Π.Κ. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ ΚΑΙ ΘΗΣΕΙΟΥ

ANOIXTH ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ, ΑΛ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ Γ. ΜΠΑΝΙΑ

2012-01-23T09:39:00.001+02:00

Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς Περιστερίου πραγματοποιεί συγκέντρωση τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου και ώρα 19:00 στο Κλειστό Γυμναστήριο Περιστερίου (οδός Τζων Κέννεντυ) με θέμα: «Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» με ομιλητές τον Πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, τον καθηγητή – εργατολόγο, Αλέξη Μητρόπουλο, και τον πρ. βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννη Μπανιά.

Πρόσβαση στο Δημοτικό Γυμναστήριο Περιστερίου:

1) Όσοι έρχονται από Αθήνα – Γραμμή ΜΕΤΡΟ Αγ. Δημήτριος – Αγ. Αντώνιος – στο Τέρμα Αγ. Αντώνιος Περιστερίου παίρνουμε το λεωφορείο 821 (Αγ. Αντώνιος – Αγ. Αναστασία) και κατεβαίνουμε στη στάση ΓΗΠΕΔΟ (ακριβώς απ’ έξω)
ή εναλλακτικά από τον Αγ. Αντώνιο περπατάμε 10 λεπτά μέσω Σοφοκλή Βενιζέλου προς Αγ. Τριάδα και γήπεδο

2) Όσοι έρχονται από Δυτικές συνοικίες και Πειραιά – Λεωφοριακή γραμμή 703 (ΜΕΣΩ ΘΗΒΩΝ – ΣΤΑΣΗ ΚΕΝΝΕΝΤΥ επί της Θηβών
http://www.oasa.gr/xpmap.php?id=p821

ΚΚΕ εναντίον Ευρωπαϊκής Αριστεράς: Όταν η πραγματικότητα διαφωνεί με τον Περισσό, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα

2012-01-20T22:11:00.003+02:00

Γιάννης Μπουρνούς*

Όταν η πραγματικότητα διαφωνεί με τον Περισσό, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα

Στο σημερινό φύλλο του “Ριζοσπάστη” (20/1) δημοσιεύεται ανακοίνωση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ με τίτλο “Για την εκλογή νέου προέδρου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο” και υπότιτλο“Αποκαλυπτικός ο ρόλος Σοσιαλδημοκρατών-Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος-Φιλελευθέρων, αλλά και των οπορτουνιστών του ΚΕΑ”.

Στην εν λόγω ανακοίνωση, η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ αναφέρει μεταξύ άλλων:

Τεράστιες ευθύνες απέναντι στους λαούς έχουν τα οπορτουνιστικά κόμματα που συμμετέχουν στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), μαζί με το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής το γερμανικό κόμμα της “DIE LINKE” και το πορτογαλικό “Bloco”, τα οποία, όχι απλά υπερψήφισαν, αλλά στήριξαν ενεργά το διορισμό του προέδρου των σοσιαλδημοκρατών στην προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου, φτάνοντας μέχρι του σημείου να διαλαλούν θρασύτατα την ενότητα της “πέραν του κέντρου αριστεράς”.

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, για ακόμα μια φορά. Καταφεύγει αβασάνιστα στη διασπορά ψεύδους, για να δικαιολογήσει τη θρησκευτικού τύπου προσήλωση της ηγεσίας του ΚΚΕ στο σεχταρισμό. Είναι άλλωστε αυτή η πολιτική τακτική του ΚΚΕ που το έχει φέρει σήμερα να βρίσκει συμμάχους, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, διάφορα κομματίδια και γκρούπες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, νοσταλγούς του Στάλιν και υποστηρικτές της Βόρειας Κορέας, και την ίδια στιγμή να δηλώνει το ίδιο, δημόσια, τη στήριξή του στο κόμμα του μακαρίτη Κιμ Γιόνγκ Ιλ.

Αφού, λοιπόν, η ηγεσία του ΚΚΕ έχει ως τώρα καταγγείλει για “οπορτουνίστικες παρεκκλίσεις”, όχι μόνο το ΚΕΑ, αλλά σχεδόν όλα τα κόμματα της Ευρωομάδας GUE/NGL (με πιο πρόσφατη τη δημόσια διένεξή του με το ΚΚ και την Ενωμένη Αριστερά Ισπανίας), σήμερα διασπείρει ψεύδη για τη στάση του ΚΕΑ σε σχέση με την εκλογή του Γερμανού σοσιαλδημοκράτη Μάρτιν Σούλτς στη θέση του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου. Γιατί η αλήθεια έιναι ότι τόσο ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής, όσο και όλα τα κόμματα του ΚΕΑ που εκπροσωπούνται στην Ευρωομάδα GUE/NGL, καταψήφισαν την υποψηφιότητα Σούλτς, με μια σειρά από αριστερούς Ευρωβουλευτές, όπως οι Ζαν Λικ Μελανσόν και Ζακί Ενάν (Μέτωπο της Αριστεράς, Γαλλία), ο Βίλι Μέγιερ (Ενωμένη Αριστερά Ισπανίας) και η Σαμπίνε Βίλς (Die Linke, Γερμανία), να κάνουν και δημόσιες δηλώσεις κατά του Σούλτς και της συμμαχίας Ευρωπαίων Σοσαλιστών και Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ αποκρύπτει εντελώς στην ανακοίνωσή της αυτά τα δεδομένα και, αντί αυτών, επιλέγει να αναγάγει τη μειοψηφική στάση μεμονωμένων Ευρωβουλευτών της Die Linke (παρά την αντίθετη άποψη του κόμματός τους), σε κεντρική πολιτική στάση του ΚΕΑ.

Η επανειλημμένη διαστρέβλωση της αλήθειας από μεριάς της ηγεσίας του ΚΚΕ και οι συνεχείς επιθέσεις εναντίον του ΚΕΑ, εκτός του ότι καταντούν, πια, να φλερτάρουν με τη γραφικότητα, είναι πολιτικές επιλογές που δείχνουν αμηχανία και απομόνωση. Κι αν αυτή η εκτίμηση είναι υποκειμενική, αυτό που είναι σίγουρα αντικειμενικό, είναι ότι η υπονόμευση της ενότητας της Αριστεράς σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο βλάπτει σοβαρά την ταξική πάλη και ρίχνει νερό στο μύλο του κεφαλαίου.

*Mέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ),Μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού

20/1/2012

Λιγότερο ανθρώπινη η πόλη με τη δημαρχία Καμίνη

2012-01-07T21:14:00.002+02:00

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΚΟΥΤΑ*

EΠΟΧΗ, 6.1.12

Λιγότερο ανθρώπινη η πόλη με τη δημαρχία Καμίνη

Η παράταξη «Δικαίωμα στην Πόλη» τής στερεί όλο και περισσότερα δικαιώματα...

Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Διαλεισμά

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος του κ. Καμίνη στο Δήμο της Αθήνας. Πιστεύετε ότι δικαιώθηκαν όσοι τον ψήφισαν και στήριξαν ελπίδες για αλλαγή στο δήμο;
Η Ανοιχτή Πόλη στην προεκλογική περίοδο είχε πει ότι τα προβλήματα της πόλης χρειάζονταν ριζοσπαστική λύση. Επιμέναμε να εφαρμοστούν πολιτικές που θα κάλυπταν τις ανάγκες της πόλης, αλλά και τους ίδιους τους εργαζόμενους. Δείξαμε έγκαιρα ότι η λύση στις μέρες μας βρίσκεται στη δημοκρατική και συμμετοχική διαδικασία, στην κοινωνική προστασία και κυρίως στην αλληλεγγύη. Ο Κακλαμάνης είχε εφαρμόσει μια πολιτική προς όφελος των οικονομικών συμφερόντων και σε βάρος της πόλης και εξηγούσαμε ότι η λύση Καμίνη δεν μπορούσε να είναι η εναλλακτική πρόταση, κυρίως γιατί δεν είχε ένα τέτοιο πρόγραμμα, αποδεχόταν τον Καλλικράτη και το μνημόνιο. Οι εξελίξεις απέδειξαν ότι είχαμε δίκιο όταν επιμέναμε ότι ο Κακλαμάνης και ο Καμίνης ήταν πλευρές του ίδιου νομίσματος.

Η παράταξη του κ. Καμίνη υποστηρίζεται από ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Οικολόγους Πράσινους και τη ΔΡΑΣΗ του Μάνου. Πώς κρίνετε αυτήν την παράταξη στη διοίκηση του δήμου;
Η δημιουργία αυτού του σχήματος, ιδιαίτερα από τη στιγμή που εκλέχτηκε στη διοίκηση του δήμου, εντάχτηκε σε μια συνολικότερη στρατηγική επιδίωξης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, στη λογική των ευρύτερων συναινέσεων, των μνημονιακών λύσεων και της διάχυσης των μνημονιακών επιλογών. Οι όποιες διαφοροποιήσεις, αντιδράσεις έχουν υπάρξει από δημοτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας, δεν είναι ουσιαστικές, δεν αμφισβητούν τη συντηρητική κυβερνητική πολιτική του δήμου. Η παράταξη στα κρίσιμα θέματα πάντα στοιχίζεται. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει, είναι σύμπλευση της ΔΗΜΑΡ και των οικολόγων σε αυτή τη σκληρή πολιτική, όταν άλλα διατυπώνουν στον κεντρικό τους λόγο και άλλα ψηφίζουν στο δημοτικό συμβούλιο. Νομίζω ότι αυτή η διφορούμενη στάση τους πρέπει να αναδειχθεί στον κεντρικό πολιτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιο είναι το «Δικαίωμα στην Πόλη» κατά τον κ. Καμίνη;
Δεν νομίζω ότι οι πολίτες έχουν πλέον δικαιώματα στην πόλη για τον κ. Καμίνη. Αυτό που βιώνουμε, είναι μια αντικοινωνική και αντιδημοκρατική συμπεριφορά. Να σας θυμίσω ότι δεν έχουν το δικαίωμα οι άστεγοι να κοιμούνται ούτε στα παγκάκια. Δεν έχουν το δικαίωμα οι αγανακτισμένοι να παραμένουν και να διαμαρτύρονται στη πλατεία Συντάγματος. Οι εργαζόμενοι στο δήμο δεν έχουν το δικαίωμα να απεργούν. Το δικαίωμα να γίνονται πορείες στο κέντρο της πόλης θα το καταργήσει. Το δικαίωμα να πας το παιδί σου σε ένα παιδικό σταθμό σε λίγο δεν θα υπάρχει, η δημοτική αρχή δηλώνει ότι θέλει να απαλλαγεί από τον «σοβιετικού τύπου» παιδικό σταθμό. Το δικαίωμα να διεκδικείς και να αντιστέκεσαι είναι απαγορευμένο. Το δικαίωμα να εξυπηρετείται ο πολίτης από δημοτικά ιατρεία δεν είναι για όλες τις κοινότητες. Το δικαίωμα να κυκλοφορείς στα πεζοδρόμια, έχει καταστρατηγηθεί προ πολλού.

Τελικά, ποιον ωφελεί αυτή η πολιτική;
Λυπάμαι που το λέω, αλλά η πολιτική Καμίνη δυστυχώς δεν ωφελεί κανέναν, είναι καταστροφική για όλη την πόλη, κάθε μέρα που περνάει η καταστροφή επιτείνεται.

Γιατί το λέτε αυτό;
Ο κ. Καμίνης ξεκινάει από λαθεμένη αφετηρία, πιστεύει ότι η απάντηση κρύβεται στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Δεν αποδέχεται ότι τα προβλήματα της Αθήνας είναι αποτέλεσμα μιας οικονομίας σε ύφεση, είναι αποτέλεσμα μιας μνημονιακής πολιτικής που γεννά την ανεργία τη φτώχεια και την διάλυση του κοινωνικού ιστού της. Θεωρεί ότι με αστυνομικά μέτρα θα λύσει τα προβλήματα. Ματαιοπονεί. Όσο δεν διαμορφώνονται απαντήσεις στις κοινωνικές ανάγκες, τα προβλήματα θα παίρνουν όλο και πιο εκρηκτικές διαστάσεις. Αν αυτό δεν κατανοηθεί, ο δήμος θα κυνηγάει συνεχώς την ουρά του.

Ποια γεγονότα θεωρείτε ότι σημάδεψαν τη διοίκηση Καμίνη αυτόν το χρόνο;
Αναμφίβολα οι απολύσεις των συμβασιούχων. Είναι η «κορυφαία» ενέργεια της διοίκησης Καμίνη, ξεπέρασε τη κόκκινη γραμμή. Από την άλλη, πιστεύω ότι ο αγώνας των εργαζομένων η κατάληψη του δημαρχείου, τα ΜΑΤ που έφερε εναντίον τους, ανέτρεψαν λογικές που τους κρατούσαν ομήρους των διοικήσεων του δήμου. Οι αλλαγές στις συνειδήσεις τους είναι ήδη ορατές. Η δεύτερη ενέργεια ήταν η μείωση των προσφερόμενων κοινωνικών υπηρεσιών στο Βρεφοκομείο, στον πολιτισμό, στις αθλητικές δραστηριότητες, στα σχολεία, στην υγεία, στην πρόνοια. Και η τρίτη είναι το περιεχόμενο της δημοκρατίας που συνεχώς μειώνεται προς όφελος των αυταρχικών μεθόδων και φαινομένων απαξίωσης της αριστερής αντιπολίτευσης, ακόμα και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο, με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση κάθε είδους συμμετοχής.

Πώς εκτιμά η Ανοιχτή Πόλη ότι θα κυλήσει η ζωή της πόλης στον επόμενο χρόνο;
Θα ήθελα ειλικρινά να τη δω θετικά και αισιόδοξα. Όλοι αυτό ευχόμαστε για τον καινούργιο χρόνο. Για να αλλάξει η πραγματικότητα, δεν χρειάζονται μόνο ευχές, αλλά και δράση. Τα προβλήματα την επόμενη χρονιά θα είναι περισσότερο δύσκολα, η πολύπλευρη κρίση βαθαίνει, οι επιπτώσεις της γίνονται πιο εμφανείς και αφορούν μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού, όχι μόνο όσους και όσες έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε ως «αναξιοπαθούντες» και «περιθωριακούς» άστεγους, τοξικοεξαρτημένους, μετανάστες κ.λπ. Η «νέα φτώχεια», η περιθωριοποίηση θα ενταθούν και τα αστικά κέντρα θα αποτελούν το κατεξοχήν πεδίο, όπου τα νέα φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού θα εμφανιστούν με βιαιότητα. Ισχυρίζομαι ότι η κρίση και η έξοδος από αυτήν θα έχει διάρκεια, η πόλη δεν μπορεί να πορεύεται στη μιζέρια και στην κοινωνική εξαθλίωση, στον αυτόματο πιλότο. Χρειάζεται να εκπονηθεί ένα σχέδιο προοπτικής, δήμου και πόλης, που θα στηρίζεται σε δυο άξονες: σε ένα εκτεταμένο δίκτυο αλληλεγγύης και κοινωνικών δομών σε όλο το δήμο, και σε μια αναπτυξιακή, συμμετοχική ανορθωτική πολιτική για την πόλη, που θα αξιοποιεί τους οικονομικούς πόρους και το ανθρώπινο δυναμικό της.

Να το εξηγήσουμε λίγο αυτό;
Από επίσημα χείλη λέγεται ότι η κρίση κρύβει ευκαιρίες. Είναι η ώρα νομίζω να αρπάξουμε αυτή τη δυνατότητα προς όφελος της Αθήνας, να ανοίξουμε τον τρόπο λειτουργίας του θεσμού του δήμου και της συμμετοχής των ανθρώπων αυτής της πόλης. Να οργανώσουμε τη ζωή μας με πιο κοινωνικό τρόπο, πιο ισορροπημένο, να δούμε την ανάπτυξη της πόλης στην ανθρώπινη διάσταση. Χρειάζονται πολιτικές αναδιανομής του πλούτου και παρεμβάσεις για την εξυπηρέτηση των αναγκών μας σε κοινωνικές και προνοιακές υποδομές. Χρειάζονται σχολεία, νοσοκομεία, δημοτικά ιατρεία, νηπιαγωγεία, βρεφοκομεία, αναπλάσεις και πολιτική φτηνής κατοικίας για όλους. Ο κόσμος σε αυτή τη συγκυρία προσβλέπει στην αριστερά, ζητά λύσεις, νομίζω ότι δεν πρέπει να χαθεί η δυνατότητα αυτή, γνωρίζουν ότι παλεύουμε και διεκδικούμε, αλλά τώρα απαιτούν να υλοποιήσουμε, και αυτό είναι ένα στοίχημα σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής ατζέντας μας.

Ποια θέματα απασχολούν την Ανοιχτή Πόλη αυτή την περίοδο;
Η Ανοιχτή Πόλη εργάζεται πάνω σε ένα τέτοιο σχέδιο. Οικοδομεί μέτωπα, με εργαζόμενους, με θεσμούς, με κινήματα, με κοινωνικές οργανώσεις, επιμένει σε κοινωνικές πολιτικές και στην ανάπτυξη προνοιακών υπηρεσιών του δήμου, επιζητά τη συνεργασία με φορείς του δήμου, όπως το ίδρυμα αστέγων. Πολλοί γνωρίζουν την αντιπολίτευση που ασκούμε, αλλά και τις επιθέσεις που δεχόμαστε, αυτό όμως δεν μας στερεί τη δυνατότητα να παρέμβουμε και μέσα από το θεσμικό πλαίσιο προς μια τέτοια προοπτική. Η κυβέρνηση θέλει τους δήμους υποχείρια, τους θέλει να λειτουργούν σε βάρος της κοινωνίας. Εμείς δεν θα τους χαρίσουμε, δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι το 2014, παρεμβαίνουμε στο θεσμό και προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε κάθε δυνατότητα να επιβάλουμε συνεργασίες προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.
Η πίεση του λαϊκού παράγοντα μπορεί να είναι ο καταλύτης στα δημοτικά πράγματα. Ας δούμε για παράδειγμα τη λιποθυμία μαθητών στα σχολεία από την έλλειψη φαγητού. Δεν είναι ότι το αναδείξαμε αμέσως, όταν η Διαμαντοπούλου το διέψευδε, αλλά προσπαθήσαμε με συλλόγους καθηγητών, γονέων, με σχολικές επιτροπές, με τις κοινότητες, με υπηρεσίες του δήμου, με το Βρεφοκομείο να το αντιμετωπίσουμε. Και ήδη σήμερα υπάρχει μια πρώτη λύση. Επίσης στηρίζουμε τα στέκια αλληλεγγύης που ξεπηδούν στις γειτονιές της Αθήνας. Ορισμένοι θεωρούν τέτοιες ενέργειες ως φιλανθρωπία και στήριξη του δήμου. Αντίθετα, τέτοιες δράσεις αναδεικνύουν την ταξική διάσταση στην αντιμετώπιση της κρίσης και ταυτόχρονα διαμορφώνουν τη λαϊκή ενότητα. Δίνουν νόημα στο σύνθημα «κανείς μόνος στη κρίση». Ταυτόχρονα ο προσανατολισμός μας είναι να ασκηθεί πίεση στη δημοτική αρχή, ώστε να την αναγκάσουμε να παίρνει καθημερινά θέση στα προβλήματα της πόλης. Με αυτό τον τρόπο θα γίνεται πιο αποτελεσματικός ο αγώνας, πιο κοινωνικός, πιο συμμετοχικός, έτσι θα στηρίξουμε πιο αποτελεσματικά την αλλαγή των συσχετισμών σε πολιτικό επίπεδο, ώστε να μπορέσουμε να επιβάλουμε ένα σχέδιο προοπτικής για την πρωτεύουσα.

* Ο Π. Σκούτας είναι μέλος της Γραμματείας της Ανοιχτής Πόλης.

Αποσπάσματα ομιλίας του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, σε ανοιχτή πολιτική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Νέα Σμύρνη με θέμα: «Η εναλλακτική πρόταση της Αριστεράς στην κρίση»

2011-12-11T12:11:00.000+02:00

Ένα μήνυμα αντίστασης εξαπλώνεται στις κοινωνίες. Από την Ελλάδα του Μνημονίου, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τις πιο φτωχές περιοχές του πλανήτη.
Και το μήνυμα λέει: ο κόσμος μπορεί να γίνει πολύ καλύτερος, αν κάνουμε τον νεοφιλελευθερισμό παρελθόν.
Αν χειραφετηθούν επιτέλους οι κοινωνίες από το κεφάλαιο και τη λογική του κέρδους.
Αν κάνουμε πράξη μια οικονομία προσανατολισμένη στις κοινωνικές ανάγκες. Όχι στα κέρδη των διεθνών χρηματαγορών.
Αρκεί να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας.
Αρκεί να πιστέψουμε στη δύναμη των κοινωνικών αντιστάσεων.
Αρκεί να μετατρέψουμε τον φόβο και την αγωνία σε αποφασιστικότητα.
Αυτή είναι σήμερα η ιστορική ευθύνη της Αριστεράς. Στην Ελλάδα, στον κόσμο, παντού.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Πριν από μερικούς μήνες, η ομιλία αυτή θα ξεκινούσε με την κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ελλάδα.
Σήμερα ξεκινά μα αυτά που συμβαίνουν στην Ευρώπη.
Πρώτα από όλα γιατί η κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ελλάδα, είναι πλέον πραγματικότητα, σε κάθε σπίτι, σε κάθε οικογένεια, σε κάθε παρέα. Καμιά πολιτική ανάλυση δεν μπορεί να την κάνει πιο ξεκάθαρη από ότι η ζωντανή εμπειρία των ανθρώπων.
Και δεύτερον γιατί αυτό που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν υπόθεση για την Ελλάδα της κρίσης, σήμερα αφορά ολόκληρη την Ευρώπη.
Ποιο είναι αυτό: Είναι η υποταγή στην μανιασμένη απληστία των αγορών. Η άρνηση για πολιτικές αποφάσεις που θα αντιμετωπίσουν την κρίση.
Είναι το ξεγύμνωμα των πολιτικών ηγεσιών που είτε με την ταμπέλα της ευρωπαϊκής δεξιάς, είτε με την ταμπέλα της σοσιαλδημοκρατίας, σκύβουν το κεφάλι σε τράπεζες, χρηματιστήρια και οίκους αξιολόγησης. ΚΑΙ εμφανίζονται πρόθυμες να θυσιάσουν το κοινωνικό κράτος για να τα έχουν καλά με το παρασιτικό κεφάλαιο.
ΤΙ αποφάσισαν οι ηγέτες της Ευρώπης στην σύνοδο κορυφής;
Με απλά λόγια: την επιβολή σκληρότερων δημοσιονομικών κανόνων. Την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους σε όλες τις χώρες. Την απαλλοτρίωση της εθνικής και δημοκρατικής κυριαρχίας στα κράτη.

Δεν θα σχολιάσουμε το ηθικό μέρος των αποφάσεων αυτών, ΘΑ σχολιάσουμε μόνο το πρακτικό. Μπορεί η Ευρώπη με τέτοια πολιτική να βγει από την κρίση;
Η απάντηση είναι όχι. Γιατί όταν αντιμετωπίζεις μια κρίση, το ζητούμενο είναι οι όροι με τους οποίους θα εξασφαλιστεί η ανάπτυξη. Και ανάπτυξη μέσα από μια διαρκώς διαιωνιζόμενη ύφεση, δεν υπάρχει.
Μην παριστάνετε ότι έχετε απαντήσεις στην κρίση που εσείς οι ίδιοι δημιουργήσατε. Τον λόγο πλέον έχουν τα κινήματα της κοινωνικής αντίστασης. ΟΙ εργαζόμενοι, οι νέες γενιές, η κοινωνία που αγωνίζεται για αξιοπρέπεια και βιώσιμο μέλλον.

¨Έχετε τελειώσει. Δεν έχετε να υποσχεθείτε τίποτα. Δεν μπορείτε να υπερασπιστείτε τίποτα. ΟΙ αγορές σας τρώνε τα σπλάχνα και δεν είστε ικανοί να ελέγξετε την κατάσταση. Έχετε ξοφλήσει. Πάρτε αγκαλιά τα παρασιτικό κεφάλαιο και πηδήξτε στο κενό. ΟΙ λαοί και οι κοινωνίες δεν πρόκειται να σας ακολουθήσουν.

