους εργάζονται ή είναι άνεργοι που αναζητούν εργασία και θα διασφαλίζει ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συντάξεις, μαζί με σύγχρονη, πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική και υγειονομική περίθαλψη.

Διεκδικούμε:

•    Την υπεράσπιση και ενίσχυση του δημόσιου, κοινωνικού, καθολικού, αναδιανεμητικού και αλληλέγγυου χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.

•    Την απόκρουση επιβολής του συστήματος των 3 πυλώνων και των επαγγελματικών Ταμείων. Οι βασικοί πυλώνες του δημόσιου και κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος είναι δύο:

α) Η κύρια ασφάλιση, που καλύπτει την κύρια σύνταξη και την υγεία και χρηματοδοτείται με το σύστημα της 3μερούς χρηματοδότησης (2/9 ο ασφαλισμένος, 4/9 ο εργοδότης και 3/9 το κράτος).

β) η επικουρική ασφάλιση, που καλύπτει την  επικουρική σύνταξη και χρηματοδοτείται με ίσες εισφορές εργαζόμενου και εργοδότη.

•    Την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα των ν. 1902/90, 2084/92, 3029/02 και 3655/08

•   Την κατάργηση όλων των ασφαλιστικών διακρίσεων με βάση την ηλικία ή την ημερομηνία της πρώτης ένταξης σε ασφαλιστικό ταμείο.

•    Τη βελτίωση και όχι υποβάθμιση των ασφαλιστικών όρων και παροχών. Να επανέλθουν οι θετικές διακρίσεις για τις μητέρες με ανήλικα παιδιά με επέκταση και στον πατέρα όταν έχει την επιμέλεια ως μόνος γονέας του ανηλίκου. Να ισχύει για όλους τους εργαζόμενους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα το δικαίωμα για πλήρη συνταξιοδότηση με 35 χρόνια εργασίας χωρίς όριο ηλικίας.

•    Την υπεράσπιση του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, επέκτασή του στο δημόσιο τομέα και νέα επαγγέλματα.

•    Την ασφαλιστική κάλυψη του χρόνου ανεργίας, ασθένειας, λοχείας και στρατιωτικής θητείας.

•    Τον υπολογισμό των υπερωριών και όλων των ημεραργιών στο χρόνο ασφάλισης και στις συντάξιμες αποδοχές.

•    Τον υπολογισμό της κύριας σύνταξης στο 80% των συντάξιμων αποδοχών του τελευταίου χρόνου ασφάλισης ή του καλύτερου χρόνου της τελευταίας 10ετίας και της επικουρικής, τουλάχιστον, στο 20% του συντάξιμου μισθού. Οι αναπροσαρμογές κύριας και επικουρικής σύνταξης να γίνονται σύμφωνα με τις ετήσιες αυξήσεις των συλλογικών συμβάσεων των εν ενεργεία εργαζομένων.

•    Την καθιέρωση κατώτερης σύνταξης ίσης με 20 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτης και επικουρικής ίσης με 5 ημερομίσθια.

•    Την τροποποίηση του καθεστώτος διαδοχικής ασφάλισης, ώστε να μην οδηγεί σε μείωση των συντάξεων.

•    Την καθιέρωση βιβλιαρίου υγείας για όλους όσους κατοικούν στην Ελλάδα.

•    Την περιφρούρηση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης με το χτύπημα της ανασφάλιστης εργασίας, της εισφοροδιαφυγής, της εισφοροαπαλλαγής και των χαριστικών ρυθμίσεων στην απόδοση των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας στα Ταμεία. Ασφαλή διαχείριση των αποθεματικών και της ακίνητης περιουσίας των Ταμείων. Απαγόρευση χρηματιστηριακών παιχνιδιών με τα αποθεματικά των Ταμείων. Ενίσχυση των ελεγκτικών οργάνων με προσωπικό, μέσα και πόρους και θεσμοθέτηση του δικαιώματος των εκπροσώπων των εργαζομένων για παρέμβαση και έλεγχο στις επιχειρήσεις και τα εργοτάξια.

•   Την επιστροφή των λεηλατημένων από το Κράτος και τις τράπεζες αποθεματικών των Ταμείων και θεσμοθέτηση νέων δημοσίων πόρων για το ασφαλιστικό σύστημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται να καταργηθούν όλες οι ελαστικές µορφές εργασίας στο δηµόσιο και τον ιδιωτικό τομέα (η ενοικιαζόµενη εργασία, η αμοιβή με το μπλοκάκι, το καθεστώς της υπεργολαβίας, που εξαφανίζουν βασικά δικαιώµατα των εργαζοµένων).

Διεκδικούµε:

Την απόσυρση του ΠΔ για τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, πλήρη, σταθερή και αξιοπρεπή εργασία με μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες για όλους και όλες.

Ενάντια σε Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ

Αγώνας Διαρκείας-Εξέγερση Παντού

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ Τετάρτη 16/6

Κάλεσμα του Δικτύου συνδικαλιστών της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην συγκέντρωση της Τετάρτης 16/6 στην Πλατεία Κλαυθμώνος

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ  ΣΤΗΝ ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

Προσυγκέντρωση Δικτύου Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ,

Προπύλαια 16/6 6:30 μμ.