¨Έχετε τελειώσει γιατί δεν είστε σε θέση να αναγνωρίσετε την χρεωκοπία του οικονομικού σας προτύπου. Κάντε λοιπόν στην άκρη. Αφήστε τους λαούς να επιλέξουν το μέλλον τους.
Το δικό μας αύριο δεν είναι η ηττοπάθεια και η παραίτηση. Δεν είναι η απομόνωση και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους λαούς.
Το δικό μας αύριο είναι μια Ευρώπη απαλλαγμένη από εσάς. Είναι μια Ευρώπη των λαών. ΜΙΑ δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη.
Η Ελλάδα ζει τον εφιάλτη των Μνημονίων, Μιας πολιτικής που ισοπεδώνει την κοινωνία χωρίς προοπτική διεξόδου από την βαθύτατη οικονομική και κοινωνική κρίση .
Διέξοδος μέσα από την πολιτική αυτή δεν υπάρχει.
Το είπαμε από την πρώτη στιγμή. Το λέμε ξανά και σήμερα με κάθε αίσθηση ευθύνης. Και με την πεποίθηση ότι είμαστε πλήρως δικαιωμένοι απέναντι στα πράγματα.
Δεν υπάρχει έξοδος από την κρίση, με λεηλασία των κοινωνικών πόρων.
Δεν υπάρχει έξοδος από την κρίση με αλλεπάλληλα μέτρα που διογκώνουν την ανεργία και τη φτώχεια.
Δεν υπάρχει έξοδος από την κρίση με μια πολιτική που αποστερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, για να τους δώσει στις τράπεζες και τους τοκογλύφους.
Αλλά ας μην είμαστε τόσο αθώοι.
ΟΙ απολογητές του Μνημονίου ήξεραν από την αρχή τι πρόκειται να συμβεί στην Ελλάδα.
Ο στόχος τους δεν ήταν η βελτίωση των δημοσιονομικών δεικτών, ούτε η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας ούτε βέβαια η διάσωση του ευρώ.
Στόχος τους ήταν η καταστροφή της μισθωτής εργασίας και της μεσάιας τάξης. Ο στόχος τους ήταν η κοινωνική ερήμωση. Η διάλυση της αγοράς εργασίας. Η γιγάντωση της ανεργίας, έτσι ώστε κάθε εργαζόμενος να είναι όμηρος του αφεντικού του. Η κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους. Και ακόμα το ξεπούλημα κάθε παραγωγικού πόρου της χώρας μας σε ιδιωτικά συμφέροντα. Τα χιλιάδες λουκέτα που δεν ήταν ατύχημα.
Δεν μας κάνει εντύπωση αυτή η πρόθεση, Το ξήλωμα κάθε κοινωνικής κατάκτησης ήταν στόχος του νεοφιλελευθερισμού εδώ και δεκαετίες.
Τώρα, βρήκαν τη αφορμή να προωθήσουν αυτό το σχέδιο.
Αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι η υποκρισία τους. Η επιμονή τους ότι μια τέτοια πολιτική μπορεί να ξαναβάλει τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης και κάλυψης των κοινωνικών αναγκών.
Υπάρχει πια κανείς που να το πιστεύει;
Και εδώ η απάντηση είναι όχι.
Και η απάντηση αυτή είναι ξεκάθαρη ακόμα και στις δημοσκοπήσεις. Ο θίασος των δυόμισι κομμάτων που στηρίζει την κυβέρνηση Παπαδήμου, έχει χάσει πλέον κάθε αξιοπιστία.
Δεν τρέχουμε πίσω από τις δημοσκοπήσεις. Ούτε προβάλλουμε τις πολιτικές μας επιθυμίες στα αποτελέσματά τους,
Αλλά δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει την κοινή συνισταμένη τους. Αυτό που αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις είναι η κοινωνική αγανάκτηση. Αυτό δεν κρύβεται πια.
Η δική μας ευθύνη είναι να μετατρέψουμε την κοινωνική αγανάκτηση σε εναλλακτική προοπτική. Και να συσπειρώσουμε όλη την κοινωνία γύρω από ένα σχέδιο ανατροπής και διεξόδου.
Η πραγματικότητα είναι μπροστά μας: Ο κόσμος στρέφει πλέον ανοιχτά και ξεκάθαρα τις ελπίδες του στην εναλλακτική διέξοδο που προτείνει η Αριστερά.
Ιστορική ευθύνη της Αριστεράς είναι να ανταποκριθεί στην απαίτηση αυτή. Και να εξαντλήσει όλες της τις δυνατότητες. Να αναδείξει τον καλύτερό της εαυτό στη υπόθεση των κοινωνικών αγώνων.
Για μας οι κοινωνικές αντιστάσεις δεν εκφράζονται στην πρόθεση ψήφου,. Είναι καθημερινή υπόθεση.
Το αδιέξοδο της πολιτικής των Μνημονίων δέχεται καθημερινά και παντού από τις κοινωνικές δυνάμεις την απάντηση που χρειάζεται.
Την έλαβε στις πλατείες, στις απεργίες και στις παρελάσεις.
Και αυτό τους πανικοβάλλει.
Τους πανικοβάλλει η οργανωμένη άρνηση στην πληρωμή των άδικων χαρατσιών.
Τους πανικοβάλλει η αλληλεγγύη και η αλληλοϋποστήριξη ανάμεσα στα θιγόμενα κοινωνικά στρώματα.
Τους πανικοβάλλει η κοινωνική αντίσταση.
Τους πανικοβάλλει ο αγώνας των εργατών στη Χαλυβουργική. Ο αγώνας των καθηγητών και των μαθητών στα σχολεία. Ο αγώνας υπεράσπισης του δημόσιου πανεπιστήμιου. Ο καθημερινός αγώνας στις γειτονιές.
Και υπάρχει ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύεται από τους αγώνες αυτούς. Ότι οι κοινωνικές δυνάμεις προχωρούν σε κοινή δράση ενωμένες, παραμερίζοντας επιμέρους πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές, και βάζοντας μπροστά στα στοιχεία που ενώνουν.
Αυτό είναι που πρέπει να κάνει σήμερα η Αριστερά. Αλλά και όλες οι δυνάμεις που αντιδρούν από προοδευτική σκοπιά στην πολιτική των Μνημονίων.
Τους πανικοβάλλει πάνω απ’ όλα το ότι η αγανάκτηση μετασχηματίζεται σε πολιτική επιλογή.
Μπροστά στην σημερινή κατάσταση ο ΣΥΡΙΖΑ έχει περιγράψει με σαφήνεια το σύνολο των προτάσεων για μια εναλλακτική πολιτική. ΜΙΑ πολιτική διεξόδου από την κρίση, και χειραφέτησης από το κεφάλαιο και τις αγορές.
Το πρώτο βήμα, και το πιο σημαντικό είναι κοινωνικές αντιστάσεις παντού. Στους δρόμους, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς. ΝΑ πάρουμε δύναμη και να δώσουμε δύναμη. Το πρώτο βήμα είναι ο αγώνας, η αποφασιστικότητα και η αξιοπρέπεια.
Από εκεί και πέρα, οι κοινωνικοί αγώνες πρέπει να πάρουν συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο. Και να καταθέσουν τα αιτήματα και τους στόχους, γύρω από τους οποίους χρειάζεται να συσπειρωθεί η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.
ΟΙ στόχοι αυτοί είναι:
Στόχος πρώτος; Να φορολογηθεί επιτέλους ο πλούτος και το κεφάλαιο.
Αρκετά με την φορολογική ασυλία του κεφαλαίου. Αρκετά με την πολιτική που παράγει κέρδη για τις ανώνυμες εταιρείες και φτώχεια για την κοινωνία.
Αρκετά με το πολιτικό κατεστημένο που κυβέρνησε την χώρα τόσες δεκαετίες για λογαριασμό των ισχυρών συμφερόντων.
Αρκετά με τις Siemens, τις καταθέσεις στην Ελβετία, την φορολογική ασυλία των εφοπλιστών.
Αρκετά με την αυθαιρεσία των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, και με την απαίτηση τω εργολάβων να βάζουν τους κανόνες.
Στόχος δεύτερος: Δημόσιος έλεγχος στο τραπεζικό σύστημα.
Αρκετά με την κερδοσκοπία. Αρκετά με την χορήγηση ρευστού και εγγυήσεων, σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.
Τις τράπεζες τις έχουμε διπλοπληρώσει. Μας ανήκουν. ΝΑ τεθούν υπό δημόσιο έλεγχο τώρα.
Στόχος τρίτος. Μορατόριουμ στις πληρωμές του χρέους. Αρκετά με τους δανειστές. Αρκετά με την τοκογλυφία και τους εκβιασμούς.
Να κατοχυρώσουμε μόνο τα ασφαλιστικά ταμεία και τους μικρούς κατόχους ομολόγων. Και να μπούμε σε νέα διαπραγμάτευση με τους δικούς μας όρους. Θα χάσουν λεφτά οι έχοντες; Ε επιτέλους, δεν θα καταστραφεί και ο κόσμος.
Η άμεση υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου μας δίνει τη δυνατότητα να απεμπλακούμε από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης. ΝΑ αντιμετωπίσουμε άμεσα την κρίση χρέους και να ανοίξουμε έναν εναλλακτικό δρόμο. Να στραφούμε σε ένα αναπτυξιακό πρότυπο, που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας, όχι του κεφαλαίου και των αγορών. Σε μια στρατηγική ανάπτυξης, βασισμένη στην σταθερή και μόνιμη απασχόληση, την κοινωνική αλληλεγγύη και την διεύρυνση των δημόσιων αγαθών.
Αυτός είναι ο λόγος που απαιτούμε άμεση προσφυγή σε εκλογές.
Η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση. Φτιάχτηκε για να σώσει τον δικομματισμό από την καταστροφή. Και οδήγησε το άλλοτε πανίσχυρο πολιτικό κατεστημένο στην τσέπη των γραφικών ακροδεξιών του Κατατζαφέρη.
Αρκετά λοιπόν με την τρικοματική συμμαχία. Έχουμε δημοκρατία και είμαστε αποφασισμένοι να την υπερασπιστούμε. Και στις Δημοκρατίες, οι κυβερνήσεις νομιμοποιούνται από τον λαό. Δεσμεύονται για την πολιτική που θα ακολουθήσουν.
Η δική μας πολιτική είναι ξεκάθαρη. Τα υπολείμματα του δικομματισμού είναι που αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι την προοπτική μιας εκλογικής αναμέτρησης.
Ας ξέρουν λοιπόν, ότι δεν μπορούν να κυβερνούν για πάντα, ενάντια στην λαϊκή θέληση.
Όσο καθυστερούν την προσφυγή στις κάλπες, τόσο ταχύτερη και πιο επώδυνη θα είναι η κατάρρευσή τους.
ΤΟ ζήτημα του κοινού προγράμματος των αντιμνημονιακών δυνάμεων, το καταθέτουμε δημόσια με κάθε ευκαιρία.
Προφανώς οι αντιδράσεις από την μεριά της εξουσίας είναι σφοδρές. Αλλά δεν μπορούν πια να μας κατηγορήσουν για έλλειψη ρεαλισμού, όπως λίγο καιρό πριν. Αποδείχτηκε ότι η Αριστερά είχε την πιο ρεαλιστική ανάλυση για τα πράγματα.
Την εποχή που άλλοι μας έλεγαν ότι το βούλιαγμα της χώρας στην ύφεση, θα έχει άμεσο αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση της κρίσης.
Δεχόμαστε κριτική και από άλλες δυνάμεις της αριστεράς. Καλωσορίζουμε την έναρξη αυτού του δημόσιου διαλόγου. Καλωσορίζουμε την κριτική ακόμα και αν είναι απολύτως αβάσιμη ακόμα και προσχηματική.
Άκουσα – και ίσως οι περισσότεροι από εσάς- την ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα προχθές στη βουλή για τον Προϋπολογισμό.
Το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας ήταν αφιερωμένο στις δικές μας προτάσεις, στο προγραμματικό πλαίσιο που έχουμε καταθέσει.

Ας είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι. Μια τέτοια αντίληψη μπορεί να εξυπηρετεί τον φόβο του ΚΚΕ να αποδεχτεί ότι υπάρχουν και άλλες αριστερές δυνάμεις έξω από αυτό. Αλλά την πάλη ενάντια στην πολιτική των Μνημονίων δεν την εξυπηρετεί, την αποδυναμώνει.
Αυτό είναι κάτι που η βάση του ΚΚΕ, αλλά και ο χώρος της εκλογικής του επιρροής, το αντιλαμβάνεται καθημερινά όλο και περισσότερο. Εμείς λοιπόν λέμε άλλη μια φορά ότι όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν και στα γραφεία του Περισσού, τόσο καλύτερες θα είναι οι προοπτικές και η δυναμική του αντιμνημονιακού μετώπου
Άλλη ή μια κουβέντα για την Αριστερά. Υπάρχουν κάποιοι που τοποθετούν τον εαυτό τους στην Αριστερά, αλλά μας κατηγορούν για αντιευρωπαϊσμό. Έχουν ψηφίσει στην Βουλή κατά του Μνημονίου, και κατά της κυβέρνησης Παπαδήμου, αλλά κάνουν πλάτες στην Διαμαντοπούλου.
Επιμένουν να πατάνε σε δύο βάρκες. Και στην Μνημονιακή και στην Αντιμνημονιακή.
Ας ξεκαθαρίσουν λοιπόν. Που αθροίζουν τον εαυτό τους και τις δυνάμεις τους. Στην Αριστερά που παλεύει για εναλλακτική λύση; Ή στον δικομματισμό και τη ακροδεξιά, που προσπαθούν να διαχειριστούν την πολιτική των Μνημονίων.
Γιατί σήμερα ενδιάμεσος δρόμος δεν υπάρχει. Αν απευθύνεσαι σε αριστερό ακροατήριο, και σε αριστερό κόσμο, οφείλεις να ξεκαθαρίσεις πως θα διαχειριστείς την ψήφο των ανθρώπων αυτών και την πολιτική τους στήριξη.
Σήμερα ξεδιπλώνεται μια στρατηγική που ξηλώνει το ασφαλιστικό σύστημα, υποβαθμίζει το δημόσιο σχολείο και το πανεπιστήμια, κλείνει νοσοκομεία, καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα. ¨Η είσαι εναντίον της πολιτικής αυτής, ή είσαι υπέρ της. Ενδιάμεση θέση δεν υπάρχει.
Ας ξεκαθαρίσει λοιπόν ο καθένας την θέση του. Και το που πρέπει να τον αθροίζουμε.
Το λέμε καθαρά. Αριστερά των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμού και της νέας δανειακής σύμβασης δεν υπάρχει.
Για εμάς, τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο στόχος για εκλογική συνεργασία και για ένα νέο συνασπιμσό εξουσίας δεν είναι πολιτικό παιχνίδι. Είναι στρατηγική απέναντι σε μια ιστορική ευθύνη. Η συνεργασία πολλαπλασιάζει τις δυνάμεις, και κάνει πιο άμεσες και ρεαλιστικές τις εναλλακτικές προοπτικές. Και σήμερα οι συνθήκες είναι κάτι περισσότερο από ώριμες.
Λέμε λοιπόν:
Πρώτα από όλα: Ενότητα με την Κοινωνία. Υπεράσπιση της εργασίας, του κοινωνικού κράτους, της αλληλεγγύης, του δημόσιου πλούτου. ΟΙ κοινωνικοί αγώνες πρέπει να αποκτήσουν ενιαίο και ολοκληρωμένο πολιτικό πλαίσιο.
Δεύτερον: Συνεργασία με όλη την Αριστερά. Να βάλουμε στην άκρη τις διαφωνίες. Ο απομονωτισμός, η εσωτερική αντιπαράθεση, η εμμονή στα οφέλη του κάθε μαγαζιού και ο παραγοντισμός είναι αδιέξοδη πολιτική. Κάνουν λάθος όσοι προτάσσουν μη αριστερά αιτήματα που διχάζουν την αριστερά ως προϋπόθεση για τη συνεργασία.
Και Τρίτον: Ενότητα με όλες τις δυνάμεις που συμπορεύονται στον αγώνα για την ανατροπή των Μνημονίων. Οικολόγους, Σοσιαλιστές, Δημοκράτες τους πάντες.
Εμείς δε βγάζουμε το αριστερόμετρο. Σε αυτό το μέτωπο χωράει όποιος χωρίς μισόλογα στρατεύεται στην υπόθεση ανατροπής των μνημονίων.
Πάνω σε αυτή τη βάση μπορεί να οικοδομηθεί ένας Νέος Πολιτικός και Κοινωνικός Συνασπισμός Εξουσίας.
Ας είμαστε δυνατοί και αισιόδοξοι. Είναι η ώρα να συσπειρώσουμε την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και να κάνουμε την νεοφιλελευθερισμό παρελθόν.
Να απλώσουμε το χέρι στους πολίτες ανεξάρτητα με το τι ψήφιζαν μέχρι χθές.
Είναι η ώρα να ανοίξουμε νέους δρόμους στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Είναι η ώρα να μπολιάσουμε την μαχόμενη κοινωνία με την πίστη σε μια εναλλακτική προοπτική.

To Γραφείο Τύπου

«Υγειονομική ζώνη» εν όψει Χριστουγέννων στην πλατεία Κλαυθμώνος;

2011-12-02T19:53:00.001+02:00

του AntistaChef

Οι άστεγοι δημιουργούν πρόβλημα στη διακόσμηση της πόλης, δημιουργώντας πρόβλημα στον εορταστικό στολισμό του κ. Καμίνη...

Του Παναγιώτη Σκούτα

Τις τελευταίες μέρες ο Δήμος της Αθήνας και ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Καμίνης κατέγραψαν στο ενεργητικό τους άλλο ένα πολιτικό, κοινωνικό και ανθρωπιστικό ολίσθημα που προκάλεσε την οργή των σκεπτόμενων και κοινωνικά ευαίσθητων ανθρώπων. Στο πλαίσιο μιας «επίπλαστης ανάπλασης», και ενόψει Χριστουγέννων, άνθρωποι του Δήμου αφαίρεσαν από την πλατεία Κλαυθμώνος όλα τα παγκάκια που υπήρχαν σε αυτήν. Έχουμε λοιπόν το πρωτόγνωρο φαινόμενο, σε μια κεντρική πλατεία της πόλης, με πράσινο και χώρο να κινηθείς, προκειμένου να χρησιμοποιείται υποτίθεται από τους πολίτες, σήμερα να μην υπάρχει δυνατότητα να μπορεί κανείς να καθίσει.

Αποδείχτηκε πόσο κοντόφθαλμη είναι η λογική της δημοτικής αρχής, που θεωρεί ότι με αυτό τον τρόπο θα διαμορφωθεί μια “υγειονομική ζώνη” ώστε να απομακρυνθούν από τις πλατείες της πόλης οι άστεγοι.

Από την άλλη, παραμένει απορίας άξιο γιατί η δημοτική αρχή δεν διαθέτει ανάλογη στοιχειώδη ευαισθησία ώστε να παρέμβει στην παράνομη και καταχρηστική βιομηχανία των τραπεζοκαθισμάτων σε πεζοδρόμια και πλατείες της πόλης. Γιατί δεν επιλύει προβλήματα κίνησης των δημοτών, γιατί δεν παίρνει αντίστοιχα μέτρα για την παράνομη κατάληψη του δημόσιου χώρου και την εκμετάλλευση που διαπράττεται σε βάρος της πόλης;

Ενδεικτικός στην επιχείρηση αποψίλωσης της πλατείας από τα παγκάκια υπήρξε ο τρόπος που το θέμα μπήκε προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο. Με τη διαδικασία της «προ ημερησίας διατάξεως» στις 13/10/2011, οι σύμβουλοι του κ. Καμίνη επιδίωξαν να κρύψουν τις πραγματικές τους προθέσεις. Τα τοιχία ζητούσαν να κοπούν, και αντί γι΄ αυτά ξήλωσαν τελικά τα παγκάκια...

Η αντιδήμαρχος κ. Σπυροπούλου υποστήριξε ότι «πρέπει vα γίνουν κάποιες ελάχιστες εργασίες από τα δικά μας συνεργεία, προκειμένου η πλατεία vα είναι σε καλή κατάσταση εv όψει τωv Χριστουγέννων. Μέσα σ΄ αυτό το πλαίσιο, η έγκριση που χρειάζεται από τo Δημοτικό Συμβούλιο είναι για vα κoπoύv κάποια τοιχία τελείως άχρηστα σήμερα. Για vα γίνει αυτή η εργασία με σύμφωνη γνώμη της Διεύθυνσης Μελετώv, πρέπει vα υπάρξει απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Τα συνεργεία πoυ εκτελούν τη διαδικασία αυτή είναι δικά μας, επισκευάζουν τα παγκάκια και κάποια από αυτά τα τοιχία θέλουν κόψιμο».

Έντονη κριτική στην πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής άσκησε η σύμβουλος της Ανοιχτής Πόλης Ελένη Πορτάλιου: «Όλο αυτό τo σχέδιο πoυ εμφανίζεται επείγον και αναπλαστικό έχει σκοπό vα καταργήσει τους χώρους εκείνους όπου στεγάζονται κάποιοι άστεγοι άνθρωποι και κοιμούνται τo βράδυ. Είναι προφανής ο στόχος και προφανώς είμαστε ριζικά αντίθετοι».

Η κ. Σπυροπούλου παρόλα αυτά επέμεινε: «Το πρόβλημα δεv είναι τα παγκάκια πoυ είναι ενσωματωμένα. Υπάρχουν κάποια τοιχία στηv πλατεία, τα oπoία είναι πάρα πολύ ψηλά και ενώ έγιναν σύμφωνα με τηv αρχική διαμόρφωση, σήμερα είναι εστία μόλυνσης, με αποτέλεσμα να έχουν φύγει τα περισσότερα από τα δέντρα. Αυτά πρέπει vα τα φτιάξουμε. Τα επισκευάζουμε. Δεv υπάρχει κάτι άλλο».

Το ζήτημα δεν αφορά βεβαίως τα τοιχία. Το θέμα είναι ότι χρειάζεται να υπάρχουν προνοιακές υπηρεσίες και υποστηρικτικά προγράμματα επανένταξης στη ζωή, αντί να παρουσιάζεται το ζήτημα των αστέγων, των απόρων, των τοξικοεξαρτημένων και των μεταναστών σαν πρόβλημα «κατάληψης» των πλατειών και να αντιμετωπίζεται με προσχήματα. Όταν οι άστεγοι αυτή τη στιγμή ανέρχονται σε 20.000, είναι πολιτικά ανυπόστατη, απαράδεκτη και απάνθρωπη η προσπάθεια της δημοτικής αρχής να επιλύσει τέτοιου μεγέθους προβλήματα, με την λογική ότι η εικόνα που δίνεται δεν είναι ευχάριστη σε κάποιους.

Το πραγματικό πρόβλημα θα εξακολουθήσει να υπάρχει το επόμενο διάστημα, αφού οι πολιτικές του μνημονίου θα σπρώχνουν καθημερινά μεγάλα τμήματα της κοινωνίας στο περιθώριο. Τα στοιχεία που έχει στη διάθεση της η Ανοιχτή πόλη από τις γειτονιές της Αθήνας δείχνουν ότι η ανεργία και η μείωση του εισοδήματος στα νοικοκυριά φέρνει τη φτώχεια ολοένα και πιο κοντά στους δημότες, ενώ παράλληλα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις το φαινόμενο ασιτίας των μαθητών στα σχολεία. Όλα αυτά είναι μια πρόγευση του τι μας περιμένει και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν αντιμετωπίζονται με κριτήρια αισθητικής.

Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να κάνει τον Πόντιο Πιλάτο, ούτε είναι δυνατό οι συνιστώσες της πλειοψηφίας (ΔΗΜ.ΑΡ, Οικολόγοι Πράσινοι) να σφυρίζουν αδιάφορα, κλείνοντας τα μάτια στη λογική του μνημονίου που εφαρμόζεται στην καθημερινότητα του δήμου. Αυτή η τακτική δεν λύνει ούτε το πρόβλημα των αστέγων ούτε αυτό του δημόσιου χώρου. Η κοινωνία μας έχει ανάγκη από κοινωνικές και προνοιακές πολιτικές και ο δήμος έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης να τις αναζητήσει: κινητοποιώντας τις υπηρεσίες του και αναζητώντας λύσεις μέσα από κυβερνητικές πρωτοβουλίες, παίρνοντας μέτρα που θα ανακουφίζουν τα κοινωνικά προβλήματα, κινητοποιώντας οργανώσεις και κινήματα πόλης και συνεργαζόμενος με χώρους αλληλεγγύης. Όλα αυτά, ώστε να διαμορφωθεί επιτέλους στην πόλη ένα κοινωνικό και αυτοδιοικητικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας.

Ο Παναγιώτης Σκούτας είναι μέλος της Γραμματείας της Ανοιχτής πόλης

Συνέντευξη Τύπου του Προέδρου της Κ.Ο., Αλ. Τσίπρα και του ευρωβουλευτή, Ν.Χουντή με θέμα: Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ερώτηση του Ν.Χουντή για το χαράτσι της ΔΕΗ, τις κοινωνικές αντιστάσεις και τον εντεινόμενο κρατικό αυταρχισμό

2011-11-25T17:50:00.000+02:00

Εισήγηση Τσίπρα

Η απάντηση είναι μια πρώτη μικρή δικαίωση στον πολύπλευρο αγώνα που κάνουμε για να καταργήσουμε το παράνομο και αντισυνταγματικό χαράτσι.

Συνέλαβαν 15 πολίτες, οι οποίοι αγωνίζονταν για να υπερασπιστούν τη συνταγματική νομιμότητα και την ίδια την επιβίωση του ελληνικού λαού. Αυτοί οι οποίοι το έπραξαν αυτό παρανομούσαν και παρανομούν.

Πρέπει να ξέρουν ότι έστω και ένα νοικοκυριό να μείνει δίχως ρεύμα, εμείς δεν πρόκειται να το αφήσουμε έτσι. Θα προσφύγουμε εναντίον τους διεκδικώντας κάθε νόμιμο δικαίωμα, τόσο στα ελληνικά όσο και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια.

Καλούμε την κυβέρνηση τώρα, χωρίς άλλη καθυστέρηση, να δηλώσει ότι παίρνει πίσω, καταργεί αυτό το παράνομο και αντισυνταγματικό μέτρο.

Να γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα ο ελληνικός λαός θα πάρει τα πράγματα στα χέρια του. Κι ένας νέος συνασπισμός εξουσίας όχι μόνο δεν θα αναγνωρίσει αντισυνταγματικές πράξεις, επονείδιστες συμβάσεις, κυρίως όμως θα τους καλέσει να λογοδοτήσουν για τις παρανομίες τους απέναντι στο Σύνταγμα, απέναντι στο ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο και ιδίως σε ότι αφορά τη διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος. να σταματήσουν κάποιοι να νομίζουν ότι αυτό το καθεστώς της ατιμωρησίας θα διαιωνίζεται επ’ άπειρον.

Η κυβέρνηση Παπαδήμου, είναι μια κυβέρνηση, της οποίας ο ιδρυτικός σκοπός έχει ήδη ακυρωθεί. Ο ιδρυτικός της σκοπός ήταν η εφαρμογή της απόφασης της 26ης Οκτώβρη. Σήμερα, όποιος ισχυρίζεται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ότι υπάρχει αυτή η απόφαση, μάλλον τον περνάνε για τρελό ή γελάνε μαζί του.

Η κυβέρνηση αυτή ήρθε για άλλο σκοπό. Για να υλοποιήσει τα σχέδια των πιστωτών και των εταίρων ανεξαρτήτως απόφασης για το πώς η Ελλάδα θα βγει από την κρίση. Και κυρίως για να καμφθεί στην Ελλάδα η λαϊκή ετυμηγορία και η δημοκρατία.