Συγκέντρωση 7μμ στην Πλατεία Κλαυθμώνος

Καλούμε τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τις νέες και τους νέους σε μαζική και μαχητική συμμετοχή στο συλλαλητήριο που διοργανώνουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 16/6 στις 7 μμ στην πλατεία Κλαυθμώνος για να υπερασπίσουμε τον δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και τις συντάξεις μας από την συντονισμένη επίθεση κυβέρνησης - ΔΝΤ – ΕΕ.

Το Δίκτυο συνδικαλιστών της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα συμμετάσχει στην προσυγκέντρωση του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων που θα πραγματοποιηθεί στις 6:30 μμ στα Προπύλαια.

Ολοι αύριο στην ΑΠΕΡΓΙΑ !!!

Όλοι και Όλες στην Απεργία την Πέμπτη 20 Μαΐου για να αποσυρθεί το εκτρωματικό κυβερνητικό νομοσχέδιο

Ανακοίνωση του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς

Εργαζόμενοι/ες
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ-πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις αξιώσεις του μηχανισμού στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ- ολοκληρώνει το έγκλημα της πλήρους αποδόμησης του Δημόσιου κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος.
Η μοναδική της επιδίωξη είναι ο περιορισμός της δαπάνης μέσω της απαλλαγής του κράτους από θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του και ο περιορισμός της δαπάνης αυτής στα σημερινά επίπεδα σε σχέση με το ΑΕΠ.
Το ασφαλιστικό για την κυβέρνηση δεν είναι ένα κοινωνικό ζήτημα αλλά ένα δημοσιονομικό πρόβλημα.
Η κυβέρνηση όπως και για άλλα ζητήματα επιχειρεί να μεταθέσει την ευθύνη της πολιτείας στους ίδιους τους ασφαλισμένους.
Προσπαθεί να αποσείσει την τεράστια ευθύνη των ηγεσιών του ΠΑΣΟΚ της ΝΔ και των εκπροσώπων του κεφαλαίου που λεηλάτησαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων (κρατική διαχείριση, χρηματιστήριο, δομημένα ομόλογα), που αποστέρησαν τεράστιους πόρους από το ασφαλιστικό σύστημα μέσα από την εισφοροδιαφυγή και εισφοροκλοπή, τις χαριστικές ρυθμίσεις προς τους εργοδότες, την άσκηση κοινωνικής πολιτικής μέσα από το ασφαλιστικό σύστημα, την μη καταβολή θεσμοθετημένων υποχρεώσεων του κράτους.
Οι υπαίτιοι της κακοδαιμονίας δεν μπορεί να εμφανίζονται ως εξυγιαντές του συστήματος. Αυτό αποτελεί απύθμενη υποκρισία την οποία εκπέμπει πρώτα απ’ όλους ο κ. Λοβέρδος.
Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης είναι απαράδεκτο και πρέπει να αποσυρθεί.
Με το νομοσχέδιο αυτό σφαγιάζονται τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Μειώνονται δραστικά οι συντάξεις και των σημερινών και μελλοντικών συνταξιούχων, αυξάνονται δραματικά τα όρια ηλικίας και επιβάλλεται η διαχρονική αύξηση των γενικών ορίων ηλικίας. Αυξάνεται η δαπάνη του ασφαλισμένου ,υπονομεύεται ο κοινωνικός και διανεμητικός χαρακτήρας και οι αρχές της κοινωνικής αλληλεγγύης και της αλληλεγγύης των γενεών αφού ο κάθε ασφαλισμένος θα έχει τον ατομικό του κουμπαρά.
Με το νομοσχέδιο υποβαθμίζεται επίσης ο τομέας της υγείας και επιβάλλονται υποχρεωτικές ενοποιήσεις.
Οι ασφαλισμένοι θα δουλεύουν περισσότερο, θα πληρώνουν περισσότερα για να παίρνουν όλο και πιο μικρές συντάξεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει την πολιτική της κυβέρνησης και στο ασφαλιστικό. Καλεί τους εργαζομένους, όλο τον λαό, να ξεσηκωθούν και να υπερασπίσουν δικαιώματα δεκαετιών που κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες και σήμερα κατεδαφίζονται από  την τρόικα κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής ένωσης και ΔΝΤ.
Υπάρχει άλλη λύση, όμως αυτή εντάσσεται σε ένα διαφορετικό σχέδιο απεμπλοκής από τον μηχανισμό Ε.Ε.-ΔΝΤ, προοδευτικής ανάπτυξης και ανόρθωσης της χώρας, ριζοσπαστικής αναδιανομής του εισοδήματος, αύξησης της φορολόγησης του κεφαλαίου, στήριξης της απασχόλησης, ουσιαστικής καταπολέμησης της εισφοροδιαφυγής, σταδιακής επιστροφής των λεηλατημένων πόρων,  χτυπήματος της αφαίμαξης των οργανισμών υγείας από τις φαρμακευτικές και ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και κατάργησης των αντιασφαλιστικών νόμων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Εργαζόμενοι/ες
Η μόνη ελπίδα σήμερα είναι ο καινούριος παίκτης που έχει εμφανιστεί στο πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό κυρίως μετά τις πρωτοφανείς σε μαζικότητα και οργή απεργιακές συγκεντρώσεις στης 5 του Μάη, οι λαϊκές και εργατικές κινητοποιήσεις, που είναι το μόνο που πραγματικά φοβούνται οι κυρίαρχες δυνάμεις στη χώρα μας και στην Ευρώπη και το αποτελεσματικότερο  οχυρωματικό έργο που μπορεί να ανακόψει τις αντεργατικές πολιτικές.