Οι χθεσινές εξελίξεις, με όλο αυτό το θλιβερό σίριαλ της υπογραφής του κ.Σαμαρά, αποδεικνύουν ότι δυο δρόμοι υπήρχαν από την αρχή, δυο δρόμοι υπάρχουν και τώρα. Ο δρόμος της υποταγής και της συναίνεσης σε δανειακές συμβάσεις που δένουν χειροπόδαρα τον ελληνικό λαό και ο δρόμος της δημοκρατίας και της ανατροπής αυτής της πολιτικής. Εμείς, επιμένουμε στο δεύτερο δρόμο και πιστεύουμε ότι αργά ή γρήγορα και η κυβέρνηση Παπαδήμου θα αναγκαστεί κάτω από τις λαϊκές αντιδράσεις να έχει την τύχη που είχε και η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Αλ. Τσίπρας: Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους και όλες για την παρουσία σας. Να με συγχωρέσετε γιατί ένα κρύωμα κάνει τη φωνή μου διαφορετική από ότι συνήθως…όχι δεν μου έκοψαν ακόμα το ρεύμα για να κρυώνω…

Κανονικά αυτή την ώρα θα έπρεπε να είμαι στη Βουλή, όπου ο νέος Πρωθυπουργός με βάση τον κανονισμό της Βουλής θα έπρεπε να είναι εκεί και να απαντάει στην ώρα του Πρωθυπουργού σε όλους του πολιτικούς αρχηγούς στις ερωτήσεις που του έχουν καταθέσει. Ο κ.Παπαδήμος, όμως, αρνήθηκε να προσέλθει στην ώρα του Πρωθυπουργού.
Κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει στον κ.Παπαδήμο ότι η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι γενική συνέλευση μετόχων τραπέζης, στην οποία κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο για να έρχεται όποτε του αρέσει και να μην έρχεται όποτε δεν του αρέσει. Η Βουλή των Ελλήνων όσο παραμένει Βουλή των Ελλήνων, έχει κανόνες και κανονισμούς λειτουργίας τους οποίος οφείλει, θέλει δεν θέλει, να σέβεται.
Η σημερινή Συνέντευξη Τύπου έχει ως αφορμή την απάντηση του Επιτρόπου Ενέργειας, του κ. Έντιγκερ, στην ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, του κ.Ν.Χουντή. Και για εμάς αυτή η απάντηση είναι μια πρώτη μικρή δικαίωση στον πολύπλευρο αγώνα που κάνουμε για να καταργήσουμε το παράνομο και αντισυνταγματικό χαράτσι που έχει συνδεθεί με τα τιμολόγια του ρεύματος στους καταναλωτές και απειλεί τα ελληνικά νοικοκυριά με διακοπή ρεύματος.
Χθες από τα πιο επίσημα χείλη, αυτά του Επιτρόπου Ενέργειας, αποδείχθηκε ότι αυτό το χαράτσι δεν είναι μόνο αντισυνταγματικό με βάση τα ελληνικά δεδομένα, αλλά είναι και εκτός ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου. Η απάντηση του κ. Έντιγκερ στο Ν.Χουντή αναδεικνύει ότι η ευρωπαϊκή οδηγία δεν εμπεριέχει διατάξεις που να εξαρτούν το δικαίωμα στην ηλεκτροδότηση από τις φορολογικές υποχρεώσεις.
Χθες, όμως, με μια επιχείρηση αστυνομικής αυθαιρεσίας και καταστολής συνέλαβαν και οδήγησαν στο αυτόφωρο 15 πολίτες, όχι μόνο συνδικαλιστές αλλά και πολίτες που βρέθηκαν εκεί. Χαρακτηριστική είναι η σκηνή όπου συνέλαβαν έναν ηλικιωμένο άνθρωπο, τον οποίο ρωτούσαν γιατί είναι εδώ, είναι εργαζόμενος της ΔΕΗ και αυτός απαντούσε «όχι, είμαι παππούς, έχω εγγόνια και τα εγγόνια μου πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ζεσταθούν το χειμώνα». Συνέλαβαν, λοιπόν, 15 πολίτες οι οποίοι αγωνίζονταν για να υπερασπιστούν τη συνταγματική νομιμότητα και την ίδια την επιβίωση του ελληνικού λαού. Αυτοί οι οποίοι το έπραξαν αυτό παρανομούσαν και παρανομούν. Εμείς απευθυνόμαστε τόσο στην διοίκηση της ΔΕΗ, όσο και σε πιθανές ιδιωτικές εταιρίες που θα κληθούν να παρανομήσουν, κυρίως όμως στην πολιτική ηγεσία, στον κ.Παπακωνσταντίνου, στον κ.Βενιζέλο, στον κ.Παπαδήμο, ότι αυτή η διαρκής παρανομία δεν θα μείνει έτσι. Και πρέπει να ξέρουν ότι έστω και ένα νοικοκυριό να μείνει δίχως ρεύμα, εμείς δεν πρόκειται να το αφήσουμε έτσι. Θα προσφύγουμε εναντίον τους διεκδικώντας κάθε νόμιμο δικαίωμα, τόσο στα ελληνικά όσο και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Μπορεί να κρύβονται πίσω από την ασπίδα προστασίας που τους προσφέρει η εφήμερη εξουσία τους, αλλά πρέπει να γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα ο ελληνικός λαός θα πάρει τα πράγματα στα χέρια του. Κι ένας νέος συνασπισμός εξουσίας όχι μόνο δεν θα αναγνωρίσει αντισυνταγματικές πράξεις, επονείδιστες συμβάσεις, κυρίως όμως θα τους καλέσει να λογοδοτήσουν για τις παρανομίες τους απέναντι στο Σύνταγμα, απέναντι στο ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο και ιδίως σε ότι αφορά τη διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος, πρόκειται για παρανομίες ενάντια στους πολίτες, ενάντια στην ανθρώπινη ύπαρξη αν το θέλετε. Οι κυρώσεις θα είναι βαρύτατες. Στη χώρα μας πρέπει να σταματήσουν κάποιοι να νομίζουν ότι αυτό το καθεστώς της ατιμωρησίας θα διαιωνίζεται επ’ άπειρον. Εμείς, θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα να αναδείξουμε αυτή την παράνομη απόφαση της κυβέρνησης και νομίζω ότι το επόμενο διάστημα θα εκπλαγείτε από τις απαντήσεις που θα παίρνει ο Ν.Χουντής σε μια σειρά από ζητήματα που έχει αναδείξει στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Ν.Χουντής: Θα περιοριστώ σε ορισμένα, κατά τη γνώμη μου, πολιτικά σχόλια.

Σχόλιο πρώτο, σήμερα έχουμε μια νίκη. Πριν λίγη ώρα, θα έχετε πληροφορηθεί, σε τηλεοπτικό κανάλι βγήκε ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών και παραδέχτηκε ότι αυτό που απειλούσε είναι παράνομο, και είπε ότι δεν θα κόβεται το ρεύμα σε κανέναν καταναλωτή που έχει πληρώσει το ηλεκτρικό αλλά αρνείται να πληρώσει το χαράτσι. Είναι μια νίκη, είναι πια μια παραδοχή, είναι δεδομένη. Περιμένουμε την αντίδραση του κ. Παπακωνσταντίνου, Υπουργού για θέματα ενέργειας και βεβαίως πρώην Υπουργού Οικονομικών. Τι θα πει; Και το λέω αυτό γιατί δεν μπορεί να μονοπωλεί την κυβερνητική πολιτική ο κ. Βενιζέλος, και το λέω και για έναν επιπρόσθετο λόγο, επιτρέψτε μου την προσωπική αναφορά, γιατί ο κ. Βενιζέλος, την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή κατήγγειλε τον ευρωβουλευτή, κατήγγειλε γενικά το ΣΥΡΙΖΑ, ότι με τις ερωτήσεις που κάνουμε και τη δράση μας, βλάπτουμε τα συμφέροντα της χώρας. Ποιος βλάπτει τα συμφέροντα της χώρας αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος.
Σχόλιο δεύτερο, θεωρούμε ότι αυτή η νίκη που έχει σημαντική με συμβολική αλλά και ουσιαστική σημασία. Είναι μια νίκη που προήλθε από την προσπάθεια όλων αυτών που αντιστάθηκαν σε αυτή την παρανομία, με κόστος ορισμένες φορές. Των εργαζομένων και συνδικαλιστών της ΔΕΗ, που χτες τους έσερναν τα ΜΑΤ στα δικαστήρια. Των δημάρχων, του κ. Γκότση, του κ. Κορτζίδη, του κ. Φιλίππου αλλά και άλλων δημάρχων, όχι μόνο του Αριστερού χώρου, που αρνήθηκαν και όρθωσαν μέτωπο. Είναι νίκη δική τους, είναι Νίκη του κινήματος, δεν είναι μόνο νίκη δική μας.
Σχόλιο τρίτο. Πρέπει να σταματήσουν οι διώξεις των συνδικαλιστών, δεν υπάρχει νομική βάση. Δεν παρανόμησαν. Παρανομούν αυτοί που απειλούσαν με διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος τους πολίτες. Πρέπει να σταματήσουν αυτά. Τέρμα. Κομμένα.
Σχόλιο τέταρτο. Αυτό προέκυψε από την απάντηση του Επιτρόπου Ενέργειας, κ. Έντιγκερ. Θέλω να σας πω ότι όταν υποβάλλαμε αυτήν την ερώτηση, ήμασταν σίγουροι για το δίκιο μας, διότι είχαμε μελετήσει τις κοινοτικές οδηγίες. Φοβόμασταν ότι θα μας απαντούσαν άλλα αντί άλλων. Αλλά η παρανομία της κυβέρνησης είναι τόσο κραυγαλέα, που ο Γερμανός Επίτροπος κ. Έντιγκερ δεν μπορούσε, να μην πει την αλήθεια, δηλ ότι εδώ έχουμε παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας.
Επομένως, αξιοποιώντας αυτήν τη νίκη, εμείς πιστεύουμε ότι ο αγώνας μας, και αυτό υποσχόμαστε, θα συνεχιστεί, και στην ελληνική Βουλή, και στο Ευρωκοινοβούλιο και στις κοινωνικές κινητοποιήσεις. Αυτή η νίκη μπορεί να γίνει η απαρχή και άλλων τέτοιων σημαντικών κατακτήσεων για την ανατροπή αυτών των πολιτικών. Για την ανατροπή αυτών των δυνάμεων. Για την αλλαγή των πολιτικών. Και τώρα υπάρχει αυτοπεποίθηση και περισσότερη ελπίδα.

Κ. Παπαδιγενόπουλος (συνεργάτης της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ) για την απάντηση του Επιτρόπου Ενέργειας στο Νίκο Χουντή: Τα νέα για την κυβέρνηση είναι ακόμη χειρότερα όσον αφορά στην απάντηση του Επιτρόπου Ενέργειας στον Ν. Χουντή. Η κυβέρνηση προσποιείται ότι «συμμορφώνεται» με την κοινοτική οδηγία, αν ορίσει κάποιες ευάλωτες ομάδες οι οποίες δήθεν δεν θα είναι υποχρεωμένες να πληρώσουν το χαράτσι μαζί με το ηλεκτρικό ρεύμα που έχουν καταναλώσει.

Αυτό που πραγματικά είπε ο Επίτροπος της ΕΕ είναι το εξής:
Πρώτο: Δεν μπορεί η ΔΕΗ να κόψει σε κανέναν το ρεύμα επειδή αρνείται να πληρώσει το χαράτσι αλλά δέχεται να πληρώσει το ρεύμα που καταναλώνει και Δεύτερο: οι ευάλωτες ομάδες, που είναι υποχρεωμένη να ορίσει η κυβέρνηση, ακόμα κι αν δεν πληρώσουν το ρεύμα που κατανάλωσαν δεν έχει κανείς το δικαίωμα να τους κόψει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.
Περιμένουμε από την κυβέρνηση την άμεση και πλήρη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας και από την Δικαιοσύνη να παρέμβει και να υποχρεώσει τη ΔΕΗ να επιστρέψει τους καταβληθέντες φόρους σε όσους έχουν ήδη πληρώσει και απαιτούν την επιστροφή τους, αφού παράνομα, εκβιαστικά τρομοκρατώντας τους πολίτες ότι θα τους κόψουν το ηλεκτρικό ρεύμα, τους υποχρέωσαν να καταβάλλουν τους φόρους.
Απαντήσεις σε ερωτήσεις δημοσιογράφων

Δ.Σφέτσα(ΑΥΓΗ): Τι προτείνετε στους πολίτες που δεν έχουν πληρώσει ακόμα το χαράτσι;
Αλ. Τσίπρας: Εμείς, από την πρώτη στιγμή, είχαμε αναδείξει ότι το μέτρο αυτό είναι αντισυνταγματικό και ως εκ τούτου καλέσαμε τους πολίτες να μην παρανομήσουν. Να διεκδικήσουν το συνταγματικό τους δικαίωμα. Και δεν ήταν μόνον εκεί. Θα θυμάστε, ότι και για συμβολικούς λόγους, είχα δηλώσει ότι εγώ ο ίδιος και τα μέλη της Κ.Ο. και της ΚΠΕ του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, θα αρνηθούμε να καταβάλουμε αυτό το χαράτσι, ανεξάρτητα από την οικονομική δυνατότητα που μπορεί να έχουμε, διότι με αυτό τον τρόπο θέλουμε να μπούμε ως ασπίδα απέναντι στον φτωχό, απέναντι σε αυτόν που δεν έχει να πληρώσει και που καλείται να προβεί σε μια θυσία, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει ένα νόμο αντισυνταγματικό, που στην ουσία στερεί βασικά δικαιώματα επιβίωσης.

Επίσης, θα θυμάστε, ότι όλο το προηγούμενο διάστημα δεν μείναμε μόνο εκεί. Αντιπροτείναμε και μέτρα, τα οποία θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν εναλλακτικά περισσότερα χρήματα από αυτά τα οποία πιθανόν να εξοικονομηθούν για το δημόσιο ταμείο εάν εφαρμοστεί αυτό το αντισυνταγματικό μέτρο. Για παράδειγμα είπαμε «να καταργήσετε τώρα αυτό το συνταγματικό χαράτσι και να βάλετε μια έκτακτη εισφορά στους πλοιοκτήτες, στα 4 χιλιάδες πλοία που έχουν ελληνική σημαία, 50 χιλιάδων ευρώ, 500 χιλιάδων ευρώ που με βάση τον ετήσιο τζίρο τους είναι ένα μικρό ποσοστό σας πληροφορώ, ώστε να βρεθούν 2 δισεκατομμύρια. Συνεπώς, στο ερώτημά σας θέλω να είμαι απολύτως σαφής.
Εμείς, καλούμε την κυβέρνηση τώρα, χωρίς άλλη καθυστέρηση, να δηλώσει ότι παίρνει πίσω, καταργεί αυτό το παράνομο και αντισυνταγματικό μέτρο. Συνεπώς, στην κυβέρνηση απευθυνόμαστε πρωτίστως. Και σε όσους πολίτες βεβαίως συνεχίζουμε να τους λέμε ότι δεν πρέπει να το πληρώσουν, γιατί δεν μπορούν σε τελική ανάλυση να το πληρώσουν. Και θα πρέπει να προστατευτούν και θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας, μέσα από κοινωνικούς αγώνες αλλά και μέσα από θεσμικές οδούς, για να προστατεύσουμε αυτούς τους πολίτες που δεν έχουν και που αποφασίζουν να μην παρανομήσουν και να μην πληρώσουν το χαράτσι.

Κ. Σαββόπουλος(«Στο Κόκκινο 105.5):Ένα σχόλιο για το σχετικό ψήφισμα που κατατέθηκε χθες στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, που απορρίφθηκε από τη συμπολίτευση
Αλ. Τσίπρας: Το μόνο σχόλιο είναι ότι είναι δυσάρεστο για την Αθήνα να έχει μια Δημοτική Αρχή και ένα Δήμαρχο που εμφανίζεται ως συνήγορος μιας δοτής μνημονιακής κυβέρνησης και ως εντολοδόχος της τρόικας. Και καλούμε όλους τους δημάρχους – βεβαίως κάποιοι έχουν βρεθεί στην πρώτη γραμμή και αποδεικνύουν ότι είναι εντολοδόχοι των πολιτών, οι οποίοι τους εξέλεξαν και υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους -.

Καλούμε όλους τους δημάρχους να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των πολιτών τους και να μην γίνουν εντολοδόχοι μιας δοτής εξουσίας που παρανομεί, που καταφαίνεται ενάντια στο Σύνταγμα και τους νόμους. Και είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι, που αυτό το κίνημα των δημάρχων εξαπλώνεται και παίρνει χαρακτηριστικά ενός μαζικού κινήματος και όπως είπε και ο Ν.Χουντής, «πέρα κι έξω από τα στενά όρια της Αριστεράς».

Χρ.Τσιγουρής (MEGA): Θα πληρώσει ο ΣΥΝ το τέλος μέσω της ΔΕΗ που θα έρθει στα γραφεία του κόμματος; Εκτιμάτε ότι θα παραταθεί ο βίος της παρούσας κυβέρνησης;
Αλ. Τσίπρας: Επαναλαμβάνω ότι εμείς για λόγους συμβολικούς αλλά και για ουσιαστικούς πολιτικούς, είπαμε ότι θα δεχτούμε πρώτοι να μπούμε στο πεδίο βολής της εξουσίας και να υποστούμε τις συνέπειες, προκειμένου να αποτελέσουμε ασπίδα προστασίας προς τον άνεργο, τον μεροκαματιάρη, τον πολίτη που δεν έχει να πληρώσει και δεν θα πληρώσει. Και ξέρετε, κ.Τσιγουρή, είναι εύκολο να λες στον άλλο «μην πληρώσεις», αλλά εσύ να μην υφίστασαι τις συνέπειες που θα έχει αυτός. Ακριβώς γιατί από την πρώτη στιγμή πιστέψαμε ότι θα το ανατρέψουμε αυτό το μέτρο και δικαιωνόμαστε τώρα, είπαμε ότι εμείς πρώτοι θα μπούμε στο πεδίο βολής της κυβέρνησης αυτής. Και πρώτους σε εμάς να έρθουν να κόψουν το ρεύμα. Και θα ήθελα να πω σε αυτό το σημείο και να δώσω τα εύσημα – δεν το κάνω συχνά αυτό, ξέρετε ότι η σχέση μας με την Εκκλησία είναι μια σχέση αγάπης και αντιπαράθεσης – αλλά ο Μητροπολίτης Μεσογαίας, Νικόλαος, ήταν αυτός που βγήκε μετά από εμάς και είπε ότι θα λειτουργούν οι εκκλησίες στην περιοχή του με κεριά και χωρίς ρεύμα. Με άλλα λόγια, λοιπόν, είπε αυτό που είπαμε κι εμείς. Προσέξτε, είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό. Πρέπει να δημιουργήσουμε δομές αλληλεγγύης σε αυτόν που δεν έχει και δεν μπορεί, σε αυτόν που δεν έχει φωνή. Δεν μπορεί εμείς από το πολιτικό βήμα ή κάποιοι άλλοι από άμβωνες να δίνουν απλά παρηγοριές ή να δίνουμε κατευθύνσεις. Πρέπει εμείς να είμαστε αυτοί που θα υποστούμε πρώτοι τις συνέπειες, για να μπορέσει να αναθαρρήσει και αυτός, ο φτωχός, ο ανήμπορος, που δεν έχει και να πει ότι κάποιοι είναι δίπλα μου και μου συμπαραστέκονται. Κι εμείς, όχι απλά θα τους συμπαρασταθούμε με αυτό τον τρόπο, αλλά θα ανοίξουμε και δρόμους πολιτικούς και θεσμικούς για την πλήρη ανατροπή της εφαρμογής αυτής της παράνομης απόφασης.

Σε σχέση με το ερώτημα για την κυβέρνηση Παπαδήμου, εγώ έχω τοποθετηθεί και χθες και προχθές. Είναι μια κυβέρνηση, της οποίας ο ιδρυτικός σκοπός έχει ήδη, παρά το ότι είναι πολύ λίγες οι μέρες παρουσίας της, ακυρωθεί. Ο ιδρυτικός της σκοπός ήταν η εφαρμογή της απόφασης της 26ης Οκτώβρη. Σήμερα, όποιος ισχυρίζεται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ότι υπάρχει απόφαση 26ης Οκτώβρη, μάλλον τον περνάνε για τρελό ή χαμογελάνε ή γελάνε μαζί του. Η απόφασης της 26ης Οκτώβρη, που έλεγε μάλιστα ότι η Ελλάδα είναι μια ειδική περίπτωση, είναι ένα ανέκδοτο, όταν η Ιταλία φλέγεται, όταν η κρίση έχει περάσει στον πυρήνα της Ευρωζώνης, όταν η Γερμανία βγήκε να δανειστεί και δεν μπόρεσε να μαζέψει το ποσό το οποίο ήθελε. Λοιπόν, δεν υπάρχει απόφασης της 26ης Οκτώβρη για να υλοποιήσει αυτή η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση αυτή, φαίνεται τώρα «πέσαν οι μάσκες», ήρθε για άλλο σκοπό. Ήρθε για να υλοποιήσει τα σχέδια των πιστωτών και των εταίρων ανεξαρτήτως απόφασης για το πώς η Ελλάδα θα βγει από την κρίση. Και κυρίως για να καμφθεί στην Ελλάδα η λαϊκή ετυμηγορία και η δημοκρατία. Οι χθεσινές εξελίξεις, με όλο αυτό το θλιβερό σίριαλ της υπογραφής του κ.Σαμαρά, αποδεικνύουν ότι δυο δρόμοι υπήρχαν από την αρχή, δυο δρόμοι υπάρχουν και τώρα. Ο δρόμος της υποταγής και της συναίνεσης σε δανειακές συμβάσεις που δένουν χειροπόδαρα τον ελληνικό λαό και ο δρόμος της δημοκρατίας και της ανατροπής αυτής της πολιτικής. Εμείς, επιμένουμε στο δεύτερο δρόμο και πιστεύουμε ότι αργά ή γρήγορα και η κυβέρνηση Παπαδήμου θα αναγκαστεί κάτω από τις λαϊκές αντιδράσεις να έχει την τύχη που είχε και η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Ν.Χουντής: Η ίδια η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου, για την οποία ζητήθηκαν γραπτές εγγυήσεις, δεν υπάρχει και για τους ευρωπαίους. Και γιατί έχουμε τις εξελίξεις με τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα γερμανικά ομόλογα, αλλά γιατί προχθές ενώ συζητιέται η εφαρμογή αυτής της απόφασης, η Κομισιόν έδωσε ένα νέο πακέτο μέτρων, κάτω από τις εντολές της Μέρκελ, που ξεπερνούν αυτή την απόφαση, ενδεχομένως την ανατρέπουν.

Ποια είναι η καινούργια γραμμή πλεύσης, που προκύπτουν από τις νέες προτάσεις της Κομισιόν;
Τρία χαρακτηριστικά: πρώτον, η κατάργηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, δεύτερον η συνέχισης της πολιτικής λιτότητας και τρίτον απειλές, ποινές, κυρώσεις και επιτήρηση. Επομένως, αυτό είναι το καινούργιο ευρωπαϊκό πλαίσιο που καλείται να υλοποιήσει όσο παραμένει η κυβέρνηση Παπαδήμου και όχι αυτό που λεγόταν μέχρι τώρα. Αυτό θα είναι το άλλοθι, κατά τη γνώμη μου, επειδή είναι απαίτηση της κ. Μέρκελ, για να παρατείνουν την παραμονή αυτής της κυβέρνησης.

Διαβάστε το σχετικό δελτίο του ευρωβουλευτή Νίκου Χουντή

ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ !!! Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα - Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Ν. Χουντή

Συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Σπόρτινγκ

2011-11-19T15:11:00.001+02:00

https://syriza3ou.wordpress.com/2011/11/18/1-81/

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

την ΤΡΙΤΗ 22/11 ώρα 7:00 μ.μ. στο ΓΗΠΕΔΟ ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ

Mε ομιλητές:

Τον Πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα,
Τον Αντώνη Νταβανέλο, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Χαιρετισμό θα απευθύνουν:

Ο Pierre Laurent (Εθνικός Γραμματέας του ΚΚ Γαλλίας, Πρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς), και
Η Αφροδίτη Μπαμπάση, άνεργη, μέλος ΣΥΡΙΖΑ

ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

2011-11-15T16:47:00.001+02:00

Η εξέγερση του 1973 είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ανιδιοτέλειας και αγωνιστικής συλλογικής δράσης, πηγή έμπνευσης για μια ολόκληρη ζωή. Ζει στους αγώνες του σήμερα για δημοκρατία, ειρήνη, ισότητα και κοινωνική απελευθέρωση. Συνεχίζει να δείχνει το δρόμο για το πως ο λαός μπορεί να πιστέψει στις δυνάμεις του, να αμφισβητήσει τη λογική των μονόδρομων και να οργανώσει τις αντιστάσεις ενάντια στην καταπίεση και τον αυταρχισμό.
Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ θα ψηφιστεί από τη Βουλή, όχι από το λαό, για να ολοκληρώσει την επίθεση της στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία, παίρνοντας νέα σκληρά μνημονιακά μέτρα που θα υποθηκεύσουν το μέλλον της χώρας και των ανθρώπων της. Η συμμετοχή της ακροδεξιάς και των θαυμαστών του Παττακού και του Μεταξά στη νέα κυβέρνηση αποκαλύπτει τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα της. Υπενθυμίζει σε όλους και σε όλες μας ότι οι αγώνες κατά του εθνικισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας είναι περισσότεροι επίκαιροι από ποτέ και ότι ορισμένοι χτεσινοί υπερασπιστές των οραμάτων του Πολυτεχνείου, σήμερα έχουν μετατραπεί σε εγγυητές μιας ιδιότυπης δικτατορίας των χρηματαγορών και του κεφαλαίου. Δεκαετίες μετά την πτώση της Χούντας, η δημοκρατία είναι σε καθεστώς έκτακτης μνημονιακής ανάγκης, με την προσήλωση των εμπνευστών της στα συμφέροντα των πιστωτών και του κεφαλαίου, στη λιτότητα, την ανεργία και τη φτώχεια να στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στη λαϊκή κυριαρχία. Η συναίνεση που ζητούν με εκβιασμούς από το λαό ισοδυναμεί με την παραίτηση από τους αγώνες για την ελευθερία και τη δημοκρατία,.
Η μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους και τη νεολαία είναι αυτή της οργανωμένης πάλης και της αντίστασης, της ρήξης, της αλληλεγγύης και της συλλογικής δράσης. Η αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών και η συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας που θα αντιπαλέψει τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία και θα θέσει το λαό και τις ανάγκες του στο προσκήνιο είναι πιο αναγκαία από ποτέ.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συμμετέχουν την Πέμπτη 17/11 στα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα, να διαδηλώσουν μαχητικά, ειρηνικά και μαζικά την αντίθεσή τους στη νέα κυβέρνηση και στα σχέδια για ακόμα περισσότερες απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, κατάργηση του κοινωνικού κράτους και ξεπούλημα του δημόσιου τομέα.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ομιλία του Προέδρου του Συνασπισμού & Αντιπροέδρου του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, Αλέξη Τσίπρα, στη 10η Συνδιάσκεψη του Δικτύου Συνδικαλιστών του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Αθήνα

2011-11-12T21:10:00.000+02:00

Περνάμε στη λογική που λέει ότι η πολιτική και η διακυβέρνηση είναι δουλειά των ειδικών. Και αυτοί οι ειδικοί που ξέρουν καλύτερα από τους λαούς θα διαχειρίζονται τις τύχες μας δίχως πια να έχουν και καμία λαϊκή εντολή και καμία δημοκρατική νομιμοποίηση.

Η κυρία Lagarde προχώρησε σε μια αδιανόητη σε άλλες εποχές παρέμβαση στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας με τη χθεσινή της δήλωση.

Επειδή οι λαοί χειραφετούνται και οι εκλογές πράγματι μπορούν να αλλάξουν τους συσχετισμούς, αρχίζει να περνάει η ιδέα στο μυαλό των οικονομικά και πολιτικά ισχυρών στην Ευρώπη ότι οι εκλογές πρέπει μάλλον να γίνονται σε εκείνο το timing όπου θα είναι διασφαλισμένο από όλες τις πλευρές ότι αυτές δε θα φέρουν ανατροπές. Καθήκον των δυνάμεων της Αριστεράς είναι να σταματήσουμε αυτήν την εξέλιξη εκτροπής και να υπερασπιστούμε τη Δημοκρατία.

Το νέο κυβερνητικό σχήμα που ορκίστηκε χθες είναι 80% ΠΑΣΟΚ, 10% ΝΔ, 10% ακροδεξιά αλλά 100% μνημόνιο.

Χθεσινό άρθρο στην Libération: «είχε από το 1974 να ορκιστεί ακροδεξιός υπουργός σε Ελληνική κυβέρνηση».

θα προσπαθήσουν το επόμενο διάστημα να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η αποτυχία μέχρι σήμερα δεν οφείλεται στην ασκούμενη πολιτική αλλά οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκε.

η οικονομική ελίτ στη χώρα μας, δηλαδή το 1% των Ελλήνων, πληρώνει τα μόλις το 0,8% των άμεσων και έμμεσων φόρων

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά και το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, οφείλει να πρωτοστατήσει στον κοινό αγώνα των λαών της Ευρώπης για την επανίδρυση της Ευρώπης. Για μια Ευρώπη των κοινωνικών αναγκών, για μια Ευρώπη των λαών, και όχι για μια Ευρώπη φυλακή, για μια Ευρώπη του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Η Ελλάδα σήμερα αποτελεί όχι μόνο το πειραματόζωο αλλά και την πρώτη γραμμή του μετώπου ενός πανευρωπαϊκού πολέμου απέναντι στις δυνάμεις του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου με την κυρίαρχη έκφρασή τους σήμερα που είναι η πολιτική ελίτ «Merkozy».

Αγαπητοί φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,
Είναι μεγάλη χαρά για μας, να σας υποδεχόμαστε στην Αθήνα στη συνδιάσκεψη που πραγματοποιείται από το δίκτυο αριστερών συνδικαλιστών του ΚΕΑ.
Επισκέπτεστε την χώρα μας σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία. Παρακολουθήσατε άλλωστε ένα μικρό βίντεο από το οποίο πήρατε μία εικόνα από τους αγώνες του ελληνικού λαού, των εργαζόμενων, της νεολαίας, όλο το προηγούμενο διάστημα. Αγώνες για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας, αγώνες για την υπεράσπιση της κοινωνικής συνοχής σε μια χώρα που εδώ και δύο χρόνια έχει μετατραπεί σε διεθνές και ευρωπαϊκό πειραματόζωο.
Ένα πείραμα που έχει σαν στόχο να υιοθετηθεί η πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική και να μεταδοθεί αυτή η πολιτική -αν το πειραματόζωο αντέξει- και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Μόλις χθες ορκίστηκε στην Ελλάδα μια κυβέρνηση «νέου τύπου». Φαίνεται ότι αυτή η συνταγή γρήγορα θα περάσει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ήδη μαθαίνουμε ότι και στην Ιταλία σκέφτονται να προχωρήσουν σε μια νέου τύπου διακυβέρνηση με τεχνοκράτη οικονομολόγο πρωθυπουργό και εκεί.
Και περνάμε στη λογική που λέει ότι η πολιτική και η διακυβέρνηση είναι δουλειά των ειδικών. Και αυτοί οι ειδικοί που ξέρουν καλύτερα από τους λαούς θα διαχειρίζονται τις τύχες μας δίχως πια να έχουν και καμία λαϊκή εντολή και καμία δημοκρατική νομιμοποίηση.
Μιλάμε πια για κυβερνήσεις "εθνικής συνεννόησης" και «εθνικής σωτηρίας». Επί της ουσίας πρόκειται για κυβερνήσεις κοινωνικής αποδόμησης και δημοκρατικής οπισθοδρόμησης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ολόκληρος ο κόσμος της κερδοσκοπίας, των ορατών και αοράτων hedge funds, οι Merkel και Sarkozy , χαιρέτησαν τις εξελίξεις αυτές και στην Ελλάδα και στην Ιταλία. Και μάλιστα ευχήθηκαν οι κυβερνήσεις αυτές να έχουν και μεγάλο βίο.
Σήμερα διαβάσαμε στις εφημερίδες την χθεσινή δήλωση της κας Lagarde η οποία προχώρησε σε μια αδιανόητη σε άλλες εποχές παρέμβαση στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας και ευχήθηκε αυτή η κυβέρνηση να μην έχει ορίζοντα λήξης τον Φλεβάρη αλλά να έχει ορίζοντα λήξης ενδεχομένως και πέρα από τα συνταγματικά όρια της τετραετίας, αυτό θα ήθελε.
Στην Ελλάδα παλιότερα λέγαμε ένα ανέκδοτο, ίσως για να μετριάσουμε και την πικρία μας διότι παρά τους αγώνες μας η ηγεμονία της αστικής ιδεολογίας έφερνε εκλογικά αποτελέσματα που δεν ήταν τα επιθυμητά για τις δυνάμεις της Αριστεράς. Λέγαμε λοιπόν: «αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα θα ήταν παράνομες».
Φαίνεται ότι ακριβώς επειδή χειραφετούνται οι λαοί και οι εκλογές πράγματι μπορούν να αλλάξουν τους συσχετισμούς και τα πράγματα, αρχίζει να περνάει η ιδέα στο μυαλό των οικονομικά και πολιτικά ισχυρών στην Ευρώπη ότι οι εκλογές πρέπει μάλλον σιγά σιγά να γίνουν παράνομες. Ή σιγά σιγά οι εκλογές θα πρέπει να γίνονται σε εκείνο το timing όπου θα είναι διασφαλισμένο από όλες τις πλευρές ότι δε θα φέρουν ανατροπές. Και αυτό επιχειρείται σήμερα και στην Ελλάδα και στην Ιταλία. Επιχειρείται να ανατραπεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας. Και επιχειρείται να περάσει ο λαός που αντιδρά, σε δεύτερο πλάνο.
Η δημοκρατία στην Ελλάδα και την Ευρώπη δέχεται βαριά και συντονισμένα πυρρά και καθήκον των δυνάμεων της Αριστεράς είναι να σταματήσουμε αυτήν την εξέλιξη εκτροπής και να υπερασπιστούμε τη Δημοκρατία.
Στην Ελλάδα η προσπάθεια ανασύνταξης του μνημονιακού μπλοκ είναι καταδικασμένη να αποτύχει όσο οι πολιτικές που θα ακολουθούν και από τη νέα κυβέρνηση θα είναι αυτές που μας οδήγησαν στην καταστροφή. Το νέο κυβερνητικό σχήμα που ορκίστηκε χθες είναι 80% ΠΑΣΟΚ, 10% ΝΔ, 10% ακροδεξιά αλλά 100% μνημόνιο.
Χθες διάβασα στη Liberation μια κριτική η οποία με συγκλόνισε και έχει σημασία το γεγονός ότι διάβασα αυτήν την κριτική στον διεθνή τύπο, έλεγε λοιπόν ότι από το 1974 και μετά, από την μεταπολίτευση και μετά είχε να ορκιστεί ακροδεξιός υπουργός σε Ελληνική κυβέρνηση. Και αυτή είναι μια εξέλιξη ντροπής, όσο κι αν η ακροδεξιά στη χώρα μας είναι «light» και «lifestyle». Και βεβαίως γι αυτό έχουν φροντίσει τα ΜΜΕ, έχοντας φροντίσει να «ξεπλύνουν» τον κ. Καρατζαφέρη, να τον κάνουν «politically correct» όσο κι αν ο κ. Καρατζαφέρης είναι ο αρχιμάστορας της πολιτικής κωλοτούμπας στην Ελλάδα και μια τα λέει έτσι και μια τα λέει διαφορετικά, δεν παύει να είναι εκφραστής της ακροδεξιάς.
Δεν παύει να είναι ο άνθρωπος ο οποίος, την στιγμή που ο Ελληνικός λαός τιμούσε την επέτειο του «ΟΧΙ», της Αντίστασης δηλαδή των Ελλήνων απέναντι στις δυνάμεις του Ναζισμού, δε δίστασε να επισκεφθεί το σπίτι του δικτάτορα Μεταξά για να τιμήσει την επέτειο. Βέβαια τα ΜΜΕ επιτέθηκαν στους εργαζόμενους, στους νέους που βγήκαν μαζικά στους δρόμους για να τιμήσουν και να αποκαταστήσουν αυτήν την επέτειο και δεν ασχολήθηκαν με τον κ. Καρατζαφέρη.
Φίλες και φίλοι,
θα προσπαθήσουν το επόμενο διάστημα στη χώρα μας, και ο κύριος Παπαδήμος πρώτος, να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η αποτυχία μέχρι σήμερα δεν οφείλεται στην ασκούμενη πολιτική αλλά οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκε. Ο κ. Παπαδήμος μάλιστα μας είπε στις πρώτες του δηλώσεις δεν είναι πολιτικός. Δυστυχώς για αυτόν, και θα φανεί στις προγραμματικές του δηλώσεις, θα κάνει επιλογές οι οποίες είναι πολιτικότατες. Το δόγμα τους λοιπόν θα είναι ότι δε φταίει η πολιτικΗ, αλλά φταίνε οι πολιτικΟΙ.
Μάλιστα το πρωί παρακολουθούσα τις πρωινές ειδησεογραφικές εκπομπές, και μάλιστα παρακολουθούσα το κανάλι Mega όπου ξαφνικά ήταν σα να βλέπει κανείς ένα αντιστασιακό κανάλι απέναντι στον κ. Παπανδρέου λες και έβλεπε κανείς εκπομπή στην Deutsche Welle την εποχή της δικτατορίας. Βέβαια «δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται» λέει η παροιμία. Επιτίθενται τώρα αυτοί οι οποίοι στήριξαν με πάθος τον κ. Παπανδρέου και την πολιτική του στον προηγούμενο Πρωθυπουργό. Γιατί; Για να αποδείξουν ότι το πρόβλημα δεν είναι η πολιτική αλλά εκείνοι που δεν εφάρμοσαν σωστά αυτήν την πολιτική.
Και θέλω να θέσω κάποια ερωτήματα τα οποία απασχολούν όλη την ελληνική κοινωνία. Αναρωτιέται η κοινωνία παρακολουθώντας τους ασταμάτητους πανηγυρισμούς στις τηλεοπτικές οθόνες: Με ποιες από τις πολιτικές επιλογές του κύριου Παπανδρέου διαφωνεί ο κ. Παπαδήμος; Ποιες από αυτές θα αλλάξει; Θα παγώσουν τα χαράτσια; Θα παγώσει η εφεδρεία και οι απολύσεις; Θα έχουμε ή δε θα έχουμε μόνιμη επιτροπεία; Ποιο στόχο βάζει αυτή η κυβέρνηση για την ανεργία που ιδίως στους νέους ανθρώπους έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ποσοστά. Ένας στους δύο νέους είναι άνεργοι. Αυτά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα στα οποία ζητούνται και κρίσιμες απαντήσεις.
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
είναι καιρός τώρα που ακούτε στη χώρα σας την κυρίαρχη προπαγάνδα. Ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και ότι ο ελληνικός λαός είναι διεφθαρμένος. Εμείς θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε θερμά γιατί αντιστέκεστε στις χώρες σας σε αυτήν την προπαγάνδα και προσπαθείτε να αναδείξετε και στους δικούς σας λαούς την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός που εργάζεται σκληρά, είναι ένας λαός ο οποίος έχει ανεχθεί τη διαφθορά αλλά δεν είναι διεφθαρμένος, και η διαφθορά ήταν στις κυβερνήσεις και στη διαπλοκή της πολιτικής με την οικονομική εξουσία. Τα στοιχεία της eurostat, δείχνουν ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι είναι πρώτοι στα ωράρια εργασίας αλλά έχουν τους χαμηλότερους μισθούς συγκριτικά με τις άλλες χώρες της ΕΕ.
Επίσης τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η οικονομική ελίτ στη χώρα μας, δηλαδή το 1% των Ελλήνων, πληρώνει τα μόλις το 0,8% των άμεσων και έμμεσων φόρων. Και ότι η Ελβετία, οι τράπεζες της Αυστρίας του Λουξεμβούργου, οι φορολογικοί παράδεισοι, οι εταιρίες OFF-SHORE, είναι για δεκαετίες το καταφύγιο αυτού το 1% του ελληνικού πληθυσμού που τα τελευταία χρόνια ιδίως τις ημέρες της κρίσης μετέφεραν δεκάδες δισεκατομμύρια από τις ελληνικές τράπεζες σε ασφαλείς και αφορολόγητες καταθέσεις σε τράπεζες της Ευρώπης.
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
η κρίση που περνάμε οικονομική, πολιτική, κοινωνική, δεν είναι μια κρίση που αφορά μόνο στην Ελλάδα. Είναι κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Είναι κρίση της Ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής της ΟΝΕ. Η αλληλεγγύη ανάμεσά μας είναι απαραίτητη προϋπόθεση είναι αναγκαία αλλά δεν αρκεί. Η συνεργασία ανάμεσά μας είναι αναγκαία αλλά δεν αρκεί. Η κοινή δράση είναι αναγκαία αλλά δεν αρκεί. Το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς πρέπει να αγωνιστεί για να ανατρέψει το σημερινό πολιτικό και οικονομικό έκτρωμα μιας Ευρώπης που σε τίποτε δε θυμίζει την Ευρώπη που οικοδομήθηκε από τον πόλεμο και μετά. Μιας Ευρώπης που προδίδει το ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο, που καταλύει τη Δημοκρατία και ακολουθεί πιστά τις εντολές ενός διευθυντηρίου που καθορίζεται από τις επιταγές του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά και το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, οφείλει να πρωτοστατήσει στον κοινό αγώνα των λαών της Ευρώπης για την επανίδρυση της Ευρώπης. Για μια Ευρώπη των κοινωνικών αναγκών, για μια Ευρώπη των λαών, και όχι για μια Ευρώπη φυλακή, για μια Ευρώπη του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Δεν μπορεί η Ευρώπη σήμερα να είναι μια αποκλειστική οικονομική ζώνη των επιθυμιών της κας Merkel και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.
Για όλα αυτά βεβαίως χρειαζόμαστε και την ιστορική μνήμη, χρειαζόμαστε και τις αναλύσεις, χρειαζόμαστε όμως και ένα σχέδιο με πειστικό πρόγραμμα με μαχητικά μαζικά κινήματα τα οποία είναι και το οξυγόνο της Αριστεράς. Χρειαζόμαστε με λίγα λόγια ένα λαϊκό κίνημα, ένα εργατικό κίνημα που θα βασίζεται στις πλούσιες παραδόσεις της Ευρώπης.
Να ξανάανακαλύψουμε τις παρακαταθήκες μας. Να ξαναδιαβάσουμε τον Μαρξ, τον Λίμπνεχτ, την Ρόζα Λούξεμπουργκ, τον Α. Γκράμσι, νε φέρουμε τις νέες εμπειρίες του 21ου αιώνα, με τις νέες γενιές που δεν θα συναντούν γραφειοκρατικά συνδικαλιστικά αποκρουστικά μορφώματα.
Αλλά το πρώτο και το σημαντικότερο είναι να ξανασυγκροτήσουμε το συνδικαλιστικό κίνημα πέρα και έξω από τις αποκρουστικές γραφειοκρατίες, να πείσουμε τους νέους ανθρώπους και τους νέους εργαζόμενους να κάνουν τα συνδικάτα δικό τους σπίτι. Μετερίζι αγώνα.
Φίλες και φίλοι,
αγωνιζόμαστε από κοινού οι εργαζόμενοι και οι λαοί της Ευρώπης απέναντι στον κοινό εχθρό. Και θέλω να κλείσω με αυτό: θεωρώ ότι η Ελλάδα που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, για λόγους και συγκυριακούς αλλά και εξαιτίας των μεγάλων διαχρονικών δομικών προβλημάτων της παραγωγικής διάρθρωσης και των πολιτικών επιλογών του δικομματισμού η Ελλάδα σήμερα αποτελεί όχι μόνο το πειραματόζωο αλλά και την πρώτη γραμμή, το μέτωπο ενός πολέμου που είναι παγκόσμιος και πανευρωπαϊκός. Και σε αυτόν τον πόλεμο αντιτιθέμενες δυνάμεις δεν είναι οι Έλληνες με τους Γερμανούς εργαζόμενους ή οι Ιταλοί με τους Γάλλους εργαζόμενους. Όχι. Αντιτιθέμενα στρατόπεδα είναι οι εργαζόμενοι, οι λαοί, οι νέοι όλων των ευρωπαϊκών χωρών απέναντι στις δυνάμεις του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου με την κυρίαρχη έκφρασή τους σήμερα που είναι η πολιτική ελίτ της Ευρώπης που πολύ εύστοχα ονομάστηκε «Merkozy».
Εδώ, και ίσως και στην Ιταλία τούτες τις ώρες, διεξάγεται η πρώτη γραμμή του μετώπου. Η έκβαση της μάχης στο μέτωπο ίσως να κρίνει και το τέλος του πολέμου. Εμείς πιστεύουμε ότι στην Ελλάδα μπορούμε να πετύχουμε πολύ σημαντικές νίκες. Μπορούμε να ανατρέψουμε την ακολουθούμενη πολιτική. Θέλουμε την αλληλεγγύη σας αλλά θέλουμε να γνωρίζετε ότι οι αγώνες και οι μάχες που δίνουμε είναι μάχες και για δικό σας λογαριασμό. Για λογαριασμό των λαών και των εργαζόμενων στην Γερμανία, στην Γαλλία στις Βόρειες χώρες, για λογαριασμό όλων των λαών της Ευρώπης. Αυτόν τον πόλεμο τον δίνουμε από κοινού και είμαστε πεπεισμένοι ότι μπορούμε να τον κερδίσουμε.

To Γραφείο Τύπου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

2011-11-11T19:16:00.001+02:00

Χέρι-χέρι πορεύονται πλέον και επισήμως ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ, καταστρατηγώντας με τον πιο προκλητικό τρόπο κάθε έννοια λαϊκής εντολής. Η νέα κυβέρνηση Παπαδήμου θα κληθεί να ολοκληρώσει όσα καταστροφικά έπραξε για τους εργαζόμενους, τους νέους και τους συνταξιούχους η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το μνημονιακό μπλοκ της τριμερούς συγκυβέρνησης, με επικεφαλής τραπεζίτες και με τις ευλογίες των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων της Ευρώπης και του εγχώριου καπιταλισμού, θα συνεχίσει μια πολιτική που εξαθλιώνει τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους και θα σπρώχνει διαρκώς περισσότερους ανθρώπους στην ανεργία. Στο όνομα του «εθνικού στόχου» της αποπληρωμής των τοκογλύφων, θα επιχειρήσει να περιστείλει κατακτήσεις χρόνων, δικαιώματα και ελευθερίες.
Σε λίγες ημέρες ο λαός μας θα βρεθεί μαζικά στους δρόμους για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. 38 χρόνια μετά το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους πολίτες της χώρας, τους ανθρώπους, που δεν έχουν κανένα λόγο να στηρίξουν ή να ανεχτούν την πολιτική που οδηγεί στην εξόντωσή τους, να συνεχίσουν τους αγώνες για την ανατροπή της.
Καμιά ανοχή σε μια κυβέρνηση, που δεν εκφράζει το λαό. Καμία ανοχή σε μια κυβέρνηση, που ορκίζεται με τις ευλογίες του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, του μεγάλου κεφαλαίου, της Μέρκελ και του Σαρκοζί. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ δεν έχει καμία νομιμοποίηση και καμία απόφασή της δεν αναγνωρίζεται από την κοινωνία, η οποία ουδέποτε ρωτήθηκε αν θέλει να την κυβερνούν τραπεζίτες και άνθρωποι που τίμησαν την 28η Οκτωβρίου στο σπίτι του δικτάτορα Μεταξά.

To Γραφείο Τύπου

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, Νοέμβριος 2011

2011-11-10T20:39:00.001+02:00

Κάθε μέρα που περνάει, γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ζούμε μια εποχή παγκόσμιας κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Η κρίση στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε. συνολικά αποτελεί μία μόνο ψηφίδα αυτής της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.

Καθώς η κρίσηεπεκτείνεται στις χώρες της Ε.Ε., τίθεται με όλο και μεγαλύτερη οξύτητα το ερώτημαποιος θα πληρώσει αυτή την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος: ο κόσμος τηςεργασίας ή οι δυνάμεις του κεφαλαίου. Έτσι, κάτω από τη διαρκή επίθεση των ελίτ,των τραπεζών, των «αγορών», του κεφαλαίου, οι κοινωνικές συγκρούσεις θαγίνονται όλο και πιο έντονες, καθώς η κρίση αυτή και η απόπειρα να οδηγηθούμεσε έναν ακόμη πιο επιθετικό καπιταλισμό θέτουν σε δοκιμασία όλες τις συναινέσεις,όλα τα κοινωνικά συμβόλαια, ενώ ταυτόχρονα αναδύονται διαρκώς νέα κινήματααντίστασης στην πολιτική του κεφαλαίου, σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Στη διάρκεια του τελευταίου ενάμιση χρόνου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσε ένα αληθινό πογκρόμ κατά του κόσμου της εργασίας, έναν πραγματικό πόλεμο κατά της κοινωνίας, επιβάλλοντας πρωτοφανή (και πρωτοφανούς ταξικότητας) μέτρα λιτότητας, ενώ ταυτόχρονα αποδείχτηκε επικίνδυνη ακόμα και για την ίδια τη δημοκρατία, για να οδηγηθεί τελικά στην απαξίωση, τη χλεύη και τα πρόθυρα της κατάρρευσης κάτω από την πίεση του λαϊκού ξεσηκωμού. Διότι το λαϊκό κίνημα, το ξέσπασμα της λαϊκής οργής, ήταν αυτό που οδήγησε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην απόλυτη απονομιμοποίηση και την αποσύνθεση. Τα κινήματα των πλατειών, οι χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι που πλημμύρισαν τους δρόμους στις πανεργατικές απεργίες και τέλος ο λαϊκός ξεσηκωμός κατά των εκπροσώπων της κυβέρνησης στη διάρκεια των παρελάσεων της 28^ης Οκτωβρίου οδήγησαν την κυβέρνηση στα πρόθυρα της κατάρρευσης και τελικά στην απόσυρση. Τη στιγμή που κυβέρνηση και ΜΜΕ μιλούσαν για συναίνεση στον «εθνικό στόχο» της απαρέγκλιτης εφαρμογής του Μνημονίου, μέσα στην κοινωνία αναπτύσσονταν μια νέα αγωνιστική συνείδηση και νέες μορφές πάλης που εξέφραζαν τη λαϊκή οργή.

Τώρα, το αστικό πολιτικό σύστημα, οι δυνάμεις του κεφαλαίου και ολόκληρο το σύστημα της διαπλοκής, προσπαθούν να ανασυνταχτούν. Έτσι, η αντικοινωνική επίθεση κυβέρνησης και τρόικας κορυφώνεται με τη δημιουργία της κυβέρνησης που βαφτίζεται «εθνικής σωτηρίας», έρχεται μαζί με σκληρότερα μέτρα και για την οποία ουδέποτε έχει ερωτηθεί ο λαός. Είναι πια ολοφάνερο ότι οι ωμές, πραξικοπηματικές παρεμβάσεις της Ε.Ε., με τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης, οδηγούν σε περιορισμό της κυριαρχίας της χώρας και της λαϊκής κυριαρχίας. Η Νέα Δημοκρατία δεν άντεξε άλλο να υποδύεται την αντιμνημονιακή δύναμη και έσπευσε να συγκυβερνήσει μαζί με το πλήρως απαξιωμένο ΠΑΣΟΚ, προσφέροντάς του ταυτόχρονα και την κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τα αμαρτήματά του, η οποία βαφτίζεται «εθνική σωτηρία». Ο στόχος που έχει το μπλοκ του Μνημονίου είναι να «κλειδώσει» τις όποιες πολιτικές εκκρεμότητες (με τον σχηματισμό κυβέρνησης που θα εγκρίνει τη δανειακή σύμβαση, τον προϋπολογισμό κ.λπ. και θα περάσει τα νέα μέτρα) προτού δοθεί η ευκαιρία στον λαό να μιλήσει. Ωστόσο, ο λαϊκός παράγοντας είναι ήδη στο προσκήνιο, ο λαός έχει ήδη μιλήσει.