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΑ, ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ την Πέμπτη 20/05

Συγκέντρωση στην Αθήνα στις 11 πμ στο πεδίο του Άρεως.

Προσυγκέντρωση στο Μουσείο στις 10:30 πμ.

Συλλαλητήριο ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 12 Μάη 6μμ πλατεία Κλαυθμώνος

Σε νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Κλαυθμώνος προχωρούν την Τετάρτη 12 Μαΐου 2010 στις 18:00 ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, οι εργαζόμενοι της χώρας με τη διοργάνωση του συλλαλητηρίου συνεχίζουν τον αγώνα και την αντίθεσή τους στο πακέτο των άδικων και σκληρών οικονομικών και αντιασφαλιστικών μέτρων της κυβέρνησης και της τρόικας (Ευρ. Επιτροπή, Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ. ).
Επίσης, την Τετάρτη 12/05/2010, τα προεδρεία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, σε κοινή συνεδρίαση, θα αποφασίσουν την περαιτέρω συνέχιση του αγώνα.

5 ΜΑΗ Όλοι και Όλες στους δρόμους!

Γείτονες και γειτόνισσες

Η αυριανή απεργία και ειδικά η συμμετοχή όλων μας στην απεργιακή συγκέντρωση, είναι κορυφαίας σημασίας.

Σε αντίθεση με την προπαγάνδα της κυβέρνησης και των καναλιών, η κινητοποίηση των εργαζομένων είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να απειλήσει και να τρομάξει τους τοκογλύφους που σήμερα μας κρατάνε ομήρους. Μόνο η μαζική μας κινητοποίηση θα στείλει ένα πανευρωπαϊκό μήνυμα, ότι την κρίση τους δεν θα την λύσουν εις βάρος των εργαζομένων της Ελλάδας σήμερα και άλλων χωρών αύριο. 

Γι' αυτούς και 1000 ακόμα λόγους πρέπει και να συμμετάσχουμε στην συγκέντρωση, αλλά και να πείσουμε συναδέλφους χωρίς εμπειρία συμμετοχής σε κινητοποιήσεις να κατέβουν κι αυτοί. Γιατί όσο χώρο παραχωρούμε για μέτρα, τόσα περισσότερα θα έρχονται. Το λέει άλλωστε καθαρά η ίδια η κυβέρνηση.

5 ΜΑΗ Όλοι και Όλες στους δρόμους! 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

1η ΜΑΗ 2010: Εμπρός για Εργατική - Λαϊκή Εξέγερση  ενάντια στο σφαγείο του ΔΝΤ, το Πρόγραμμα και το Σύμφωνο Σταθερότητας Κυβέρνησης-ΕΕ.

Εμπρός για απεργίες-καταλήψεις-διαδηλώσεις.

Μαζικοί-Ενωτικοί αγώνες μέχρι την νίκη

Να δημιουργήσουμε επιτροπές αγώνα παντού

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, νέες, άνεργοι, μετανάστες

Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μια μέρα που κατακτήθηκε με αγώνες, που πολλές φορές βάφτηκαν στο αίμα. Αγώνες που ξεκίνησαν από το Σικάγο το 1886 για τη διεκδίκηση του 8ωρου, αλλά συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης ενάντια στην εκμετάλλευση, στις διακρίσεις και την κάθε είδους καταπίεση, ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.

Η φετινή Πρωτομαγιά πρέπει φέτος να είναι μια μέρα - σταθμός των αγώνων του εργατικού κινήματος για την ανατροπή των αντεργατικών μέτρων της κυβέρνησης που είναι στην ουσία η εφαρμογή των  μέτρων του ΔΝΤ και του  Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ στην χώρα μας.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, πλήρως ευθυγραμμισμένη με το ΔΝΤ, την ΕΕ και με το ντόπιο κεφάλαιο, επιχειρεί στο όνομα της κρίσης να μεταφέρει όλα τα βάρη στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα.

Η προσφυγή στο «μηχανισμό στήριξης» ΔΝΤ-ΕΕ σημαίνει ότι η κυβέρνηση εκχωρεί βασικά κυριαρχικά δικαιώματα στο ΔΝΤ. Μιλάμε δηλαδή για οικονομική κατοχή και ότι η χώρα μας μετατρέπεται σε μισοαποικία. Οι λαοί των χωρών στις οποίες παρενέβη το ΔΝΤ υπέφεραν για δεκαετίες ή συνεχίζουν να υποφέρουν ακόμη.

Η κυβέρνηση, όμως, δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τη χώρα στο ΔΝΤ. Δεν εκλέχτηκε με βάση τέτοια προγραμματική δέσμευση και δεν της έδωσε τέτοια εξουσιοδότηση ο Ελληνικός Λαός.

Ορισμένα από τα μέτρα που θα ακολουθήσουν και συζητούνται με τα κλιμάκια του ΔΝΤ- ΕΕ, που ήδη είναι στη χώρα μας, είναι:

• Απολύσεις σε όλο το φάσμα του Δημόσιου, ευρύτερου Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

• Διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

• Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, συρρίκνωση και εν συνεχεία ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας και παιδείας.

• Κατεδάφιση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος με τη μείωση των συντάξεων σε δραματικά ποσοστά και την αύξηση των ορίων ηλικίας.

• Μείωση των μισθών και στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

Τα μέτρα αυτά θα οδηγήσουν σε οπισθοδρόμηση την οικονομία, σε απελπισία την κοινωνία. Η ανεργία θα σπάσει το όριο του 1.000.000 ανέργων, η φτώχεια θα εξαπλωθεί και τα κοινωνικά δικαιώματα θα εξαερωθούν.

 Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι,

Η Πρωτομαγιά του 2010 είναι μια μέρα για την οποία πρέπει να δράσουμε (Αριστερά, συνδικάτα, νεολαία, μετανάστες/τριες, άνεργοι και επισφαλώς εργαζόμενοι) για να δώσουμε ένα μήνυμα αντίστασης στα αντεργατικά μέτρα, να διεκδικήσουμε «να τα πάρουν πίσω όλα» και να μην φέρουν καινούργια.

Για να δείξουμε στο σημερινό αντίπαλο, δηλαδή στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και τους συμμάχους της (ΝΔ-ΛΑΟΣ), ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να τους χαρίσουμε τα κατακτημένα με αίμα και θυσίες δικαιώματά μας και τις ζωές μας, για να μας γυρίσουν σ’ ένα καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας.

Μια μαζική και μαχητική Πρωτομαγιά μπορεί να σηματοδοτήσει μια πιο οργανωμένη –και άρα αποτελεσματική– αντίσταση στις επιθέσεις που δεχόμαστε και αυτές που σχεδιάζουν εναντίον μας στο άμεσο μέλλον.

Απέναντι στην διεθνή και εθνική συναίνεση των δυνάμεων του κεφαλαίου πρέπει να απαντήσουμε με την κοινή δράση όλης της Αριστεράς, την πιο πλατιά ενότητα αντίστασης και ανατροπής, με λαϊκή - εργατική εξέγερση για να τα πάρουν όλα πίσω, για  να ανοίξουμε τον δρόμο για νέες κατακτήσεις, για την διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Να απαντήσουμε πιάνοντας το νήμα των γενικών απεργιών, των κλαδικών αγώνων, των καταλήψεων…Να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και την πολιτική περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ με  την προσπάθεια οργάνωσης και κινητοποίησης  της εργατικής  βάσης μέσα από το συντονισμό των πρωτοβαθμίων σωματείων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα και με την συγκρότηση ανοικτών Επιτροπών Αγώνα σε κάθε  χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.

Οι εργαζόμενοι δεν είναι υπεύθυνοι για το δημόσιο χρέος και δεν χρωστούν τίποτε απολύτως σε όλους ατούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.

Φορολογήστε τους πλούσιους και τις επιχειρήσεις

Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς

Εθνικοποίηση των τραπεζών

Απαγόρευση των απολύσεων

Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας

Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες

Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις

Νομιμοποίηση των μεταναστών –Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά

Όλοι στις Πρωτομαγιάτικες Συγκεντρώσεις των Συνδικάτων

Αθήνα: Προσυγκέντρωση Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς 10 πμ Μουσείο - Πολυτεχνείο, συγκέντρωση συνδικάτων 11 πμ στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Άμεση αντίδραση της αριστεράς για το έγκλημα του ΔΝΤ

Πολύ πετυχημένη ήταν η πορεία της Παρασκευής κατά της εμπλοκής του ΔΝΤ στη χώρα. Μέσα σε λίγες ώρες από το κάλεσμα, 4.000 άτομα διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας με παλμό. Ήταν ο κόσμος του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων, του Δικτίου συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ, φοιτητές, κόσμος και οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Και από τον ΣΥΡΙΖΑ του 3ου διαμερίσματος πολύς ο κόσμος που κατέβηκε ενώ νωρίτερα αυτοκίνητο με μεγάφωνα είχε βγει στα Πετράλωνα και καλούσε στην πορεία κατά του ΔΝΤ.