Σε αυτή τησκυταλοδρομία αντιλαϊκής πολιτικής, είναι ολοφάνερο ότι η νέα κυβέρνηση θαεπιβάλει πολύ πιο σκληρά μέτρα, με λιτότητα, απολύσεις, εφεδρείες κ.λπ. – είναιη κυβέρνηση που θα προσπαθήσει να κόψει το ρεύμα σε εκείνους που δεν θα έχουν ήθα αρνηθούν να πληρώσουν τα χαράτσια.

Τόσο η παρούσαΒουλή όσο και η όποια κυβέρνηση αναδειχθεί από αυτή δεν έχουν πλέον κανέναίχνος νομιμοποίησης. Καμία απόφασή τους δεν είναι νομιμοποιημένη, καμία απόφασήτους δεν αναγνωρίζεται. Κάθε απόπειρα να αναδειχθεί κυβέρνηση από αυτή τη Βουλήαποτελεί εγκληματική εκτροπή και όσοι τη δεχτούν ή την ανεχτούν θα φέρουντεράστια ιστορική ευθύνη. Με αυτή την εκτροπή, το μπλοκ του Μνημονίου προσπαθείνα υφαρπάξει συναίνεση και να αποκαταστήσει τη νομιμοποίηση που έχει χάσειστους δρόμους, για να εφαρμόσει μια ακόμα πιο αντικοινωνική πολιτική, μια ακόμαπιο σκληρή «πολιτική θυσιών» με πρόσχημα την «εθνική σωτηρία», το ευρώ, τη «μηχρεοκοπία», ξεχνώντας πως τη χρεοκοπία και την καταστροφή τη ζουν ήδη χιλιάδεςάνθρωποι, Έλληνες και Ελληνίδες, μετανάστες και μετανάστριες, που ζουν σε τούτητη χώρα.

Μπροστά σεαυτή την κατάσταση, η λύση είναι μία: κάθε μνημονιακή πολιτική πρέπει ναανατραπεί και κάθε μνημονιακή κυβέρνηση πρέπει να πέσει, έτσι ώστε να κληθεί ναμιλήσει ο λαός.

Σε μια τέτοια δύσκολη συγκυρία, οι απαιτήσεις της κοινωνίας είναι πολύ διαφορετικές απ’ ό,τι στο παρελθόν. Η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, επωμίζονται την τεράστια ευθύνη να ανταποκριθούν σε αυτές. Το επόμενο διάστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι σε διαρκή και μαχητική ετοιμότητα, ενωτικός και ενωμένος, δημοκρατικός σε όλα τα επίπεδα και με ισοτιμία ανάμεσα στα φύλα, πάντα μέσα στην κοινωνία και τους κοινωνικούς αγώνες, σταθερός στις πολιτικές του επιλογές μπροστά στις πιέσεις που σίγουρα θα δεχτεί από το σύστημα.

α) Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι διαρκώς παρών μέσαστα κινήματα αντίστασης, ανυπακοής, ανατροπής και κοινωνικής αλληλεγγύης,δίνοντας τη μάχη ώστε τα κινήματα αυτά να γίνονται όλο και πιο μαζικά, όλο καιπιο δυναμικά, όλο και πιο ενωτικά – να μετατραπούν σε έναν λαϊκό ξεσηκωμό πουθα ανατρέψει χαράτσια, ιδιωτικοποιήσεις και εφεδρείες.

β) Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να αποκαλύπτει καινα καταγγέλλει διαρκώς το πρόγραμμα που έχουν συνομολογήσει οι εταίροι του μπλοκτου Μνημονίου. Ταυτόχρονα θα προβάλει τις δικές του πολιτικές προτάσεις(αναδιανομή του πλούτου, να πληρώσουν οι πλούσιοι, αύξηση μισθών και συντάξεων,μέτρα για την ανεργία, όχι στις ιδιωτικοποιήσεις και εθνικοποίηση/κοινωνικοποίησημε εργατικό και κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών και των δημόσιων επιχειρήσεων καιοργανισμών στρατηγικής σημασίας, διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους μεαξιοποίηση όλων των μέσων, συμπεριλαμβανομένης και της μονομερούς αθέτησηςπληρωμών στους τοκογλύφους), με μοναδικό κριτήριο τα λαϊκά συμφέροντα, τηναύξηση της απασχόλησης και τις κοινωνικές ανάγκες. Από την άλλη πλευρά, οφείλουμενα αναγνωρίσουμε ότι η νέα συγκυρία και η βαθιά κρίση της ευρωζώνης υποχρεώνουντους πάντες να συζητήσουν τα νέα ζητήματα που ανακύπτουν. Όσον αφορά το ευρώ, οΣΥΡΙΖΑ μένει σταθερός στη θέση του: καμιά θυσία για το ευρώ. Από εκεί καιύστερα, όποιες αποκλίσεις και αποχρώσεις υπάρχουν μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ σχετικά μετο ευρώ και την ευρωζώνη, θα συζητηθούν συντεταγμένα και οργανωμένα στο πλαίσιοτων διαδικασιών του ΣΥΡΙΖΑ, με την αξιοποίηση όλων των δομών και των οργάνωντου ΣΥΡΙΖΑ (Επιτροπή Οικονομίας, Γραμματεία), με σκοπό την όσο το δυνατόνμεγαλύτερη σύνθεση των απόψεων.

γ) Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει την πορεία τηςανασυγκρότησής του. Ο στόχος είναι ένας: ΣΥΡΙΖΑ παντού, Τοπικές Επιτροπές μεκανονική λειτουργία και ζωή, ζωντανά κύτταρα πολιτικής δράσης. Όλα αυτάοφείλουν να γίνονται με ανοιχτό κάλεσμα, με ευρεία απεύθυνση στην κοινωνία. Δενείμαστε μόνο όσοι νομίζουμε.

δ) Αυτή η αντιλαϊκή πολιτική πρέπει ναανατραπεί, όπως πρέπει να ανατραπεί και κάθε κυβέρνηση που την εφαρμόζει. Τηλύση στην κρίση που ταλανίζει την κοινωνία δεν θα τη δώσουν αυτοί που τηδημιούργησαν, δεν θα τη δώσει καμία ψευδεπίγραφη κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας»,κανένα μνημονιακό μπλοκ, αλλά ο λαός, μιλώντας στις κάλπες. Ανεξάρτητα του ποτέθα προκηρυχθούν τελικά εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να είναι σε διαρκή ετοιμότητα,σαν να είναι να γίνουν εκλογές τώρα, άμεσα.

Οι εκλογές γιατον ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελούν μόνο θέμα αύξησης κάποιων ποσοστών. Ο στόχος είναι ηαλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών. Ειδικά σε αυτή τη συγκυρία, ητόσο μεγάλη κοινωνική πόλωση μπορεί να μετασχηματιστεί και σε πολιτικέςαλλαγές. Νέες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες θα φτιαχτούν. Για τηνΑριστερά, είναι ιστορική ευκαιρία, αλλά και βαρύ, δύσκολο καθήκον.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τοεπόμενο διάστημα θα οργανώσει μεγάλη πολιτική εξόρμηση, με ανοιχτές εκδηλώσεις,περιοδείες και συγκεντρώσεις παντού, στην οποία θα αξιοποιηθούν οι βουλευτέςκαι ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος της Κ.Ο., τα μέλη της Γραμματείας,όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Ταυτόχρονα, θασυγκροτηθούν όλες οι επιτροπές του εκλογικού αγώνα, με ευθύνη των οργάνων τουΣΥΡΙΖΑ.

Μπροστά στηνεπικείμενη μάχη των εκλογών, το βασικό είναι οι εκλογές αυτές να γίνουν με τονλαό στον δρόμο, με το κίνημα ζωντανό, μαχητικό, ανυποχώρητο.

ε) Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να συμβάλει όσο τοδυνατόν περισσότερο στον συντονισμό του κινήματος και της Αριστεράς σεπανευρωπαϊκό επίπεδο. Έτσι κι αλλιώς, οι αγώνες που δίνονται σήμερα και θαδοθούν αύριο στη χώρα μας μπορούν να αποτελέσουν παράγοντα με πολύ μεγάλοειδικό βάρος για το κίνημα ολόκληρης της Ευρώπης.

Μπροστά στονμονόδρομο τον οποίο προσπαθεί να επιβάλει διά πυρός και σιδήρου το μνημονιακόμπλοκ, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εργαστεί για τη δημιουργία ενός νέου αντιμνημονιακούκαι αντινεοφιλελεύθερου μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων με πυρήνα τηριζοσπαστική Αριστερά, που θα προβάλει με τον πιο αξιόπιστο τρόπο τηνεναλλακτική πρόταση εξουσίας, το εναλλακτικό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση,την εναλλακτική λύση που προτείνει η Αριστερά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείτα μέλη του, όπου αυτά ζουν και δίνουν τους αγώνες τους, στις γειτονιές, στασυνδικάτα, στα κινήματα, σε όλες τις ενωτικές επιτροπές, να παλέψουν για τηνυλοποίηση αυτής της ενωτικής πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ στη βάση. Το τελευταίοδιάστημα είναι ολοφάνερο ότι το κοινωνικό κίνημα καθόρισε τις εξελίξεις καιαυτό το κοινωνικό κίνημα και οι κοινωνικές δυνάμεις είναι πάντα προτεραιότηταγια να οικοδομηθούν σχέσεις σύγκλισης και συνεργασίας.

Αυτή η πρότασητου ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι προϊόν κάποιας αφηρημένης σύλληψης, αλλά μια επιλογή πουανταποκρίνεται σε πραγματικές ανάγκες, σε πραγματικό αίτημα της κοινωνίας. Ωςεκ τούτου, δεν είναι μια πρόταση στατική, αλλά έχει τη δική της δυναμική πουστηρίζεται σε μια κοινωνία σε αναβρασμό, η οποία είναι εκείνη που θα πιέσειακόμα και τις πιο «αμετακίνητες» δυνάμεις στην κατεύθυνση των ενωτικώνπρωτοβουλιών της Αριστεράς. Σε αυτή την ιστορική στιγμή, οι ηγεσίες τωνπολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεωνκαι να ανταποκριθούν στο αίτημα της κοινωνίας για μια διαφορετική πολιτική πρότασηπου θα διατυπώνεται από μια Αριστερά χωρίς στείρους σεχταρισμούς καιηγεμονισμούς, καθώς σε διαφορετική περίπτωση οι ηγεσίες αυτές θα έχουν τεράστιαευθύνη για τη διαιώνιση της πολιτικής του δικομματισμού.

Η βάση αυτήςτης πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία είναι η απόρριψη των Μνημονίων, τωνσχετικών νόμων και όσων κυβερνήσεων τους εφαρμόζουν, καθώς και η συμφωνία σεένα βασικό πρόγραμμα εναλλακτικής πολιτικής. Για να μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πάρειτέτοιες πρωτοβουλίες, πρέπει να κατοχυρώνει διαρκώς τη ριζοσπαστική τουταυτότητα και με αυτή τη ριζοσπαστική ταυτότητα να σηματοδοτεί τις συμμαχίεςτου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να είναι η πολιτική δύναμηανατροπής και ριζικής αλλαγής που παλεύει συστηματικά και οργανωμένα ναγκρεμίσει τόσο τις μνημονιακές κυβερνήσεις όσο και κάθε μνημονιακή πολιτική. Ηκρίση δεν είναι κρίση μόνο μιας κυβέρνησης, μιας πολιτικής, είναι κρίση ενόςολόκληρου συστήματος, που προσπαθεί να βαφτίσει «εθνική σωτηρία» τη δική τουσωτηρία.

Μπροστά στον μύθο του μνημονιακούμονόδρομου, ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα στα κινήματα αλλά και με τη δική του πολιτικήπρόταση εξουσίας, πιστεύει ότι υπάρχει λύση, υπάρχει κι άλλος δρόμος, κι αυτόςείναι Αριστερά.

Eκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ 3ου

2011-11-07T23:31:00.000+02:00

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Τετάρτη 9 Νοεμβρίου

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αθηνοδώρου 61 [XAΡΤΗΣ], ώρα 7:30μ.μ . Kάτω Πετράλωνα
Θέμα:“Κρίση, αγώνες των εργαζομένων και κοινή δράση της αριστεράς”

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

Δημήτρης Βίτσας Γραμματεία ΣΥΡΙΖΑ, Γραμματέας του ΣΥΝ
Παναγιώτης Κουρουμπλής Ανεξάρτητος Βουλευτής
Ευτύχης Μπιτσάκης Ομότιμος Καθηγητής Φιλοσοφίας

Χαιρετισμός από τον γείτονα και ιστορικό του ελληνικού εργατικού κινήματος, Δημήτρη Λιβιεράτο

ΣΥΡΙΖΑ 3ης Δημοτικής Κοινότητας

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ

2011-11-07T15:14:00.003+02:00

Όλες αυτές τις μέρες ζήσαμε ένα απίστευτο παρασκήνιο στις πλάτες του ελληνικού λαού.
Στόχος τους να εμποδίσουν τη λαϊκή ετυμηγορία.
Ο κ. Παπανδρέου, παρόλο που αναγκάζεται υπό το βάρος των λαϊκών κινητοποιήσεων να εγκαταλείψει το Μέγαρο Μαξίμου, από το αποτέλεσμα του παρασκηνιακού μαγειρείου και των διαβουλεύσεων θα πρέπει μάλλον να αισθάνεται ανακουφισμένος.
Ο πρωθυπουργός, που μας έβαλε στα κρυφά στο ΔΝΤ, που συμφώνησε δανειακές συμβάσεις υποτέλειας, δίχως να τις φέρει στη Βουλή, δεν θα θέσει τελικά τις επιλογές του στην κρίση του λαού.
Θα τις φορτώσει στον επόμενο.
Ο κ. Σαμαράς ξεκίνησε νωρίτερα από όσο μπορούσαμε να φανταστούμε τις εκπτώσεις.
Αρχικά αποδέχτηκε τη δανειακή σύμβαση που όλο το προηγούμενο διάστημα κατηγορούσε. Στο τέλος αποδέχεται και τα δεινά των σκληρών μέτρων που αυτή θα αποφέρει.
Από το «οι μάσκες έπεσαν» κατέληξε μέσα σε 24 ώρες στο «είμαι αποφασισμένος να βοηθήσω».
Τα κόμματα που χρεοκόπησαν με τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις τους τη χώρα και τον ελληνικό λαό, τώρα ενώνουν τις αποτυχίες τους για να μας σώσουν.
Στην πραγματικότητα αναλαμβάνουν τη συνευθύνη της υποτέλειας, της κοινωνικής διάλυσης και της εκχώρησης κυριαρχίας.
Εθελοτυφλούν όμως πιστεύοντας ότι, αν είναι όλοι μαζί, τότε κανένας δεν θα τους ζητήσει ευθύνες. Αργά ή γρήγορα θα κληθούν να λογοδοτήσουν στον ελληνικό λαό.
Και τότε ούτε οι απειλές του κ. Ρεν, ούτε οι εκβιασμοί του συστήματος της διαπλοκής θα μπορέσουν να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους.
Εμείς, για άλλη μια φορά, θα πούμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Η νέα κυβέρνηση δεν θα είναι υπηρεσιακή. Θα πάρει κρίσιμες αποφάσεις που θα δεσμεύσουν τη χώρα και το λαό μας για δεκαετίες.
Ο δρόμος που εμείς καλούμε τον ελληνικό λαό να επιλέξει, γνωρίζουμε ότι δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.
Ξέρουμε όμως, ιδιαίτερα μετά την πανικόβλητη αντίδραση της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ στο άκουσμα και μόνο της πιθανότητας ο λαός μας να επιλέξει με δημοψήφισμα το μέλλον του, ξέρουμε ότι η χώρα μας, παρά τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται, έχει τεράστιες διαπραγματευτικές δυνατότητες.
Αν αποδεχτούμε τη δανειακή σύμβαση, θα έχουμε μια κόλαση δίχως τέλος. Θα φτωχύνει ο λαός μας.
Αν αρνηθούμε τη δανειακή σύμβαση, τότε το καυτό δίλημμα θα περάσει στην απέναντι πλευρά. Στους εταίρους και τους πιστωτές μας.
Οι εθελόδουλες και δειλές ηγεσίες των κομμάτων του μνημονίου στη χώρα μας, μας οδηγούν στην πρώτη επιλογή χωρίς καν να μπουν στον κόπο να μας ρωτήσουν.
Πρόκειται για μια επιλογή εκτροπής και εθνικής καταρράκωσης.
Καλούμε τον ελληνικό λαό, καλούμε όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα της μέχρι χθες πολιτικής και κομματικής τους τοποθέτησης, να μην χαμηλώσουν το φρόνημα. Να μη σκύψουν το κεφάλι.
Γνωρίζουμε ότι η κυρίαρχη προπαγάνδα θα αναπαραχθεί και από τα ΜΜΕ και θα αναπαράγει τους κυρίαρχους εκβιασμούς.
Μην τρομοκρατήστε. Μην τους αφήνετε να σας εκβιάσουν, μην τους αφήνετε να βάλουν τη δημοκρατία στο απόσπασμα.
Όταν ο λαός μας θέλει, έχει τη δύναμη και μπορεί να τους ανατρέψει.
Οι εκλογές πρέπει να γίνουν άμεσα και με απλή αναλογική. Αυτή είναι η μόνη λύση της ομαλότητας και η μόνη προοπτική αποκατάστασης της κοινωνικής συνοχής.
Όπως ο λαός μας ανάγκασε την κυβέρνηση Παπανδρέου σε πτώση, έτσι αργά ή γρήγορα θα τα καταφέρει να αναδείξει κι ένα νέο συνασπισμό εξουσίας που θα καταγγείλει τις αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις και θα αποκαταστήσει τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την εθνική αξιοπρέπεια.
To Γραφείο Τύπου

"Να τους χαλάσουμε τα σχέδια, Να μιλήσει ο λαός. Εκλογές τώρα. - Νέος συνασπισμός εξουσίας με πυρήνα την Αριστερά, η λύση"

2011-11-06T16:59:00.000+02:00

Πολιτική απόφαση της Κ.Π.Ε του Συνασπισμού


    1. Η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα παραπαίει κάτω από το βάρος της οργής και της αγανάκτησης της κοινωνίας. Το πολιτικό σύστημα, η τροϊκα, τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα από-νομιμοποιούνται από τη λαϊκή κινητοποίηση. Το κίνημα στις πλατείες τον Ιούνιο και Ιούλιο, οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων, η δυναμική εμφάνιση γυναικών και νέων, ανέργων, συνταξιούχων, αγροτών και μικρομεσαίων, η κοινή δράση τους στις πρόσφατες κινητοποιήσεις και τη μεγάλη απεργία και η πάνδημη λαϊκή έκρηξη κατά την διάρκεια της 28ης Οκτωβρίου ανάγκασε τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση σε υποχώρηση και οδήγησαν την κυβερνητική πλειοψηφία σε κρίση. Χρειάζεται να σημειώσουμε την ανάπτυξη ενός νέου επιπέδου συνειδησης που συνδέει το ατομικό συμφέρον με το συλλογικό και κοινωνικό. Χρειάζεται να τονίσουμε τις δημοκρατικές, μαζικές, μαχητικές μορφές που αξιοποίησε με επιτυχία το συνδικαλιστικό κίνημα που δείχνουν τον δρόμο ανάταξης του για την υπεράσπιση των συμφερόντων της μισθωτής εργασίας.

    2. Μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας το πολιτικό σύστημα, προσπαθεί να ανασυνταχθεί.. Κάτω από τον ψευδώνυμο τίτλο της "εθνικής σωτηρίας και συναίνεσης", προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, να ανατάξει την ηγεμονία του, ώστε με καλύτερους όρους να συνεχίσει να υλοποιεί τις επιλογές εξόδου από την κρίση σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας.

    Σε κάθε περίπτωση προεκλογικά, προεικονίζοντας τις μετεκλογικές συναινέσεις, επιχειρεί να συντάξει το "κόμμα του Μνημονίου", ορίζοντας από τώρα τα περιεχόμενα των συναινέσεων σε βάρος των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων με μια πρωτοφανή αναδιανομή εισοδημάτων και δικαιωμάτων σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας. Σ' αυτή τη λογική όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά.

    Ο πρωθυπουργός, με την πρότασή του για τη διενέργεια δημοψηφίσματος το οποίο συνέδεε με την παρουσία ή όχι της Ελλάδας στην ευρωζώνη, είχε στόχο τον εκβιασμό του ελληνικού λαού και την εξουδετέρωση των αντιδράσεών του. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο ευτέλισε μια κορυφαία δημοκρατική διαδικασία, αλλά ακύρωσε και ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί που, εγκαίρως και αποφασιστικά χρησιμοποιούμενο, θα μπορούσε να αποκρούσει τις πιέσεις της τρόϊκας και να προκαλέσει αλυσιδωτές πανευρωπαϊκές εξελίξεις σε προοδευτική κατεύθυνση. Πολύ ορθώς ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ απέρριψαν αυτόν τον εκβιασμό και ζήτησαν την άμεση διενέργεια εκλογών, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι, ακόμα και σ' αυτές τις συνθήκες, ένα δημοψήφισμα με ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην σύμβαση (και όχι παραμονή ή όχι στην ευρωζώνη, όπως διέταξαν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί) ήταν καλοδεχούμενο.

    Η ΝΔ αντιμετώπισε το ενδεχόμενο της διενέργειας δημοψηφίσματος με τον ίδιο ακριβώς εκβιαστικό τρόπο και, προκειμένου να μην υλοποιηθεί, αποφάσισε ότι αποδέχεται τη δανειακή σύμβαση, την οποία αρνιόταν ως και ώρες πριν φορώντας το αντιμνημονιακό της προσωπείο. Έγινε πια από όλους ξεκάθαρο ότι πίσω από τις αντιμνημονιακές κορώνες του κ. Σαμαρά για τη σωτηρία της χώρας κρυβόταν επιμελώς η μία και μοναδική στόχευση: να ανοίξει ο δρόμος για την πρωθυπουργία.

    Κυβερνητικοί βουλευτές οι οποίοι στην προηγούμενη δόση φώναζαν ότι δεν πρόκειται να συνεχίσουν να παρέχουν στήριξη στη μνημονιακή πολιτική της ύφεσης ξέχασαν ξαφνικά τα Μνημόνια και άρχισαν να συζητούν πώς το κόστος αυτής της απαράδεκτης πολιτικής θα επιμεριστεί και σε άλλους, μέσα από μια κυβέρνηση υποτιθέμενης εθνικής ενότητας. Ή, για την ακρίβεια, Μνημονιακής Ενότητας.

    Η χτεσινή οπερέτα έληξε με τη ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που υπόσχεται να γίνει άλλη. Ο πρωθυπουργός καταχειροκροτήθηκε από τους βουλευτές που το μόνο που εμπιστεύτηκαν ήταν την υπόσχεσή του να φύγει. Η μελοδραματική χθεσινή αφήγηση του μας έδωσε να καταλάβουμε πλήρως ποιος είναι ο αληθινός του φόβος και ποιες οι αληθινές του προθέσεις.

    Να αποφύγει τη λαϊκή ετυμηγορία.

    Οι παραινέσεις για κυβερνήσεις εθνικής συναίνεσης και συνεργασίας, ήταν απολύτως υποκριτικές.Το μόνο που θέλουν είναι να εγκλωβίσουν συνενόχους σε ένα παιχνίδι παρασκηνίου, με μοναδικό δεδομένο τη συνέπεια στην πολιτική της υποτέλειας και της κοινωνικής διάλυσης.

    Αν ήθελαν ειλικρινά κυβερνήσεις προγραμματικών συμπτώσεων και διαφανών συγκλίσεων, θα έφερναν τη Δευτέρα το πρωί την απλή αναλογική και την Τρίτη θα οδηγούσαν τη χώρα με ομαλό τρόπο σε εκλογές.

    Αυτή τη στιγμή, η απαίτηση προώθησης των αποφάσεων της 26/10 στην Ελλάδα, δημιουργεί ουσιαστικό πρόβλημα Δημοκρατίας.

    ΟΙ θεσμοί απαξιώνονται και το κοινοβούλιο ακόμα περισσότερο.

    Τον πρώτο λόγο στα δημόσια πράγματα διεκδικούν αυτοί που θέλουν να επιβάλουν το Μνημόνιο, είτε πρόκειται για τραπεζίτες, είτε για βαρόνους των Μέσων, είτε για κάθε λογής τεχνοκράτες και πολιτικούς ταγούς του Μνημονίου.

    Όλο αυτό το συνονθύλευμα αποτελεί το υλικό, από το οποίο θα κατασκευαστεί, αν τα πράγματα προχωρήσουν προς τα εκεί, η περίφημη "κυβέρνηση εθνικής ανάγκης".

    Συνεπώς η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και το δικαίωμα της λαϊκής βούλησης να εκφράζεται και να αποφασίζει για την πορεία του τόπου, οφείλει να είναι αυτή τη στιγμή κυρίαρχο ζήτημα για την αριστερά.

    Αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει δημοκρατική διέξοδος, εκτός από την άμεση προκήρυξη εκλογών. Αυτό απαιτείται για να εκφραστεί ελεύθερα η λαϊκή βούληση. Καλούμε λοιπόν τον πρωθυπουργό να πράξει το αυτονόητο. Να καταθέσει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την παραίτηση της κυβέρνησης, να ζητήσει τη διάλυση της βουλής και την άμεση προκήρυξη εκλογών.

    Όλα τα άλλα είναι παιχνίδια εκτροπής.