Περισσότερες φωτογραφίες στο indy.gr

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΔΝΤ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/04, 6.30 μμ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Το Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς συμμετέχει στο συλλαλητήριο, ενάντια στην προσφυγή στο ΔΝΤ που διοργανώνει το Συντονιστικό Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, με συγκέντρωση στα Προπύλαια στις 6.30μμ και πορεία στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ενάντια ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΟΥ ΔΝΤ 

που ζητάει απολύσεις, διάλυση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ να βγούμε από τα σπίτια μας.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στους δρόμους.

Ανακοίνωση-Κάλεσμα του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς για την απεργία της ΑΔΕΔΥ 22/4

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ της ΑΔΕΔΥ -

22/04 Πλ. Κλαυθμώνος στις 11:00 πμ

Προσυγκέντρωση στην Αθήνα στις 10:00πμ στα Προπύλαια

Έξω το ΔΝΤ από την Ελλάδα – Όλοι/Όλες στους δρόμους

Εργαζόμενοι Εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις έστειλε επιστολή προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), με την οποία προαναγγέλλει την προσφυγή της χώρας. Όλοι και όλες πλέον γνωρίζουν ότι, εάν γίνει αυτό, τα μέτρα που έχουν παρθεί μέχρι σήμερα θα ωχριούν μπροστά σ’ αυτό που θα ακολουθήσει.

Η προσφυγή στο ΔΝΤ σημαίνει ότι η κυβέρνηση εκχωρεί βασικά κυριαρχικά δικαιώματα σ’ αυτόν τον οργανισμό. Μιλάμε δηλαδή για οικονομική κατοχή και ότι η χώρα μας μετατρέπεται σε μισοαποικία. Οι Λαοί των χωρών στις οποίες παρενέβη το ΔΝΤ υπέφεραν για δεκαετίες ή συνεχίζουν να υποφέρουν ακόμη.

Η κυβέρνηση, όμως, δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τη χώρα στο ΔΝΤ. Δεν εκλέχτηκε με βάση τέτοια προγραμματική δέσμευση και δεν της έδωσε τέτοια εξουσιοδότηση ο Ελληνικός Λαός.

Ορισμένα από τα μέτρα που θα ακολουθήσουν και που ήδη συζητούνται με τα κλιμάκια του ΔΝΤ- ΕΕ, που ήδη είναι στη χώρα μας, είναι:

•    Απολύσεις σε όλο το φάσμα του Δημόσιου, ευρύτερου Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

•    Διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

•    Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, συρρίκνωση και εν συνεχεία ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της δημόσιας υγείας και παιδείας.

•     Κατεδάφιση του υπάρχοντος ασφαλιστικού συστήματος με τη μείωση των συντάξεων σε δραματικά ποσοστά και την αύξηση των ορίων ηλικίας.

•    Μείωση των μισθών και στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

Τα μέτρα αυτά θα οδηγήσουν σε οπισθοδρόμηση την οικονομία, σε απελπισία την κοινωνία. Η ανεργία θα σπάσει το όριο του 1.000.000 ανέργων, η φτώχεια θα εξαπλωθεί και τα κοινωνικά δικαιώματα θα εξαερωθούν.

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι,

Μπροστά σ’ αυτόν τον τυφώνα οι κυρίαρχες δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ και στο σύνολο των ομοσπονδιών των ΔΕΚΟ και του ιδιωτικού τομέα συμπεριφέρονται σαν να ψιχαλίζει.

Αυτή η κατάσταση πρέπει ν’ αλλάξει. Όλο το οργανωμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, όλοι οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα θα πρέπει να ξεσηκωθούμε να μετατρέψουμε την οργή μας δε αγωνιστική διεκδίκηση προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τις αντεργατικές επιλογές του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της κυβέρνησης. Εάν αυτό δεν γίνει σήμερα αύριο θα είναι αργά.

Σε τέτοιες στιγμές μία είναι η απάντηση. Λαϊκή εργατική εξέγερση, γιατί μόνο αυτή μπορεί να σταματήσει την «αγία και ομοούσια τριάδα» κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΛΑΟΣ –ΝΔ και τους «σκοτεινούς ιππότες της αποκάλυψης» ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ της ΑΔΕΔΥ και του συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα στις 22/4 και στην απεργιακή συγκέντρωση στην Κλαυθμώνος στις 11:00 πμ. Προσυγκέντρωση στην Αθήνα στις 10:00 στα Προπύλαια.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

13 κρίσιμες επισημάνσεις για την κρίση στο συνδικαλιστικό κίνημα

TΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ* Στην σημερινή Κυριακάτικη Αυγή