    Η πολιτική και επικοινωνιακή επίθεση ενάντια στην Αριστερά και συνολικά ενάντια στις αντιμνημονιακές δυνάμεις πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Δεδομένο πρέπει να θεωρείται ότι η κρατική καταστολή -με τη συνηγορία των καναλιών και των μεγάλων εφημερίδων, τους προνομιακούς ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους- θα επιχειρήσει να απαντήσει στο πρόβλημα που δημιουργεί στο σύστημα η απουσία συναίνεσης και η διάρρηξη του μπλοκ εξουσίας της μεταπολιτευτικής περιόδου, που επιφέρει η εκτεταμένη καταστροφή των μεσαίων στρωμάτων.

    3. Η πολιτική μας βρίσκει απήχηση στην Ελληνική κοινωνία, και την απήχηση αυτή οφείλουμε να την κεφαλαιοποιήσουμε πολιτικά και να την διευρύνουμε.

    Απέναντι στο Μνημονιακό Μπλοκ, οφείλουμε να αντιπαρατάξουμε το δικό μας μέτωπο, έναν Νέο Συνασπισμό Εξουσίας, στηριγμένο στην δυναμική των κοινωνικών κινητοποιήσεων.

    Το μήνυμά μας είναι: η κοινωνία πρέπει να απελευθερωθεί από τον φόβο και την αβεβαιότητα απέναντι σε μια εναλλακτική λύση.

    Μια κυβέρνηση στηριγμένη στα ευρύτατα λαϊκά στρώματα και στην δυναμική των κοινωνικών αγώνων, μπορεί να δρομολογήσει ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο.

    Πρώτα από όλα, αξιοποιώντας τις ευαίσθητες ισορροπίες στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, και ξεκινώντας διεκδικήσεις σε εντελώς νέα βάση. Οι αποφάσεις της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ και της τελευταίας ΚΠΕ του ΣΥΝ παρέχουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο παρεμβάσεων.

    Με εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη - αειφόρο ανάπτυξη υπέρ των κοινωνικών αναγκών και όχι με όρους κεφαλαίου - (αγροτική οικονομία, ΑΠΕ, τουρισμός, Παιδεία κ.λ.π.) και ενίσχυση και υπεράσπιση αλληλέγγυων και αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών οικονομικών δραστηριοτήτων.

    Με ριζική αναδιανομή πλούτου.

    Με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, χωρίς μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και αντικοινωνικούς όρους, αξιοποιώντας όλα τα όπλα αποφασιστικής και σκληρής διαπραγμάτευσης (λογιστικό έλεγχο, αμφισβήτηση, αθέτηση πληρωμών κ .α.).

    Με αναζήτηση εναλλακτικών πηγών δανεισμού.

    Με εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα προς όφελος της κοινωνίας και την άμεση επαναφορά στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που ξεπουλήθηκαν ή βρίσκονται στη διαδικασία να ξεπουληθούν.



    Με κριτήριο την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, τονίζουμε πως η εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών (μισθοί, συντάξεις, κοινωνικά δικαιώματα κλπ) είναι το πρώτο καθήκον μιας προοδευτικής διακυβέρνησης και όχι η εξυπηρέτηση των τοκογλύφων.



    Ο νέος Συνασπισμός εξουσίας δεν θα αναγνωρίσει τις αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις της υποτέλειας.

    Ούτε τους εκβιαστικούς μονόδρομους της κοινωνικής χρεοκοπίας.

    Η φωτιά έχει ήδη ανάψει σε όλη την Ευρώπη.

    Καλούμε τον ελληνικό λαό να απορρίψει τη νέα δανειακή σύμβαση.

    Γνωρίζουμε ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι.

    Αλλά δεν υπάρχουν και μονόδρομοι.

    Αν οι εταίροι μας και οι πιστωτές μας δεν αποδεχτούν αυτή τη βάση διαλόγου, υπάρχει και ο δρόμος των μονομερών επιλογών.

    Το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό μας. Είναι και δικό τους.

    Μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Ο κόσμος της εργασίας, η κοινωνία που διαλύεται από την πολιτική τους, η Αριστερά, σηκώνουν το γάντι και θα συντρίψουν κάθε απόπειρα εκβιασμού τους. Η υλοποίηση της πολιτικής μας πρότασης για τη συγκρότηση κοινωνικού και πολιτικού αντινεοφιλελεύθερου - αντιμνημονιακού μετώπου, που θα δώσει πολιτική ελπίδα και θα αποτελέσει την εναλλακτική λύση για μια τελείως αντίθετη από την ασκούμενη πολιτική διακυβέρνησης της χώρας, είναι επείγουσα ανάγκη.

    Ξεκινάμε από το αυτονόητο. Δεν υπάρχει διέξοδος προς την ανάκαμψη, που να μην ξεκινάει με την απαλλαγή από το Μνημόνιο, και την χειραφέτηση από τις επιλογές του κεφαλαίου.

    Είναι, λοιπόν, σημαντική ευθύνη να εμπεδώσουμε στα πλατιά κοινωνικά στρώματα την αυτοπεποίθηση μιας εναλλακτικής λύσης.

    Και αυτό περνά μέσα από την ενδυνάμωση των κοινωνικών αγώνων.

    Είναι ανάγκη, όμως, το κίνημα αυτό να πάρει και πολιτικά χαρακτηριστικά.

    Και στη βάση αυτή προτάσσουμε τη γραμμή της ευρύτερης δυνατής ενότητας ανάμεσα σε πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που αμφισβητούν από προοδευτική σκοπιά το Μνημόνιο.

    Ξέρουμε πως η συγκρότηση ενωτικών συμμαχιών δεν είναι εύκολη υπόθεση.

    Αλλά το αίτημα της πλατιάς ενότητας ωριμάζει στον κόσμο.

    Και πλατιά ενότητα σημαίνει μίνιμουμ και ξεκάθαρο προγραμματικό πλαίσιο.

    Δεν είναι ώρα να ξεψαχνίσουμε τις διαφορές μας ούτε να φέρουμε στο προσκήνιο το απωθημένο μας για εσωτερική αλλαγή συσχετισμών στην Αριστερά.

    Ούτε βεβαίως να ασχοληθούμε με τη μερική βελτίωση των ποσοστών του χώρου μας.

    Όλα αυτά είναι εκφράσεις ενός σεχταρισμού αναντίστοιχου με τις σημερινές συνθήκες και με τις απαιτήσεις των εργαζομένων, της νεολαίας και ολόκληρης της κοινωνίας.

    Η συγκυρία στην οποία ζούμε δεν είναι κατάλληλη ούτε για ηγεμονισμούς ούτε για ξεκαθαρίσματα ούτε για ασκήσεις ιδεολογικής καθαρότητας.

    Είναι η εποχή να διεκδικήσουμε από τον νεοφιλελευθερισμό την ηγεμονία.

    Στις διαμορφούμενες συνθήκες ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει ιδιαίτερες ευθύνες απέναντι στο λαό και την πορεία της χώρας μας αλλά και το μέλλον των λαών της Ευρώπης. Στην, πριν ένα μήνα, συνεδρίαση της ΚΠΕ, καθορίσαμε την τακτική και τις πρωτοβουλίες μας. Χρειάζεται να προσθέσουμε ένταση και ακούραστη δράση.

    Όπως και αν εξελιχθούν τα πράγματα τις αμέσως επόμενες κρίσιμες μέρες ο μόνος δρόμος για τους εργαζομένους και την νεολαία είναι η συνέχιση των ανυποχώρητων αγώνων για κοινωνική δικαιοσύνη, λαϊκή κυριαρχία και δημοκρατία. Τίποτα δεν, μπορεί να σταματήσει την κοινωνία να διεκδικήσει το δίκιο της, να επιβάλει τη θέληση της. Σε αυτή την πορεία οι δικές μας δυνάμεις θα συνεχίσουν να πρωτοστατούν σε όλα τα κοινωνικά μέτωπα του αγώνα αντίστασης, σε όλες τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.

    4. Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην Ε.Ε. αλλά και στο κόσμο. Αυξάνουν οι πιθανότητες μιας νέας όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης δεδομένου πως οι πολιτικές λιτότητας στην Ε.Ε. και σε όλο τον κόσμο κάθε άλλο παρά επιλύουν το πρόβλημα υπερσυσώρευσης του κεφαλαίου. Ο ανταγωνισμός μερίδων του κεφαλαίου δεν επιτρέπει την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του καπιταλισμού, που προϋποθέτει την καταστροφή μέρους του κεφαλαίου, με συνέπεια όλα τα ενδεχόμενα να είναι δυνατά.

    Σήμερα με την αποδυνάμωση του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και την ανάδυση πολλαπλών οικονομικών κέντρων, της Κίνας, της Ρωσίας κ.α., δεν υπάρχει η ηγέτιδα δύναμη για να εκπροσωπήσει τα γενικά συμφέροντα του καπιταλισμού με συνέπεια η περίοδος να θυμίζει έντονα την προηγούμενη μεγάλη καπιταλιστική κρίση, εκείνη του '30.

    Στο πεδίο της Ε.Ε. η κρίση επεκτείνεται πέρα από τον Ευρωπαϊκό Νότο και απειλεί της ηγέτιδες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις, σήμερα την Ιταλία και πιθανότατατα αύριο την Γαλλία. Με αυταρχικό τρόπο οι πολιτικές ελίτ που επιμένουν στον νεοφιλελευθερισμό της λιτότητας και της ύφεσης, προσπαθούν να καταδυναστεύσουν τις κοινωνίες, να υποτάξουν την ανάδυση του κοινωνικού υποκειμένου που εκδηλώνεται ήδη με αγώνες και αντιστάσεις -ακόμα και με εκρήξεις κοινωνικής απόγνωσης-σε κάθε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, αυταρχοποιώντας την αρχιτεκτονική των ευρωπαϊκών θεσμών, δημιουργώντας ένα ολιγαρχικό σύστημα λήψης των πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων με πρόσχημα τη διάσωση του ευρώ.

    Η στάση των Μέρκελ - Σαρκοζί, με αφορμή την ελληνική περίπτωση, στάση επικυρίαρχων, που προσβάλλει την ελάχιστη αξιοπρέπεια ενός λαού, είναι ένα αξιοσημείωτο δείγμα για το τι εννοούν οικονομική διακυβέρνηση. Η αποδοχή από την κυβέρνηση Μπερλουσκόνι της εποπτείας ΔΝΤ- ΕΚΤ- ΕΕ δεν είναι ένα απλό επεισόδιο στη συνέχεια του ίδιου δρόμου. Σημειώνει μια νέα κατάσταση σε επίπεδο Ε.Ε. αλλά και της παγκόσμιας κοινωνίας. Η προκλητική παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας επιβεβαιώνει τον αντιδημοκρατικό κατήφορο στον οποίο οδηγείται η λεγόμενη οικονομική διακυβέρνηση της ευρωζώνης, σύμφωνα και με τη δήλωση της Συνόδου Κορυφής για το Ευρώ της 26/10/2011. Και δίνει το πραγματικό περιεχόμενο στη μόνιμη εποπτεία της Ελλάδας: να λαμβάνονται όλες οι σημαντικές αποφάσεις από κέντρα και επιτελεία που λογοδοτούν απευθείας στις Βρυξέλλες και στους τραπεζίτες εκχωρώντας κυριαρχία και, κυρίως, εκχωρώντας τη λαϊκή αξιοπρέπεια. Όπως περίπου το διατύπωσε ο Σόιμπλε, να σύρεται η Ελλάδα πίσω από το όχημα της Ευρώπης για παραδειγματισμό των υπολοίπων.

    Η δήλωση της Συνόδου Κορυφής για το Ευρώ της 26/10/2011 εκτός από τις ρυθμίσεις που αφορούν στη δανειακή σύμβαση της χώρας, για την οποία ο ΣΥΝ έχει αναλυτικά τοποθετηθεί και έχει απορρίψει, περιλαμβάνει και ρυθμίσεις που αφορούν στην οικονομική διακυβέρνηση της ζώνης του Ευρώ. Μέσω αυτών επιχειρείται η συγκρότηση μηχανισμού εκτελεστικής εξουσίας, ακραία αντιδημοκρατικού, στο μέτρο που δεν διασφαλίζεται καμιά απολύτως δημοκρατική νομιμοποίηση, ούτε δημοκρατικός έλεγχος και διαφάνεια, της σκοπιμότητας και της νομιμότητας των αποφάσεών του.

    Οι υπερεξουσίες του, σε συνδυασμό με την υποχρέωση των χωρών - μελών της ευρωζώνης να ενσωματώσουν τα κριτήρια του Συμφώνου Σταθερότητας στο εθνικό δίκαιο με συνταγματική ισχύ, αναγορεύουν την οικονομική διακυβέρνηση σε ένα ακραία αυταρχικό θεσμικό πλαίσιο που αντίκειται σε βασικές αρχές εθνικής κυριαρχίας.

    Ο ΣΥΝ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή της μάχης που δίνουν οι λαοί της Ευρώπης για να ανατρέψουν τη στρατηγική της ΕΕ, που οδηγεί τους λαούς στην κοινωνική καταστροφή.

    Ο ΣΥΝ σ' αυτή τη μάχη επαναθεμελιώνει το διακηρυγμένο στόχο του για την Ευρώπη της δημοκρατίας, της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, του σεβασμού στο περιβάλλον και στα πολιτικά και τα κοινωνικά δικαιώματα. Η ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών αποτελεί όρο για τη σωτηρία και την ενότητα των λαών της Ευρώπης. Με ενθουσιασμό χαιρετίζουμε τις κινητοποιήσεις της αντισυνόδου στη Νίκαια της Γαλλίας, που πραγματοποιήθηκαν 1-3 Νοεμβρίου, στις οποίες συμετείχαν αγωνιστές από ολόκληρο τον κόσμο. Το σύνθημα 'Πρώτα οι λαοί, όχι στο χρηματοπιστωτικό σύστημα' κυριάρχησε στη μεγάλη πορεία της 1ης Νοεμβρίου. Η αντισύνοδος εξέδωσε ψήφισμα αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό και τους αγώνες του.

    Οι ευθύνες της Ευρωπαϊκής Αριστεράς αυξάνουν. Στην συνολική επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών εκπροσώπων του πρέπει να αντιτάξουμε εθνική και διεθνική δράση πάνω σε ένα ενωτικό και ριζοσπαστικό εναλλακτικό πρόγραμμα σύγκρουσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μια από τις άμεσες προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι η καθοριστική ήττα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που υλοποιείται είτε από δεξιές είτε από ΄΄σοσιαλδημοκρατικές΄΄ κυβερνήσεις, στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ισπανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Μια ήττα που περνά μέσα από τη ριζική αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των δυνάμεων της Αριστεράς, ώστε να ανοίξουν νέοι δρόμοι για τους λαούς ολόκληρης της Ευρώπης, μακριά από το νεοφιλελεύθερο αυταρχισμό της λιτότητας. Ο ΣΥΝ θα πάρει άμεσα πρωτοβουλίες με στόχο τις επόμενες 15 ημέρες να συνέλθει στην Αθήνα το Προεδρείο του ΚΕΑ με συγκεκριμένη ατζέντα: ανάπτυξη πανευρωπαϊκών κινητοποιήσεων, συγκρότηση ομάδας για μια εναλλακτική πολιτική πρόταση σε επίπεδο Ε.Ε. Συγκροτούμε ομάδα από τον Ευρωβουλευτή, την αντιπροσωπεία μας στο ΚΕΑ, την υπεύθυνη Ευρωπαϊκής Πολιτικής και τον υπεύθυνο Εξωτερικής Πολιτικής που άμεσα να επικοινωνήσουν και συζητήσουν με όλα τα αδελφά Ευρωπαϊκά Κόμματα.

    5. Το Κόμμα, η Νεολαία ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνουν από τώρα σε πλήρη δημοκρατική και εκλογική ετοιμότητα όχι μόνο για να υπερασπιστούμε την δημοκρατία στην ελληνική κοινωνία αλλά και για να καταγραφεί με τον πιο αυθεντικό τρόπο η βούληση του λαού όταν και όποτε γίνουν οι εκλογές. Μέσα στην επόμενη εβδομάδα η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να συγκροτήσει εκλογική επιτροπή υποστήριξης, τεχνική εκλογική επιτροπή, επιτροπή εκλογικού προγράμματος. Η Π.Γ. του Κόμματος στην πρώτη συνεδρίαση της θα ορίσει τα μέλη του Κόμματος που θα στελεχώσουν τις αντίστοιχες επιτροπές. Θα πρέπει σύντομα να προγραμματιστεί ειδική συνεδρίαση της ΚΠΕ με θέμα τις εξελίξεις στην Ευρώπη και τις συμμαχίες