Το χαμηλό ποσοστό συνδικαλιστικής πυκνότητας με βάση τη συμμετοχή στις αρχαιρεσίες, το οποίο κυμαίνεται στο 30%, σε συνδυασμό με το επίσης χαμηλό ποσοστό της μισθωτής εργασίας στη χώρα, περιορίζει το ειδικό βάρος των ελληνικών συνδικάτων
Με αφορμή το διεξαγόμενο 34ο συνέδριο της ΓΣΕΕ είναι χρήσιμες κάποιες επισημάνσεις που αφορούν σε διαχρονικά προβλήματα και παθογένειες των ελληνικών συνδικάτων, πέραν της συζήτησης σχετικά με τον πολλαπλά καταγεγραμμένο βαθμό αξιοπιστίας, το ζήτημα της αυτονομίας, την αναζήτηση μιας γνήσιας συνδικαλιστικής κουλτούρας, ακόμη και τον συμβολισμό της επιλογής του χώρου διεξαγωγής του σε αυτή τη συγκυρία. Άλλωστε, όλα αυτά αποτελούν όψεις του ίδιου νομίσματος. Ειδικότερα:
1) Το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα διέρχεται την πρώτη φάση ενηλικίωσής του, αν ληφθεί υπόψη ότι η καθυστερημένη χρονικά εμφάνιση και ανάπτυξή του, λόγω παραγωγικών δομών, συμβαδίζει με την επί μακρόν προσπάθεια επιβίωσής του από τις ακραίες παρεμβάσεις της κρατικής εξουσίας, ακόμη και μετά τη μεταπολίτευση, όταν μόλις το 1988 λήγει και η τελευταία εσωτερική κρίση που συνοδεύεται από δικαστικές παρεμβάσεις και της οποίας, πρωταγωνιστές της παραμένουν ακόμη στο προσκήνιο.
2) Η μισθωτή εργασία στην Ελλάδα παρουσιάζει μακράν τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ε27 (65% έναντι 86% του αντίστοιχου μέσου όρου), γεγονός που καθιστά σχετικά περιορισμένο τον ρόλο των μισθωτών και σε έναν βαθμό δικαιολογεί και τα χαμηλά επίπεδα του κοινωνικού κράτους όταν μόλις πριν από 25 χρόνια το ποσοστό των μισθωτών υπερέβη το 50% της απασχόλησης και όταν η δεύτερη και τρίτη γενιά μισθωτών, χωρίς δεσμούς αυτοαπασχόλησης και με παράδοση κουλτούρας μισθωτής εργασίας είναι περιορισμένη.
3) Το χαμηλό ποσοστό συνδικαλιστικής πυκνότητας με βάση τη συμμετοχή στις αρχαιρεσίες που κυμαίνεται στο 30%, σε συνδυασμό με το επίσης χαμηλό ποσοστό της μισθωτής εργασίας στη χώρα, περιορίζει το ειδικό βάρος των ελληνικών συνδικάτων σε σχέση με το αντίστοιχο ποσοστό χωρών όπως η Γερμανία με μισθωτή εργασία που αντιπροσωπεύει το 92% της απασχόλησης.
4) Η ακολουθούμενη γενικότερη τάση μείωσης της συνδικαλιστικής πυκνότητας, οφειλόμενη σε ποικιλία αιτίων, εξωγενών, ενδογενών και αλληλεπιδρώντων, έχει σαν αποτέλεσμα την υποχώρησή της κατά 15 μονάδες μέσα σε μία 20ετία ακόμη και αν ο συνολικός αριθμός των συνδικαλισμένων παραμένει ο ίδιος γεγονός που οφείλεται κυρίως στη ραγδαία αύξηση της μισθωτής απασχόλησης και στην αδυναμία των συνδικάτων να την παρακολουθήσουν.
5) Η απόλυτη κυριαρχία του δημόσιου τομέα, στενού και ευρύτερου, που εκπροσωπεί το 55% των συνδικαλισμένων ενώ εκπροσωπεί το 34% της μισθωτής απασχόλησης, απόρροια εργασιακής ασφάλειας αλλά και των πελατειακών λογικών που ευδοκιμούν στο εσωτερικό του, συνιστά πολυσήμαντη ιδιαιτερότητα σε μια συγκυρία σοβαρής υποχώρησης του δημόσιου τομέα από τη λαίλαπα των ιδιωτικοποιήσεων, και οδηγεί σε εξαιρετικά δυσοίωνες προοπτικές τον ελληνικό συνδικαλισμό όταν μάλιστα η πυκνότητα στον ιδιωτικό τομέα κυμαίνεται στο 15%.
6) Η έκδηλη έλλειψη εκπροσώπησης των νέων κοιτασμάτων της μισθωτής εργασίας αποτελεί σοβαρότατο έλλειμμα στη σημερινή συγκυρία. Η διογκωμένη παρουσία της ευέλικτης εργασίας και των μεταναστών και οι νέοι κλάδοι απουσιάζουν επιδεικτικά από τη δύναμη των συνδικάτων. Η εκκωφαντική και ανησυχητική απουσία των νέων ηλικιών καθώς και η ελλιπέστατη εκπροσώπηση των γυναικών ενισχύουν το πρόβλημα. Παρά τους αντικειμενικούς παράγοντες που εμποδίζουν την ένταξη στα συνδικάτα αυτών των κατηγοριών, είναι αξιοσημείωτη η αρνητική στάση ορισμένων συνδικάτων αλλά και η απουσία ειδικών πολιτικών προσέγγισής τους την ίδια στιγμή που σπανιότατα συνδικαλιστικές οργανώσεις προβαίνουν στην ανά κατηγορία (π.χ. φύλο) καταγραφή των μελών τους. Ωστόσο η δημιουργία πρωτοβάθμιων σωματείων από τον χώρο της επισφάλειας με πρωτοβουλίες, που συχνά δεν συνδέονται με το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα, συνιστούν ελπιδοφόρα εξέλιξη.