Ομιλία του Πρόεδρου του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής

2011-11-05T13:36:00.002+02:00

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθήσαμε το σύνολο του πολιτικού κατεστημένου της χώρας μας, να επιδίδεται σε ένα πρωτοφανές παιχνίδι τακτικής, που ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια της σοβαρότητας.
Ο κ. Παπανδρέου προσπάθησε, παίζοντας υποκριτικά το χαρτί του Δημοψηφίσματος, να συσπειρώσει γύρω του, έστω και με το στανιό το Μνημονιακό μπλοκ.
Ο κ. Σαμαράς, που μέχρι προχθές φώναζε για τη δανειακή σύμβαση και τις αποφάσεις της συνόδου κορυφής για την χώρα μας, αποφάσισε ότι όλα αυτά τελικώς τα αποδέχεται. Αρκεί να τα ψηφίσει μια αναλώσιμη κυβέρνηση, και να φύγει από την εξουσία ο κος Παπανδρέου, ανοίγοντάς του το δρόμο για την πρωθυπουργία.
Κυβερνητικοί βουλευτές, οι οποίοι στην προηγούμενη δόση φώναζαν ότι δεν πρόκειται να συνεχίσουν να παρέχουν στήριξη στη μνημονιακή πολιτική της ύφεσης, ξέχασαν ξαφνικά τα Μνημόνια, και άρχισαν να συζητούν πως το κόστος αυτής της απαράδεκτης πολιτικής θα επιμεριστεί και σε άλλους, μέσα από μια κυβέρνηση υποτιθέμενης εθνικής ενότητας. Ή για την ακρίβεια Μνημονικής Ενότητας.
Το συμπέρασμα από όλα αυτά, είναι ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο παρά μόνο για το πώς θα κρατηθεί ή θα ανελιχτεί στην εξουσία.
Η χτεσινή οπερέτα έληξε με τη ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που υπόσχεται να γίνει άλλη.
Ο πρωθυπουργός καταχειροκροτήθηκε από τους βουλευτές που το μόνο που εμπιστεύτηκαν ήταν την υπόσχεσή του να φύγει.
Η μελοδραματική του χθεσινή αφήγηση, μας έδωσε να καταλάβουμε πλήρως ποιος είναι ο αληθινός του φόβος και ποιες οι αληθινές του προθέσεις.
Να αποφύγει τη λαϊκή ετυμηγορία.
Οι παραινέσεις για κυβερνήσεις εθνικής συναίνεσης και συνεργασίας, ήταν απολύτως υποκριτικές.
Το μόνο που θέλουν είναι να εγκλωβίσουν συνενόχους σε ένα παιχνίδι παρασκηνίου, με μοναδικό δεδομένο τη συνέπεια στην πολιτική της υποτέλειας και της κοινωνικής διάλυσης.
Αν ήθελαν ειλικρινώς κυβερνήσεις προγραμματικών συμπτώσεων και διαφανών συγκλίσεων, θα έφερναν τη Δευτέρα το πρωί την απλή αναλογική και την Τρίτη θα οδηγούσαν τη χώρα με ομαλό τρόπο σε εκλογές.
Το μόνο που φοβούνται όμως είναι οι εκλογές.
Ο πρωθυπουργός τις χαρακτήρισε καταστροφή.
Γιατί;
Γιατί λέει έχουμε να παίρνουμε 88 δις μέχρι το Μάρτη.
Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή μας είπε : Είναι πολλά τα λεφτά για να αφήσουμε να τα διαχειριστούνε άλλοι.
Και εν τω μεταξύ, οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής κρέμονται πάνω από το κεφάλι του ελληνικού λαού, είτε με νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ χωρίς τον Παπανδρέου, είτε με εθνοσωτήρια κυβέρνηση με τη συμμετοχή των μαϊντανών του Μνημονίου, κ.κ. Καρατζαφέρη και Μπακογιάννη.
ΜΕ ευθύνη όλων των παραπάνω, η χώρα καταδικάζεται για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα στην ύφεση, την κοινωνική ισοπέδωση και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου.
Αυτό πρέπει να τελειώσει.
Και θα τελειώσει μόνο με νίκη του παλλαϊκού κινήματος και των αγώνων κοινωνικής αντίστασης.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιάσει τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής ως μεγάλη επιτυχία.
Επιτυχία που κέρδισε η ίδια, παρόλο που στις διεργασίες εκείνων των ημερών υπήρξε ολοκληρωτικά αμέτοχη.
Ποια είναι η επιτυχία για την οποία πανηγυρίζει ο κ. Παπανδρέου;
Είναι η αναδιάρθρωση του χρέους προς όφελος των δανειστών μας και η ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στα χέρια τους.
Είναι η καταδίκη της ελληνικής οικονομίας στην απόλυτη ύφεση.
Και κυρίως η απαίτηση από τον ελληνικό λαό να πληρώσει με αίμα την ολοκληρωτική αποτυχία του Μνημονίου.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο στόχος που τέθηκε είναι στα τέλη του 2020 το χρέος να βρίσκεται στα επίπεδα στα οποία βρισκόταν όταν μας ανέλαβε η τρόικα και το ΔΝΤ.
Στόχος που πρέπει να πούμε ότι έστω και έτσι είναι αμφίβολος, αφού η παγκόσμια κρίση, η αδυναμία της Ευρώπης να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους αλλά και η καταστροφική λιτότητα στην οποία εξωθείται ολόκληρη η Ευρωζώνη, δεν αφήνουν την παραμικρή αισιοδοξία για επιβεβαίωση των στόχων.
ΝΑ πούμε για να εντυπωθεί στη συνείδηση των ανθρώπων ότι τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, η κυβέρνηση και η τρόικα αναθεώρησαν τους στόχους τους όχι μια, ούτε δύο, αλλά πέντε φορές.
Και τα ίδια αυτά κέντρα, επαίρονται τώρα ότι βρήκαν τον οδικό χάρτη για έξοδο από την κρίση.
Εξ ίσου σημαντικό όμως είναι και το θεσμικό πρόβλημα που προκύπτει από τις αποφάσεις.
Και αναφερόμαστε στην κατάπτυστη απόφαση να τεθεί η χώρα σε μόνιμη εποπτεία.
ΝΑ παίρνουν δηλαδή τις κρίσιμες αποφάσεις κέντρα και επιτελεία, τα οποία λογοδοτούν απευθείας στις Βρυξέλλες, στους τραπεζίτες, ή σε όποιον άλλον.
Όσο και αν αυτό ονομάστηκε κομψά «τεχνική βοήθεια», προκειμένου να μην ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, επί της ουσίας συνιστά εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Και εκχώρηση αξιοπρέπειας επίσης.
ΤΑ παραδέχτηκε και τα δύο ο κ. Σόιμπλε, ακριβώς την στιγμή που εδώ τα ΜΜΕ ήταν γεμάτα κυβερνητικούς πανηγυρισμούς.
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών είπε περίπου, ότι η Ελλάδα θα δεθεί πίσω από το όχημα της Ευρώπης, και θα σύρεται για παραδειγματισμό των υπολοίπων.
ΟΙ εξελίξεις στην Ευρώπη είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές, και αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει.
Η Ιταλία είναι στις πύλες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και η επιβολή εκεί ενός υφεσιακού αντικοινωνικού σχεδίου όπως στην Ελλάδα, πιθανό να προκαλέσει τεράστιο πρόβλημα για ολόκληρη την Ευρώπη.
Η κρίση χρέους σε ολόκληρη την Ευρώπη αντιμετωπίζεται με την προώθηση πολύ σκληρών όρων και με την επιβολή μιας μόνιμης λιτότητας παντού.
Αυτό μπορεί να δημιουργήσει θανάσιμους κινδύνους και για την ευρωπαϊκή συνοχή και για την ευρωπαϊκή οικονομία στο σύνολό της.
ΑΝ ωστόσο ισχυριζόμασταν ότι τα κέντρα ισχύος στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ξέρουν τι κάνουν, θα είχαμε λάθος.
Αυτό το οποίο επιδιώκουν, είναι με μοχλό την κρίση, να σαρώσουν το κοινωνικό συμβόλαιο στην Ευρώπη, να επιβάλλουν πολιτική πέρα από τα εθνικά πλαίσια και την βούληση των λαών, να κάνουν το κοινωνικό κράτος και τα εργασιακά δικαιώματα παρελθόν και να παραδώσουν τις εθνικές οικονομίες σε κεφάλαιο και τραπεζίτες.
Είναι μια τεράστιας κλίμακας επίθεση, την οποία μπορεί να ανακόψει μόνο η δύναμη ενός πανευρωπαϊκού μαζικού κινήματος αντίστασης, και υπεράσπισης των κοινωνικών δικαιωμάτων.
Η αλληλεγγύη και ο συντονισμός ανάμεσα στους λαούς και τους εργαζόμενους της Ευρώπης, είναι το μόνο όπλο που διαθέτουμε.
Αλλά είναι όπλο πανίσχυρο.
Η πίεση που ασκήθηκε στην Ελλάδα με το ενδεχόμενο της αποπομπής από το Ευρώ, ήταν μια πίεση μαφιόζικου τύπου.
Και μάλιστα χωρίς κανένα πρόσχημα, αφού είδαμε τον κ. Σαρκοζί, αμέσως μετά τις συναντήσεις με τον Έλληνα πρωθυπουργό, να βγαίνει και να διατυπώνει το ερώτημα του ελληνικού δημοψηφίσματος.
Αυτή η απροκάλυπτη επέμβαση στα εσωτερικά μας όμως έδειχνε και τον πανικό που επικράτησε στου κυρίαρχους κύκλους της ΕΕ και της παγκόσμιας οικονομίας, μπροστά στην προοπτική να καταψηφίσει ο ελληνικός λαός την νέα συμφωνία.
Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τοα χιλιοειπωμένα, ότι αποχώρηση μιας χώρας από το ευρώ δεν προβλέπεται θεσμικά, και επομένως, πρόκειται απλά για έναν τρομοκρατικό εκβιασμό.
ΘΑ σημειώσουμε όμως ότι και μόνο με την σκέψη του να τεθεί η δανειακή σύμβαση στην κρίση του λαού, οι παγκόσμιες αγορές κόντεψαν να τιναχτούν στον αέρα και οι παγκόσμιοι ηγέτες ξενύχτησαν συζητώντας για μια χώρα που αντιπροσωπεύει ένα πολύ μικρό ποσοστό του ευρωπαϊκού ΑΕΠ.
Και εδώ ακριβώς είναι το ζήτημα.
Αποδεικνύεται ότι η λαϊκή βούληση είναι το καλύτερο όπλο διαπραγμάτευσης.
Μόνο που ο κ. Παπανδρέου το έβγαλε από το θηκάρι για να το στρέψει ενάντια στο λαό και όχι στους εταίρους.
Θεωρούμε όμως ότι μια κυβέρνηση που δεν θα εξαντλείτο απλώς στο να μεταφέρει στον ελληνικό λαό τις πιέσεις και τους εκβιασμούς των δανειστών μας, θα είχε πολύ μεγαλύτερα περιθώρια διαπραγμάτευσης.
Είναι επίσης σημαντικό να καταλάβει ο ελληνικός λαός, ότι αν υπάρχει ένας δρόμος διάλυσης του ευρώ, ο δρόμος αυτός είναι ο δρόμος της λιτότητας, την ύφεσης και της χρεωκοπίας, ο οποίος έχει ανοίξει με τα Μνημόνια, και ο οποίος επιβεβαιώθηκε τις προάλλες στη Σύνοδο Κορυφής.
Δεν υπάρχει ασφαλέστερη συνταγή οικονομικής και κοινωνικής χρεωκοπίας από αυτή που έχει επιλεγεί για την Ελλάδα, με την ολόψυχη συνδρομή της κυβέρνησής μας.
Επομένως τα διλήμματα τους είναι σάπια.
Δεν θα στεκόντουσαν ούτε μισό λεπτό, αν δεν τα στήριζε η κυβέρνηση Παπανδρέου.
Αυτή τη στιγμή , η απαίτηση προώθησης των αποφάσεων στην Ελλάδα, δημιουργεί ουσιαστικό πρόβλημα Δημοκρατίας.
ΟΙ θεσμοί απαξιώνονται και το κοινοβούλιο ακόμα περισσότερο.
Τον πρώτο λόγο στα δημόσια πράγματα διεκδικούν αυτοί που θέλουν να επιβάλλουν το Μνημόνιο, είτε πρόκειται για τραπεζίτες, είτε για βαρόνους των Μέσων, είτε για κάθε λογής τεχνοκράτες και πολιτικούς ταγούς του Μνημονίου.
Όλο αυτό το συνονθύλευμα αποτελεί το υλικό, από το οποίο θα κατασκευαστεί, αν τα πράγματα προχωρήσουν προς τα εκεί, η περίφημη «κυβέρνηση εθνικής ανάγκης».
Συνεπώς η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και το δικαίωμα της λαϊκής βούλησης να εκφράζεται και να αποφασίζει για την πορεία του τόπου, οφείλει να είναι αυτή τη στιγμή το κυρίαρχο ζήτημα για την αριστερά.
Αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει δημοκρατική διέξοδος, εκτός από την άμεση προκήρυξη εκλογών.
Αυτό που απαιτείται είναι η διενέργεια εκλογών, για να εκφραστεί ελεύθερα η λαϊκή βούληση.
Καλούμε λοιπόν τον πρωθυπουργό να πράξει σήμερα το αυτονόητο.
Να καταθέσει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την παραίτηση της κυβέρνησης, να ζητήσει τη διάλυση της βουλής και την άμεση προκήρυξη εκλογών.
Όλα τα άλλα είναι παιχνίδια εκτροπής.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η πολιτική μας βρίσκει απήχηση στην Ελληνική κοινωνία, και την απήχηση αυτή οφείλουμε να την κεφαλαιοποιήσουμε πολιτική και να την διευρύνουμε.
Λέμε ότι απέναντι στο αλληλοσπαρασσόμενο και καταρρέον Μνημονιακό Μπλοκ, οφείλουμε να αντιπαρατάξουμε το δικό μας μέτωπο, έναν Νέο Συνασπισμό Εξουσίας, στηριγμένο στην δυναμική των κοινωνικών κινητοποιήσεων.
Το μήνυμά μας είναι το η κοινωνία πρέπει να απελευθερωθεί από τον φόβο και την αβεβαιότητα απέναντι σε μια εναλλακτική λύση.
Μια κυβέρνηση στηριγμένη στα ευρύτατα λαϊκά στρώματα και στην δυναμική των κοινωνικών αγώνων, μπορεί να δρομολογήσει ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο.
Πρώτα από όλα, αξιοποιώντας τις ευαίσθητες ισορροπίες στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, και ξεκινώντας διαπραγμάτευση σε εντελώς νέα βάση.
Με εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη – και να ξεκαθαρίσουμε για μια ακόμα φορά ότι μιλάμε για ανάπτυξη με όρους κοινωνίας, όχι με όρους κεφαλαίου.
Με ριζική αναδιανομή πλούτου.
Με αναδιαπραγμάτευση του χρέους, προς όφελος της χώρας και όχι των πιστωτών.
Με αναζήτηση εναλλακτικών πηγών δανεισμού.
Με κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα.
Αλλά να το βάλουνε καλά στο μυαλό τους. Ο νέος Συνασπισμός εξουσίας δεν θα αναγνωρίσει τις αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις της υποτέλειας.
Ούτε τους εκβιαστικούς μονόδρομους της κοινωνικής χρεοκοπίας.
Δείτε τι γίνεται γύρω μας. Τη φωτιά που έχει ανάψει σε όλη την Ευρώπη.
Αν ο ελληνικός λαός απορρίψει αυτή τη δανειακή Σύμβαση και τα πακέτα της λιτότητας, τότε οι κυρίαρχες δυνάμεις στη Ε.Ε. θα βρεθούν μπροστα στις ευθύνες τους.
Ή να επιμείνουν με δογματική προσήλωση στις επιλογές τους και άρα να συμπαρασυρθεί όλη η ευρωζώνη στη κόλαση του Δάντη ή να αλλάξουν στρατηγική.
Γνωρίζουμε ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι.
Αλλά δεν υπάρχουν και μονόδρομοι.
Αν οι εταίροι μας και οι πιστωτές μας δεν αποδεχτούν αυτή τη βάση διαλόγου, υπάρχει και ο δρόμος των μονομερών επιλογών.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό μας. Είναι και δικό τους.
Είναι πρόβλημα ανάμεσα στα κέντρα οικονομικής και πολιτικής χειραγώγησης από τη μία και τους λαούς από την άλλη.
Αλλά ξεκινάμε από το αυτονόητο. Δεν υπάρχει διέξοδος προς την ανάκαμψη, που να μην ξεκινάει με την απαλλαγή από το Μνημόνιο, και την χειραφέτηση από τις επιλογές του κεφαλαίου.
Είναι, λοιπόν, σημαντική ευθύνη να εμπεδώσουμε στα πλατιά κοινωνικά στρώματα την αυτοπεποίθηση μιας εναλλακτικής λύσης.
Και αυτό περνά μέσα από την ενδυνάμωση των κοινωνικών αγώνων.
Είναι ανάγκη το κίνημα αυτό να πάρει και πολιτικά χαρακτηριστικά.
Και στην βάση αυτή προτάσσουμε την γραμμή της ευρύτερης δυνατής ενότητας ανάμεσα σε πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, που αμφισβητούν από προοδευτική σκοπιά το Μνημόνιο.
ΝΑ είμαστε ξεκάθαροι.
Η συγκρότηση ενωτικών συμμαχιών δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Αλλά το αίτημα της πλατιάς ενότητας ωριμάζει στον κόσμο.
Και πλατιά ενότητα σημαίνει μίνιμουμ και ξεκάθαρο προγραμματικό πλαίσιο.
Δεν είναι ώρα να ξεψαχνίσουμε τις διαφορές μας ούτε να φέρουμε στο προσκήνιο το απωθημένο μας για εσωτερική αλλαγή συσχετισμών στην Αριστερά.
Ούτε βεβαίως να ασχοληθούμε με την μερική βελτίωση των ποσοστών του μαγαζιού μας.
Όλα αυτά είναι εκφράσεις ενός σεχταρισμού, αναντίστοιχου με τις σημερινές συνθήκες και με τις απαιτήσεις των εργαζομένων, της νεολαίας και ολόκληρης της κοινωνίας.
Η συγκυρία στην οποία ζούμε, δεν είναι κατάλληλη ούτε για ηγεμονισμούς, ούτε για ξεκαθαρίσματα ούτε για ασκήσεις ιδεολογικής καθαρότητας.
Είναι η εποχή να διεκδικήσουμε από τον νεοφιλελευθερισμό την ηγεμονία.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι.
ΟΙ εποχές είναι περίπλοκες και ρευστές. Είναι μεγάλη η επίθεση που έχει δεχτεί η κοινωνία, και ακόμα μεγαλύτερη αυτή που οργανώνεται εναντίον της.
Αλλά είναι και εντελώς αμφίβολη η ισορροπία του νεοφιλελευθέρου στρατοπέδου.
Σε κάθε περίπτωση ο δρόμος που έχουμε να ακολουθήσουμε είναι ένας.
Είναι η συνεχής παρουσία και δράση μας μέσα στους κοινωνικούς αγώνες, και η εδραίωση μιας πλατειάς κοινωνικής συμμαχίας γύρω από την εναλλακτική ενωτική μας πρόταση.

Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ στη συζήτηση «επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, σύμφωνα με τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 141 του Κανονισμού της Βουλής»

2011-11-04T12:53:00.000+02:00

«Είχα την ελπίδα, την προσμονή αλλά και την αυταπάτη ότι ο Πρωθυπουργός που ομνύει στον δημοκρατικό διάλογο δεν θα έρθει και αυτός όπως ο κ. Σαμαράς σήμερα στην Αίθουσα για μια ομιλία μονόλογο και να αποχωρήσει αμέσως μετά, δίχως να μπει στον κόπο να ακούσει τι έχουν να του πουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι.
Βέβαια, εδώ δεν μπήκε στον κόπο να ακούσει τις ομιλίες των Βουλευτών του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα θα έμπαινε στον κόπο να ακούσει τους πολιτικούς του αντιπάλους; Όμως μας ακούει ο λαός και αυτό έχει σημασία.
Και αυτός ο λαός βλέπει τούτες τις μέρες και τούτες τις ώρες μπροστά του μια σουρεαλιστική φαρσοκωμωδία ούτε οι Monty Pythons δεν θα έφτιαχναν τέτοια σενάρια. Μια φαρσοκωμωδία που δεν τιμά την πολιτική ζωή και τη δημοκρατία.
Την ώρα που η κοινωνία στενάζει, την ώρα που η χώρα απειλείται με μακροχρόνια στέρηση κυριαρχίας, την ώρα που ο λαός μας βαρυγκωμά και φιμώνεται. Αυτή την ώρα οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και τα δυο κόμματα εξουσίας, σε κρίση πανικού μην τυχόν και εκφραστεί ο λαός, μην τυχόν και μιλήσει ο λαός ψάχνουν τρόπο να σώσουν εαυτούς και να ικανοποιήσουν φιλοδοξίες.
Στην ουσία όμως κάνουν κάτι ακόμη πολύ χειρότερο. Κουκουλώνουν, συγκαλύπτουν βαριές ευθύνες του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος.
Άκουσα τον κύριο Πρωθυπουργό, και στην ομιλία του πριν από λίγο στην κοινοβουλευτική ομάδα -παρεμπιπτόντως σε αυτό το φοβερό σουρεαλισμό το περισσότερο χειροκρότημα εδώ μέσα από τους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας το εισέπραξε ο Πρωθυπουργός όταν άφησε να εννοηθεί ότι είναι έτοιμος να αποχωρήσει- ότι δεν είναι γαντζωμένος στην καρέκλα και βεβαίως δεν έχω καμία αυταπάτη και θα το πω απ’ αυτό το βήμα, ο κ. Παπανδρέου με αυτό τον τρόπο επιχειρεί έναν ελιγμό αφήνοντας ανοικτό το ζήτημα ότι μπορεί και να φύγει, προκειμένου να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Και μετά να καθίσει πάνω σε αυτή την ψήφο εμπιστοσύνης.
Δικαιώματά του να το κάνει, όμως τα κολπάκια και οι μπλόφες είναι πια τόσο προβλέψιμα και προβλέψιμες που δεν μπορεί να αιφνιδιάζουν κανέναν.
Άκουσα λοιπόν τον Πρωθυπουργό στην ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα, ότι ακόμη και δυνάμεις που πρώτες πρότειναν δημοψήφισμα τώρα σιωπούν. Φαίνεται ότι δεν ενημερώθηκε καλά ο κύριος Πρωθυπουργός διότι ήταν διαρκώς σε αεροπλάνα και σε ταξίδια.
Όμως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς είπαμε ένα πράγμα. Αν θέλετε δημοψήφισμα για την δανειακή σύμβαση ιδού η Ρόδος. Αν θέλετε κάτω από το βάρος φυσικά της λαϊκής κινητοποίησης, της λαϊκής οργής, της αγανάκτησης που εκφράστηκε στις πλατείες και τους δρόμους, στην περήφανη στάση του λαού μας στην επέτειο του όχι που είπε ένα νέο όχι στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και στην μετατροπή της χώρας σε μπανανία και σε προτεκτοράτο. Τότε ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.
Αλλά ο κύριος Παπανδρέου αυτή την ωραία ιδέα που όπως είπατε ήταν ένα δημιουργικό σοκ, για αυτό το έκανε, για να κάνει ένα δημιουργικό σοκ στην ελληνική κοινωνία στην ευρωπαϊκή κοινωνία, στις χρηματαγορές, στην παγκόσμια οικονομία, πολύ ενδιαφέρον κατά την άποψή μου αυτό το σοκ. Την πήρε πίσω. Γιατί την πήρε πίσω ο κ. Παπανδρέου αυτή την ιδέα. Επειδή η κυρία Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί με περισσή αυθάδεια χθες βράδυ έδωσαν πρώτοι συνέντευξη τύπου αντί του κ. Παπανδρέου και καθόρισαν και την ημερομηνία και το ερώτημα στο πιθανό δημοψήφισμα. Ποιοι είναι λοιπόν ο κ. Σαρκοζί και η κυρία Μέρκελ; Είναι εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό; Έχουμε εκλέξει Πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου ή μήπως την κυρία Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί και τον κ. Ράιχενμπαχ;
Είναι κυρίαρχος πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου και κυρίαρχη αυτή η κυβέρνηση ενός κυρίαρχου κράτους; Τότε γιατί δεν θέτετε σε δημοψήφισμα το ερώτημα της δανειακής σύμβασης και κάνετε πίσω μόλις ο κ. Σαρκοζί και η κυρία Μέρκελ σας βάζουν τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι. Ή μήπως τώρα θέλετε στα αλήθεια να πιστέψουμε ότι το παίρνετε πίσω επειδή συναίνεσε ο κ. Σαμαράς; Δηλαδή η συναίνεση του κ. Σαμαρά σημαίνει για σας και συναίνεση του ελληνικού λαού; Τόσο βαθειά νυχτωμένοι είσαστε; Τόσο δεν έχετε καταλάβει τι έρχεται από την οργή του κόσμου. Τόσο δεν έχετε καταλάβει και αυτές τις μετρήσεις τις δημοσκοπικές που δείχνουν ότι ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέα Δημοκρατία αθροιστικά δεν βγάζουν ποσοστά που παίρνουν αυτοδυναμία.
Προχωρήστε λοιπόν στο δημοψήφισμα για τη δανειακή σύμβαση να δείτε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά πριν από 15 μέρες σε αυτή την αίθουσα, σε αυτό το βήμα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μίλησε για τζάμπα μάγκες. Οι τζάμπα μαγκιές οι δικές σας όμως κοστίζουν στον ελληνικό λαό δισεκατομμύρια, πόνο, αίμα, βάρη σε χαράτσια, σε μείωση εισοδήματος.
Αλλά έχω ένα ερώτημα το οποίο θα ήθελα να το καταθέσω, μόνο ο κ. Παπουτσής είναι στα κυβερνητικά έδρανα, δεν πειράζει είναι ρητορικό, να το ακούσει ο ελληνικός λαός, τώρα σας έπιασε ο πόνος για τη δανειακή σύμβαση και κάνετε τόσο μεγάλο ντόρο; Η προηγούμενη σύμβαση που είναι; Γιατί επί 1,5 και πλέον χρόνο, την έχετε φέρει και την έχετε δημοσιεύσει στο επίσημο site της Βουλής από τον Ιούνιο του 2010 γιατί δεν την έχετε κυρώσει τόσο καιρό; Και για τη νέα δανειακή σύμβαση ζητάτε και δημοψήφισμα, το κάνετε μέγα γεγονός. Είναι μέγα γεγονός. Η προηγούμενη που είναι;
Δεν τη φέρατε στη Βουλή για κύρωση παρά το γεγονός σας θυμίζω κάνατε ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και δώσατε τη δυνατότητα στον κ. Παπακωνσταντίνου να υπογράφει χωρίς την ανάγκη κύρωσης συμβάσεων από τη Βουλή μονάχα με τη δική του υπογραφή και με απλή ενημέρωση. Αλλά για κακή σας τύχη επειδή το κοινοβουλευτικό αυτό πραξικόπημα το κάνατε δυο μέρες μετά την ψήφιση του μνημονίου, το ΦΕΚ εκδόθηκε στις 11 του Μάη, ενώ νόμος του κράτους η δανειακή διευκόλυνση με τις 16 χώρες της ευρωζώνης έγινε στις 8 του Μάη και με το ΔΝΤ στις 10 του Μάη. Αλλά δεν καλύπτεστε νομικά και καθυστερείτε 1,5 χρόνο την πρώτη δανειακή σύμβαση για τον απλό απλούστατο λόγο ότι στερείται προφανώς αντισυνταγματικότητας και εμπεριέχει διατάξεις περί παραίτησης της χώρας μας από την ασυλία λόγω κυριαρχίας.
Και προφανώς δεν θα μπορούσατε να την περάσετε με 151 Βουλευτές χωρίς την συνενοχή και την συνευθύνη του κ. Σαμαρά.
Μια σύμβαση βάσει της οποίας στην ουσία καταλύεται η ίδια η υπόσταση της ελληνικής πολιτείας.
Τώρα όμως που βλέπετε να τελειώνει η κλεψύδρα των ημερών σας στα κυβερνητικά έδρανα, ανησυχείτε μην έρθει κάποια στιγμή που θα σας ζητήσουν τον λογαριασμό ευθυνών για πτώχευση και την εξαθλίωση της χώρας και τι ζητάτε; Ζητάτε συνευθύνη από τον κ. Σαμαρά.
Και ο κ. Σαμαράς για να λέμε καθαρές κουβέντες, προκειμένου να γίνει ο νέος εκλεκτός της τρόικας και του μιντιακού κατεστημένου στη χώρα, φαίνεται να σας τη δίνει αυτή τη συνευθύνη άλλο που παίρνει τους Βουλευτές του και φεύγει. Φαίνεται να σας τη δίνει αυτή τη συνευθύνη, αποδέχεται να ψηφίσει και μάλιστα πριν από τις εκλογές αυτό που ο ίδιος εδώ και καιρό κατήγγειλε δηλαδή την δανειακή σύμβαση εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας;
Και είπε σήμερα εδώ ότι από τις 27 Οκτώβρη το έχει πει αυτό. Το ακούσατε και εγώ δεν το κατάλαβα; Εγώ δεν το κατάλαβα. Διάβασα και ξαναδιάβασα την τοποθέτηση του κ. Σαμαρά μετά τη σύνοδο κορυφής στις 26 Οκτώβρη και αυτό δεν το κατάλαβα.
Και μάλιστα είπε ο κ. Σαμαράς ότι δεν θέλει συγκυβέρνηση αλλά κυβέρνηση περιορισμένου σκοπού από μη πολιτικά στελέχη. Δηλαδή τι εννοεί ο κ. Σαμαράς. Ότι επειδή δεν θα έχει πολιτικά στελέχη αυτή η κυβέρνηση και πολιτικό στέλεχος επί κεφαλής δεν θα είναι πολιτική αυτή η κυβέρνηση ή πολιτικός ο σκοπός τη και ο στόχος της;
Δηλαδή μια κυβέρνηση η οποία μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα κληθεί να ψηφίσει τη δανειακή σύμβαση, αυτό το οποίο ξορκίζαμε από κοινού με τον κ. Σαμαρά –εμείς συνεχίζουμε να το ξορκίζουμε- η οποία θα κληθεί να ψηφίσει προϋπολογισμό, η οποία θα κληθεί να υλοποιήσει τα απομεινάρια του μεσοπροθέσμου και του εφαρμοστικού, να υλοποιήσει το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν από λίγες μέρες, τα χαράτσια. Μια κυβέρνηση που θα κληθεί να δώσει εντολή να κόψουν το ρεύμα από τα φτωχά νοικοκυριά που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια. Αυτή η κυβέρνηση δεν θα είναι πολιτική κυβέρνηση;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σταματήστε να παίζετε θέατρο στις πλάτες του ελληνικού λαού. Σταματήστε να παίζετε τις κουμπάρες. Αφήστε το θέατρο και αν θέλετε να τα βρείτε με γεια σας με χαρά σας, καθίστε επίσημα και με διαφάνεια να τα βρείτε. Εμείς δεν πρόκειται να σας κάνουμε τη χάρη. Αλλά όχι να παίζετε θέατρο στις πλάτες του ελληνικού λαού και υπό τις εντολές της τρόικα και της εγχώριας διαπλοκής βεβαίως, να στήνετε όλο αυτό το παρασκηνιακό παιχνίδι διεργασιών και διαβουλεύσεων με μοναδικό στόχο να φιμωθεί ο λαός. Να μην κληθεί ο λαός να πει την ετυμηγορία του για την εφαρμοζόμενη πολιτική. Διότι η δανειακή σύμβαση που θα ψηφίσετε από κοινού πέραν της εκχώρησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, θα επιφέρει χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο τομέα, θα επιφέρει νέες μειώσεις στο εισόδημα, θα επιφέρει χαράτσια και νέα βάρη στους αδύναμους. Γιατί δεν λέτε λοιπόν την αλήθεια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κόμμα του μνημονίου απ’ ότι φαίνεται διευρύνεται όμως ο λαός έχει καταλάβει το παιχνίδι που παίζεται. Και ελπίζω να το καταλάβει γιατί ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος, ο κ. Παπανδρέου οι οποίοι κόπτονται τώρα στην ευρωζώνη και στο ευρώ. Εγώ θα σας το πω όσο πιο απλά μπορώ για να το καταλάβετε. Η μόνη απειλή για την πορεία της χώρας μας στην ευρωζώνη αλλά και για την ίδια την ευρωζώνη που κινδυνεύει με διάλυση είναι τα μνημόνια οι δανειακές συμβάσεις και οι πολιτικές που αποφασίζονται στις συνόδους κορυφής και που εσείς εδώ έρχεστε και εφαρμόζετε.
Οι πολιτικές της λιτότητας, η δογματική προσήλωση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Αυτό θα διαλύσει το ευρώ. Αυτό θα διαλύσει την ευρωζώνη με μαθηματικό ακρίβεια. Είναι οδικός χάρτης για την έξοδο της χώρας μας από το ευρώ αυτή η πολιτική.
Το ναι στη δανειακή σύμβαση αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στην διάλυση της ευρωζώνης.
Και πείτε μου και κάτι ακόμη, διαρκώς μας λέτε ότι κινδυνεύει η έκτη δόση. Κινδυνεύει από δημοψήφισμα, κινδυνεύει από τις διαδηλώσεις, κινδυνεύει από τη λαϊκή παρέμβαση στις παρελάσεις. Μας είπε πριν ο κ. Πρωθυπουργός στην ομιλία του στους Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ότι ακόμη και από τις εκλογές κινδυνεύει η έκτη δόση.
Επιτρέψτε μου μια απορία. Πότε ακριβώς τελειώνουν αυτά τα έρμα τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας; διότι διαρκώς τελειώνουν και όλο και υπάρχουν απ’ ότι φαίνεται.
Η εκταμίευση των δόσεων αποδεικνύεται ότι είναι ένα εργαλείο, ένα πρόσχημα για να επιβάλλονται διαρκώς πρόσθετες περικοπές στον ελληνικό λαό. Γιατί δεν βλέπω ανάλογη ανησυχία σαν αυτή που κάθε φορά έχουμε κινητοποιήσεις ή πιθανότητα εκλογών με αυτό που συνέβη χθες. Με την αναστολή εκταμίευσης της έκτης δόσης που ανακοίνωσαν χθες Μέρκελ και Σαρκοζί.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κυβέρνησης δεν ξέρω αν θα πάρετε ψήφο εμπιστοσύνης από την κοινοβουλευτική σας ομάδα. Επισημαίνω βέβαια το γεγονός ότι ήδη επισήμως είστε 152 ότι είναι πάνω από 10 αυτοί που τις τελευταίες μέρες έχουν αμφισβητήσει δημόσια την επάρκεια και την ικανότητα της σημερινής κυβέρνησης να εξακολουθεί να κυβερνά. Δεν ξέρω τι θα συμβεί στην ψηφοφορία είναι δικό σας θέμα, βρείτε τα μεταξύ σας. Αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς είναι η πανθομολογούμενη αναντιστοιχία σε αυτό που ψήφισε ο ελληνικός λαός το 2008 και σε αυτό που υφίσταται σήμερα. Όχι λοιπόν, κύριε Παπανδρέου. Δεν σας έδωσε αυτή τη λαϊκή εντολή ο λαός. Δεν σας έδωσε τη λαϊκή εντολή να διαλύσετε την κοινωνία και να εκχωρήσετε κυριαρχικά δικαιώματα και να παίζετε με τις τύχες της χώρας.
Και παρεμπιπτόντως τι ήταν αυτό που κάνατε προχθές; Μια δυο μέρες πριν την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή την ώρα που καταρρέει η κυβέρνηση να καλείται και τους τρεις αρχηγούς των όπλων και τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και να τους δίνετε απολυτήριο. Παίζετε επικίνδυνα παιχνίδια και σε σχέση με τις σχέσεις με το Ισραήλ και με την Τουρκία. Επικίνδυνα παιχνίδια!\
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς πιστεύουμε πραγματικά ότι ο ελληνικός λαός είναι ο κυρίαρχος και το μόνο σχέδιο εθνικής σωτηρίας είναι να δοθεί επιτέλους ο λόγος στον λαό. Να αποφασίσει ποια κυβέρνηση με ποιο πρόγραμμα και με ποια προοπτική εξόδου από την κρίση. Όλα τα άλλα είναι παιχνίδια επικίνδυνα και σχέδια εκτροπής.
Εμείς καταθέτουμε συγκεκριμένη πρόταση εξόδου από την κρίση. Με έμφαση στο να φορολογηθεί επιτέλους ο πλούτος και το κεφάλαιο, πράγμα που εσείς αρνείστε να κάνετε.
Να αναζητηθούν εναλλακτικές πηγές δανεισμού, πράγμα που επίσης δεν είστε σε θέση να κάνετε.
Ζητάμε να αρνηθούμε τη δανειακή σύμβαση και προστατέψουμε τα ασφαλιστικά ταμεία.
Να τεθεί επιτέλους υπό δημόσιο έλεγχο το τραπεζικό σύστημα πριν κινδυνεύσουν οι καταθέσεις του κόσμου. Για να γίνουν οι τράπεζες εργαλείο για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και όχι της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.
Για να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε την βάση για έναν εναλλακτικό δρόμο ανάπτυξης που θα περνάει μέσα από την προστασία της σταθερής και μόνιμης δουλειάς, την στήριξη των ασθενέστερων εισοδημάτων που σήμερα πλήττονται και την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας.
Εσείς όμως επιμένετε στην πολιτική της λιτότητας που διαλύει την κοινωνία και μας οδηγεί στο χείλος του γκρεμού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα χρειάζεται εναλλακτική πορεία, όχι σχέδια κυβερνήσεων μεσοπρόθεσμης διάρκειας που θα μας φορέσουν μακροπρόθεσμα βάρη και δουλείες. Η εθνική σωτηρία είναι ο λαός μας να δώσει νωπή λαϊκή εντολή σε έναν νέο συνασπισμό εξουσίας για μια εναλλακτική πορεία.
Και εμείς, καλούμε, όλες τις δυνάμεις που αντιτίθενται σε αυτή την επονείδιστη δανειακή σύμβαση τις δυνάμεις που αν ετίθετο τελικά στην κρίση του λαού ένα δημοψήφισμα γι αυτή τη σύμβαση θα έδιναν αγώνα για ένα περήφανο όχι του λαού μας σε αυτή τη δουλεία.
Τους καλούμε να ενώσουμε δυνάμεις να συμπαραταχθούμε, να δώσουμε ελπίδα και προοπτική σε αυτό τον τόπο είτε πριν από τις εκλογές με μια ευρεία εκλογική συμπαράταξη είτε και μετά από τις εκλογές ώστε με μια νέα πλειοψηφία και με μια κοινοβουλευτική σύνθεση που θα απηχεί την πραγματική επιθυμία του λαού μας, να προστατέψουμε το λαό και τη χώρα δίνοντας προοπτική και ελπίδα. Κυρίαρχο ρόλο σε αυτό τον συνασπισμό έχουν οι δυνάμεις της Αριστεράς αλλά μετά και τις τελευταίες κωλοτούμπες του κ. Σαμαρά πιστεύουμε ότι υπάρχουν και υγιείς δυνάμεις, εννοώ πολίτες που βρέθηκαν στην κάλπη της Νέας Δημοκρατίας όλο το προηγούμενο διάστημα και που πίστεψαν ότι ο κ. Σαμαράς θα προασπίσει τα συμφέροντα του τόπου, τους καλούμε να δουν την πραγματική αλήθεια και η πραγματική αλήθεια είναι ότι ο λαός μας χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε συσπείρωση για αλλαγή πορείας, για κοινωνική συνοχή, για κοινωνική προστασία για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας».