7) Η επιλογή της οργανωτικής ενότητας που κατακτήθηκε στον χρόνο, σύμφωνα με την οποία τα διαφορετικά ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα συνυπάρχουν στην ίδια οργανωτική δομή, ακυρώνεται σε έναν βαθμό από την διαφορετική εκπροσώπηση με βάση το εργασιακό καθεστώς (δημοσίου δικαίου για την ΑΔΕΔΥ, ιδιωτικού δικαίου για τη ΓΣΕΕ). Η διατήρηση αυτής της ιδιότυπης οργανωτικής ενότητας θέτει εμπόδια στην κοινή δράση όλων των δυνάμεων της μισθωτής εργασίας την ίδια στιγμή που ενισχύεται η έξωθεν προσπάθεια για τεχνητές αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε τμήματά της και όταν στον στενό δημόσιο τομέα ευδοκιμούν και διευρύνουν την παρουσία τους διαφορετικά καθεστώτα από εκείνο του δημοσίου υπαλλήλου. Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι το 1920 με νόμο απαγορεύθηκε η συνύπαρξη των δημοσίων υπαλλήλων και των άλλων εργαζομένων στα ίδια συνδικάτα, προκειμένου οι πρώτοι «να μη μολυνθούν από το μικρόβιο της ταξικής πάλης» που είχε υιοθετήσει η ΓΣΕΕ από το ιδρυτικό της συνέδριο του 1918.
8) Η οργανωτική ενότητα αναιρείται σε μεγάλο βαθμό από την έντονη παραταξιοποίηση που δίνει την εικόνα της ουσιαστικής διάσπασης του συνδικαλιστικού κινήματος. Η κάθετη οργανωτική δομή και λειτουργία των παρατάξεων και των μηχανισμών τους, που μετατρέπονται σε συνδικάτα μέσα στους κόλπους των συνδικάτων, περιορίζουν την ουσιαστική λειτουργία των συνδικαλιστικών οργάνων που είναι το οξυγόνο των δημοκρατικών θεσμών. Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι το ελληνικό παράδειγμα των συνδικαλιστικών παρατάξεων με την πλήρη αντιστοιχία τους στους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία. Γιατί και σε χώρες που ιστορικά έχουν υιοθετήσει τον οργανωτικό πλουραλισμό, με τις πολλές εθνικής εμβέλειας οργανώσεις, αυτές, αν και ιστορικά συνδέθηκαν με εξωσυνδικαλιστικά κέντρα, σήμερα έχουν χαλαρώσει τους δεσμούς τους με αυτά και στις τάξεις και στα στελέχη τους συνυπάρχουν εργαζόμενοι με διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις και κομματικές εντάξεις χωρίς ασφυκτικές περιχαρακώσεις.
9) Ο οργανωτικός πολυκερματισμός με τις 3.500 πρωτοβάθμιες και 200 δευτεροβάθμιες οργανώσεις, και για τις δύο συνομοσπονδίες με τα 750 χιλιάδες μέλη, αποτελεί παράδειγμα οργανωτικής πολυδιάσπασης που αντιστρατεύεται τον ενιαίο χαρακτήρα και αναπαράγει την αναποτελεσματικότητα. Η ύπαρξη ακόμη και 12 ομοσπονδιών σε έναν κλάδο αποτελεί ακραίο και ενδεικτικό παράδειγμα κυριαρχίας παραταξιακών και προσωπικών σκοπιμοτήτων που έχουν ακυρώσει τις ομόφωνες αποφάσεις, περί οργανωτικής ανασυγκρότησης, καταστατικών συνεδρίων αφού σε 20 χρόνια έχουν επιφέρει μόλις 2 συγχωνεύσεις ομοσπονδιών, ενώ δημιουργούνται νέες ομοσπονδίες ενισχύοντας την πολυδιάσπαση.
10) Η απουσία συλλογικής εκπροσώπησης της εργασίας στο 98% των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα αντιφάσκει με την προηγούμενη παρατήρηση. Αυτό είναι δείγμα σοβαρής ανεπάρκειας του νομοθετικού πλαισίου που καθορίζει την εσωτερική ζωή των συνδικάτων περιορίζοντας τους όρους της οργανωτικής τους αυτονομίας, αλλά και ένδειξη έλλειψης επίμονης διεκδίκησης από μέρους τους για αναγκαίες αλλαγές στο υφιστάμενο πλαίσιο. Την ίδια στιγμή καταγράφεται θεσμική αδυναμία δημιουργίας όρων ενιαίας εκπροσώπησης σε χώρους πολυκλαδικής δραστηριότητας, π.χ. ομίλους επιχειρήσεων, πολυχώρους (Μall), αεροδρόμια.
11) Η παρατεινόμενη, μεταξικής έμπνευσης, οικονομική εξάρτηση των συνδικάτων από την Εργατική Εστία με τις πολλαπλές της συνέπειες είναι μια ακόμη προσθήκη στον θεσμικά επιβεβλημένο κρατικό παρεμβατισμό στη ζωή των συνδικάτων. Η επανάπαυση στη λύση αυτή στερεί από τα ελληνικά συνδικάτα την κατανόηση του ρόλου της συνδικαλιστικής συνδρομής (ουσιαστικής και όχι συμβολικής) των μελών ως αναγκαίας συνθήκης για τη δημιουργία όρων αμοιβαιότητας μεταξύ τους αλλά και τη διατήρηση του κινηματικού χαρακτήρα των συνδικάτων εκτός από την κατοχύρωση όρων οικονομικής ανεξαρτησίας.
12) Η απουσία ενός έμπρακτου διεθνούς προσανατολισμού στη δράση του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος στο πλαίσιο της εντεινόμενης διεθνοποίησης των οικονομικών και κοινωνικών φαινομένων είναι και αυτή αξιοσημείωτη. Είναι ενδεικτικό ότι σε μια περίοδο κατακλυσμού της χώρας από πολυεθνικές επιχειρήσεις δεν έχει από το 1982 μέχρι σήμερα ενεργοποιηθεί η διάταξη για απεργία αλληλεγγύης σε εργαζόμενους άλλων χωρών που απασχολούνται στην ίδια πολυεθνική.
13) Τέλος, η αλλοίωση του παραδοσιακού συγκρουσιακού μοντέλου από συναινετικά στοιχεία στο πλαίσιο των κοινοτικών κατευθύνσεων αλλά και με αφορμή τους εκάστοτε«εθνικούς» στόχους (ΟΝΕ, Ολυμπιάδα, ανάπτυξη, κρίση) δημιουργεί ερωτηματικά για τα συνολικά οφέλη που αποκόμισε η εργασία από αυτή την επιλογή.


* Ο Γ. Κουζής διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11/3

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 11/3

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΡΠΑΖΟΥΝ ΤΟ ΦΑΪ ΑΠ' ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ,
κηρύσσουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα, ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα΄ρθουν
(Μπέρτολτ Μπρεχτ).

Μέσα στο περιβάλλον της τριπλής επιτήρησης (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), η κυβερνητική πλειοψηφία ψήφισε με τη στήριξη του ΛΑΟΣ στη Βουλή ένα πακέτο μέτρων που οδηγεί στην τελική εξόντωση όλων των εργαζόμενων χωρίς καμία εξαίρεση.
Τα κυβερνητικά μέτρα θίγουν βάναυσα όχι μόνο τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ, αλλά όλους τους εργαζόμενους. Καταργούν ουσιαστικά τις συνταγματικά κατοχυρωμένες συλλογικές συμβάσεις εργασίας στις ΔΕΚΟ. Οδηγούν όχι μόνο σε μείωση εισοδημάτων των εργαζομένων και συνταξιούχων αλλά και σε αύξηση του πληθωρισμού και της ακρίβειας. Η μείωση των μισθών σε συνδυασμό με την περικοπή των δημόσιων επενδύσεων δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε βάθεμα της ύφεσης και σε ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας στη χώρα μας.
Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν θα σταματήσουν εδώ. Περιμένουν, υπολογίζουν, μετράνε ποια θα είναι η αντίδραση του εργαζόμενου κόσμου για να προχωρήσουν σε ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών και των συντάξεων και στον ιδιωτικό τομέα, στη συνέχιση του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου, στην ουσιαστική και τυπική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, στην απελευθέρωση των απολύσεων, στην ολοκληρωτική διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
Χωρίς καμία αναβολή λοιπόν είναι η στιγμή που πρέπει να απαντήσουμε. Ο κόσμος της δουλειάς να δείξει επιτέλους ότι η δύναμη βρίσκεται στα χέρια του. Έχουμε ανάγκη ΕΝΑ μεγάλο κίνημα ενάντια στο κυβερνητικό Πρόγραμμα Σταθερότητας, ενάντια στο ζουρλομανδύα του ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας.
Καλούμε στο συντονισμό και στην κοινή δράση όλο τον κόσμο της αριστεράς,  τους κοινωνικούς αγωνιστές,  τους συνδικαλιστές που σέβονται το ρόλο τους, όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους νέους και τις νέες, στη δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου, που θα ανατρέψει αυτές τις πολιτικές και θ’ ανοίξει το δρόμο για μία άλλη πορεία της χώρας μας.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους σε μαζική και μαχητική συμμετοχή στην πανελλαδική πανεργατική απεργία που έχουν προκηρύξει η ΓΣΣΕ και η ΑΔΕΔΥ την Πέμπτη 11/3/2010 και στις κατά τόπους απεργιακές συγκεντρώσεις που οργανώνουν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις.

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Προσυγκέντρωση του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Αθήνα, Πέμπτη 11/3, 10:30 πμ στο Μουσείο.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