σύνδεσμος βίντεο

Η εθνική ή η λαϊκή κυριαρχία είναι ο στόχος;

2011-10-27T18:59:00.001+03:00

Με αφορμή την συμφωνία «κουρέματος» και την μόνιμη επιτροπεία στη διαχείριση των οικονομικών, εργασιακών και άλλων θεμάτων στην χώρα από «ειδικούς» της τρόικα, ξέσπασαν οι γνωστές σοβούσες εχθροπραξίες κατά των «ξένων». Έρχεται και η 28η Οκτωβρίου και το φρόνημα είναι ψηλά

Του Παναγιώτη Βωβού

Η συζήτηση περί απώλειας της εθνικής κυριαρχίας είναι βάσιμη. Είναι όμως βάσιμη εντός ενός συγκεκριμένου πλαισίου που αντιμετωπίζει τα εθνικά κράτη ως έναν εθελοντικό διαταξικό οικονομικό συνεταιρισμό, με ολίγη από πολιτισμό, ιστορία κ.λπ. Ποιο είναι όμως ακριβώς το πρόβλημα με την επιτροπεία; Η υπηκοότητα αυτού που την ασκεί; Αν δηλαδή στη θέση των ελεγκτών της τρόικα ήταν καθόλα Έλληνες τραπεζίτες, τεχνοκράτες, πρώην υπουργοί και πρωθυπουργοί, τα σαΐνια οι αναλυτές των καναλιών και διάφοροι εργατοφάγοι φανατικοί της ανταγωνιστικότητας, τότε τα πράγματα θα ήταν εντάξει; Η εθνική κυριαρχία θα ήταν στη θέση της; Φυσικά και θα ήταν: ο ελληνικός καπιταλισμός δουλεύει «εθνικά» όταν εξελίσσεται απρόσκοπτα η εκμετάλλευση Έλληνα από Έλληνα... (Για τους μετανάστες ούτε κουβέντα να γίνεται).

Τι θα κέρδιζε τότε ο εργαζόμενος; Πολύ απλά τίποτα. Γιατί το πραγματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα έπρεπε να διεξάγεται η κουβέντα για την επιτροπεία δεν είναι αυτό της εθνικής, αλλά της λαϊκής κυριαρχίας. Με μία λέξη: της δημοκρατίας.

Το πρόβλημα με τους «ξένους», λοιπόν, δεν είναι η υπηκοότητα τους. Ούτε καν οι νεοφιλελεύθερες αντεργατικές απόψεις τους. Αυτές μας κυβερνάνε ήδη. Είναι ότι τόσο πολιτικά όσο και κοινωνικά είναι ανεξέλεγκτοι. Ότι δεν εκλέχθηκαν από κανέναν, δεν ελέγχονται από κανέναν, δεν θα κριθούν ποτέ από την κοινωνία η οποία θα υποστεί τις πολιτικές τους - όπως ακριβώς θα συνέβαινε, δηλαδή, με τον οποιοδήποτε Έλληνα τεχνοκράτη στη θέση τους. Ο έλεγχος και η επιβολή που θα ασκήσουν δεν θα γίνει στο όνομα του «έθνους» τους, άλλα στο όνομα των οικονομικών συμφερόντων τα οποία εκπροσωπούν και της τάξης τους. Αυτά τα συμφέροντα δεν επιδιώκουν ούτε να σώσουν ούτε να καταστρέψουν την Ελλάδα - εν μέρει είναι και ελληνικά άλλωστε. Επιδιώκουν το κέρδος, το οποίο πετυχαίνουν άλλοτε με την λεηλασία, άλλοτε με την ανάπτυξη, και σε κάθε περίπτωση εις βάρος των εργαζομένων και του περιβάλλοντος. Και αυτό το κάνουν με κάθε δυνατό τρόπο, σε κάθε χώρα, και φυσικά και στη δική τους: εις βάρος των Γερμανών, των Γάλλων, των Ιταλών εργαζομένων. Χαρακτηριστική υπήρξε η πρόσφατη περίπτωση του άρθρου 37 του πολυνομοσχεδίου για τις συμβάσεις. Η επιστολή Βενιζέλου –αυτή που δόθηκε στην δημοσιότητα έπειτα από έναν μήνα πιέσεων του ΣΥΡΙΖΑ- αποκάλυψε ότι δεν ήταν επιταγή της τρόικα, αλλά εγχώριων οικονομικών συμφερόντων.

Η επιτροπεία, λοιπόν, δεν παραβιάζει γενικώς την εθνική κυριαρχία. Αποτελεί άμεση πολιτική έκφραση της δικτατορίας των αγορών πάνω στους εργαζόμενους της Ελλάδας και της Ευρώπης. Η διαχείριση των οικονομικών της χώρας οφείλει στοιχειωδώς, στο πλαίσια της αστικής δημοκρατίας, να ασκείται από εκλεγμένους που υπόκεινται στον έλεγχο του κοινοβουλίου και στην βούληση του λαού, όποτε και όπως τον ρωτάνε. Η επιτροπεία το μόνο που επιβεβαιώνει είναι την θέση της αριστεράς, ότι όταν τα πράγματα σκουρύνουν για την αστική τάξη, τότε αυτή διολισθαίνει πρόθυμα σε αυταρχικά πρότυπα διακυβέρνησης και φασίζουσες εκτροπές. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι ανεκτή για τον καπιταλισμό μόνο στο βαθμό που του εξασφαλίζει την αναπαραγωγή του. Ιστορικά, όποτε αυτό έφτασε σε όρια, τότε άρχιζε πάντα το κούρεμα της δημοκρατίας για την έξοδο από την κρίση (τους). Η ιστορία, όμως, επιφυλάσσει πάντα και εκπλήξεις.

από το Red NoteBook

Ανακοίνωση της ΠΚ Πετραλώνων-Θησείου για την επίθεση εναντίον των γραφείων του ΚΚΕ Πετραλώνων

2011-10-24T19:06:00.001+03:00

Η Πολιτική κίνηση του Συνασπισμού Πετραλώνων-Θησείου καταδικάζει απερίφραστα τον εμπρησμό των γραφείων του ΚΚΕ Πετραλώνων τα ξημερώματα του περασμένου Σαββάτου 22/10/11.

Η εμφάνιση πρακτικών και περιστατικών βίας σε μια στιγμή όπου η ενότητα και μαζικότητα του αγωνιζόμενου λαού απειλεί την κυβέρνηση δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αθώα. Αντιθέτως αποτελεί ελπίδα για το καταρρέον σύστημα και χτύπημα στους αγώνες.

Εμείς επιμένουμε να έχουμε εμπιστοσύνη στις ιδέες, τα επιχειρήματα και την κοινωνία. Ο ΣΥΝ Πετραλώνων-Θησείου όπως και όλος ο Συνασπισμός και ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιμείνουν στο δρόμο της ενότητας της αριστεράς και του κινήματος με κάθε κόστος. Γιατί γνωρίζουμε ποιος είναι ο εχθρός και είμαστε προσηλωμένοι στην δικιά του ήττα και την νίκη των δυνάμεων της εργασίας.

ΠΚ ΣΥΝ Πετραλώνων-Θησείου

Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΝ και Αντιπροέδρου του ΚΕΑ, Αλέξη Τσίπρα, στο τακτικό συνέδριο της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke)

2011-10-23T20:06:00.000+03:00

•    Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι δίνουν αυτή τη μάχη και για λογαριασμό των Γερμανών εργαζόμενων, αφού ο πόλεμος δεν έχει αντίπαλους τους λαούς μας, αλλά έχει αντίπαλες τις δυνάμεις του κεφαλαίου και τις δυνάμεις της εργασίας σε όλη την Ευρώπη.
•    Η Ελλάδα οδηγήθηκε στην κρίση εξαιτίας της ολοκληρωτικής φορολογικής ασυλίας του πλούτου και του κεφαλαίου, των υπέρογκων αμυντικών δαπανών. Εξ αιτίας την λεηλασίας που υπέστη το ελληνικό δημόσιο από σκανδαλώδεις συμβάσεις με ελληνικές και πολυεθνικές εταιρείες όπως η Ζίμενς η οποία εμπλέκεται σε υποθέσεις διαφθοράς. Όχι γιατί έδινε υψηλούς μισθούς. Το αντίθετο.
•    Η πολιτική της ύφεσης και της κοινωνικής καταστροφής που επιβάλλεται στην Ελλάδα, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες, δεν είναι μια λύση που επιδιώκει να λύσει το πρόβλημα του χρέους. Αντίθετα με την εφαρμογή του μνημονίου, το χρέος της Ελλάδας έχει αυξηθεί δραματικά.
•    Σήμερα συζητούν για μια ακόμα φορά για ένα κούρεμα του χρέους που θα συνοδεύσουν όμως με νέα σκληρά αντικοινωνικά μέτρα που αναμένεται να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη ύφεση.
•    Συνεπώς, το ζητούμενο πλέον είναι η άμεση ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας και ένα πάγωμα (μορατόριουμ) αποπληρωμής του χρέους μέχρις ότου υπάρξει ευρωπαϊκή λύση, διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους, με όρους ανάλογους της ρύθμισης διαγραφής του Γερμανικού χρέους το 1953, όπου προβλέπονταν και ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του εναπομείναντος.
•    Το ελληνικό πείραμα, που καταστρέφει εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και εκποιεί τη δημόσια περιουσία, είναι έτοιμο για εξαγωγή. Οι αδύναμοι των ευρωπαϊκών χωρών, ωθούνται στον γκρεμό για να σωθούν οι τραπεζίτες.
•    Το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, το κοινό μας σπίτι, έχει υποδείξει με τις διακηρύξεις και τις επεξεργασίες του το δρόμο για μια εναλλακτική Ευρώπη:
-Με τη δίκαιη ρύθμιση, την αναδιάρθρωση του χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
-Με τον απ’ ευθείας δανεισμό των κρατών από την ΕΚΤ
-Με την επιβολή δημόσιου ελέγχου στο τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα.
-Με την αναδιανομή πλούτου και τη στήριξη του κοινωνικού κράτους.
-Αλλά κυρίως με την ενδυνάμωση των κινημάτων κοινωνικής αντίστασης, απέναντι στον κοινό εχθρό, τον άπληστο και κυνικό νεοφιλελευθερισμό.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Εκ μέρους του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας, απευθύνω στο συνέδριο του αδελφού κόμματος Die Linke έναν θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό.
Θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για την ενεργή συμπαράστασή σας, στους αγώνες που διεξάγουν τους τελευταίους μήνες οι έλληνες εργαζόμενοι, ενάντια στην κοινωνική οπισθοδρόμηση, τα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας και τη διάλυση του κοινωνικού κράτους.
Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι δίνουν αυτή τη μάχη και για λογαριασμό των Γερμανών εργαζόμενων, αφού ο πόλεμος δεν έχει αντίπαλους τους λαούς μας, αλλά έχει αντίπαλες τις δυνάμεις του κεφαλαίου και τις δυνάμεις της εργασίας σε όλη την Ευρώπη.
Θέλουμε όμως να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα το Die Linke, γιατί στέλνετε ένα μήνυμα που διαλύει το λαϊκισμό και τα ψέματα.
Θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε για την αποφασιστικότητα με την οποία τα στελέχη σας έχουν συμβάλλει στη συγκρότηση και την ανάπτυξη του κόμματος της ευρωπαϊκής αριστεράς.
Ζούμε σε πρωτόγνωρες εποχές, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη.
Τα βάρη της κρίσης μεταφέρθηκαν από τις αγορές στις πλάτες του κόσμου της εργασίας και του κοινωνικού κράτους. Η Ελλάδα όπως έχουμε υπογραμμίσει στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς ήταν το πειραματόζωο.
Η ίδια η καγκελάριος Μέρκελ είπε αισχρά ψέματα στους γερμανούς φορολογούμενους, ότι οι Έλληνες πληρώνονται για να κάθονται και για να κάνουν διακοπές όλο το χρόνο.
Οφείλει να ζητήσει συγγνώμη διότι σήμερα οι έλληνες έχουν τις λιγότερες διακοπές και τα χαμηλότερα εισοδήματα στην ευρωζώνη.
Οφείλει επίσης να ομολογήσει ότι τα δάνεια που φορτώνονται οι γερμανοί φορολογούμενοι δεν πάνε για να πληρώνουν μισθούς και συντάξεις ελλήνων. Πάνε για να διασώζουν χρεοκοπημένους τραπεζίτες τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γερμανία και στη Γαλλία.
Οφείλει επίσης να αποσύρει από το τραπέζι το σχέδιο Ευρηκα για την ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας ύψους 125 δις από μια εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο.
Ένα παρόμοιο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης γερμανικής δημόσιας περιουσίας ύψους 750 δις ευρώ, οδήγησε στο μεγαλύτερο σκάνδαλο στη Γερμανική πολιτική σκηνή. Την προειδοποιούμε ότι για ένα τέτοιο σχέδιο καταλήστευσης θα αναζητηθούν τόσο πολιτικές όσο και νομικές ευθύνες.
Πρίν από λίγες μέρες, ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε ενώπιον των γερμανών βιομηχάνων ότι δεν τον ενδιαφέρει η βούληση του ελληνικού λαού. Προφανώς ούτε την κυρία Μέρκελ την ενδιαφέρει.
Αυτό όμως δεν έχει σημασία. Γιατί ολόκληρος ο ελληνικός λαός είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τη δημοκρατία. Και σε αυτό τον αγώνα θα έχει τη συμπαράσταση της Γερμανικής Αριστεράς, του Die Linke.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η Ελλάδα οδηγήθηκε στην κρίση εξ αιτίας της ολοκληρωτικής φορολογικής ασυλίας του πλούτου και του κεφαλαίου των υπέρογκων αμυντικών δαπανών. Εξ αιτίας την λεηλασίας που υπέστη το ελληνικό δημόσιο από σκανδαλώδεις συμβάσεις με ελληνικές και πολυεθνικές εταιρείες όπως η Ζίμενς η οποία εμπλέκεται σε υποθέσεις διαφθοράς. Όχι γιατί έδινε ψηλούς μισθούς. Το αντίθετο.
Με αυτά τα δεδομένα, η κυβέρνηση των υποτιθέμενων σοσιαλιστών κατέστησε την χώρα δέσμια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του νεοφιλελεύθερου λόμπι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από τότε, η Ελλάδα βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο βαθειάς ύφεσης, με τραγικές κοινωνικές συνέπειες. Και η κρίση αυτή εξαπλώνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη
Η πολιτική της ύφεσης και της κοινωνικής καταστροφής που επιβάλλεται στην Ελλάδα, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες, δεν είναι μια λύση που επιδιώκει να λύσει το πρόβλημα του χρέους. Αντίθετα, με την εφαρμογή του μνημονίου, το χρέος της Ελλάδας έχει αυξηθεί δραματικά.
Σήμερα, συζητούν για μια ακόμα φορά για ένα κούρεμα του χρέους που θα συνοδεύσουν όμως με νέα σκληρά αντικοινωνικά μέτρα που αναμένεται να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη ύφεση.
Είναι ανόητο να νομίζουν ότι μια κρίση μπορεί να ξεπεραστεί με μέτρα λιτότητας που οδηγούν στην ύφεση.
Για την Ελλάδα το 2012 θα είναι η τέταρτη χρονιά ύφεσης. Κάτι παρόμοιο είχαμε ένα δούμε από την εποχή της ναζιστικής κατοχής.
Συνεπώς, το ζητούμενο πλέον είναι η άμεση ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας και ένα πάγωμα (μορατόριουμ) αποπληρωμής του χρέους μέχρις ότου υπάρξει ευρωπαϊκή λύση, διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους με όρους ανάλογους της ρύθμισης διαγραφής του Γερμανικού χρέους το 1953, όπου προβλέπονταν και ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του εναπομείναντος.
Όμως τα μηνύματα, από τη Σύνοδο κορυφής δεν είναι θετικά.
Οι ηγεσία της Ευρώπης είναι εγκλωβισμένη στον αδιέξοδο νεοφιλελεύθερο δογματισμό της.
Θυσιάζουν τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις δεκαετιών.
Το ελληνικό πείραμα, που καταστρέφει εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και εκποιεί τη δημόσια περιουσία, είναι έτοιμο για εξαγωγή. Οι αδύναμοι των ευρωπαϊκών χωρών, ωθούνται στον γκρεμό για να σωθούν οι τραπεζίτες.
Οφείλουμε αυτή την καταστροφή να την αποτρέψουμε. Είναι η ώρα να τελειώνουμε με το νεοφιλελευθερισμό και να ανοίξουμε τους εναλλακτικούς δρόμους για μια δημοκρατική κοινωνική Ευρώπη, χειραφετημένη από τους καταναγκασμούς το κέρδους και των αγορών.
Να οικοδομήσουμε ένα μέτωπο για τη σωτηρία των λαών της Ευρώπης. Αυτό είναι το μήνυμα των ελλήνων αριστερών προς το συνέδριό σας.
Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, το κοινό μας σπίτι, έχει υποδείξει με τις διακηρύξεις και τις επεξεργασίες του τον δρόμο για μια εναλλακτική Ευρώπη.
-Με τη δίκαιη ρύθμιση, την αναδιάρθρωση του χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
-Με τον απ’ ευθείας δανεισμό των κρατών από την ΕΚΤ
-Με την επιβολή δημόσιου ελέγχου στο τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα.
-Με την αναδιανομή πλούτου και τη στήριξη του κοινωνικού κράτους.
-Αλλά κυρίως με την ενδυνάμωση των κινημάτων κοινωνικής αντίστασης, απέναντι στον κοινό εχθρό, τον άπληστο και κυνικό νεοφιλελευθερισμό.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Σας μεταφέρω ένα αισιόδοξο μήνυμα από την Ελλάδα. Τις προηγούμενες ημέρες, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, μικροεπαγγελματίες, άνεργοι, φοιτητές και μαθητές, ηλικιωμένοι, πλημμύρισαν τους δρόμους των ελληνικών πόλεων. Και αυτή η έκρηξη διαμαρτυρίας και αντίστασης γέμισε τους ανθρώπους με δύναμη και αισιοδοξία και έσπειρε τον πανικό στα υπουργικά γραφεία και στους νεοφιλελεύθερους τεχνοκράτες των παρασκηνίων και στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.
Οι μαζικοί κοινωνικοί αγώνες μπορούν να αλλάξουν το μέλλον.
Έχουμε την βεβαιότητα και την πεποίθηση ότι σε αυτούς τους καιρούς, η Ελληνική και η Γερμανική αριστερά, με την Αριστερά ολόκληρης της Ευρώπης, θα προχωρούν πάντοτε με κοινό βηματισμό, με συντροφική αλληλεγγύη και με πίστη στην δύναμη των κοινωνικών αγώνων.
Πιστεύουμε ότι η Καμπάνια μας στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας πολιτών για ένα ευρωπαϊκό ταμείο αλληλεγγύης και ανάπτυξης μπορεί να δημιουργήσει δυναμική ανατροπών.
Ανταποκρινόμαστε στην ανάγκη που υπογραμμίζει η κοινή έκκληση προσωπικοτήτων για τη σωτηρία των λαών της Ευρώπης.
Δεσμευόμαστε, να εκπονήσουμε ένα μεταβατικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα, να συντονίσουμε την διεθνή δράση μας, ώστε με τις δυνάμεις του λαϊκού κινήματος, να σώσουμε τους λαούς μας και τις κοινωνίες μας.
Δεσμευόμαστε να προστατέψουμε τη δημοκρατία πριν να είναι πολύ αργά για την Ευρώπη.
Είμαστε στο πλευρό σας, όπως είστε και εσείς στο πλευρό μας. Ευχόμαστε καλή δύναμη και καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου σας.
To Γραφείο Τύπου

Η έννοια της "προεξόφλησης μελλοντικής αξίας" και η ηθική και πολιτιστική κρίση του καπιταλισμού

2011-10-21T16:06:00.003+03:00

Της Φλώρας Νικολιδάκη

ΑΥΓΗ, Ημερομηνία δημοσίευσης: 21/10/2011

Στη δεκαετία του '90 βρεθήκαμε μπροστά στην έννοια της «προεξόφλησης». Περίεργη λέξη. Στις οικονομικές μας συναλλαγές μέχρι την εμφάνιση της «προεξόφλησης», γνωρίζαμε την έννοια της «προκαταβολής». Η προκαταβολή δηλώνει την απόφαση του αγοραστή έναντι του πωλητή. Βεβαιώνει και καθιστά σίγουρο τον πωλητή, ο οποίος βρίσκεται στην ανασφαλή θέση να «δώσει», πριν «λάβει», ενώ ο αγοραστής βρίσκεται στη σαφώς ευκολότερη θέση να «δίνει» ενώ «λαμβάνει».
Η εμπειρία των συναλλαγών έχει κωδικοποιηθεί, έχει νομοθετηθεί, έχει πλαισιωθεί με κανόνες. Όλο αυτό αποτελεί πρόοδο. Μια κοινωνία είναι πολιτισμένη όταν αποκτά την ικανότητα να έχει κανόνες για τις συναλλαγές, να τους τηρεί και να προσφεύγει στη δικαιοσύνη όταν οι κανόνες παραβιάζονται. Η κοινωνία εκπαιδεύεται από την ύπαρξη των κανόνων. Το δίκαιο είναι σαφές: «Οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται». Η πείρα του εμπορίου είναι επίσης σαφής: ο λόγος, η πίστη είναι το πιο σίγουρο μέσο στις συναλλαγές. Τα παραπάνω αποτελούν θεμέλιο λίθο για τη συνοχή της ανθρώπινης κοινωνίας. Και ένα βασικό καθήκον για τους ασκούντες εξουσία είναι να δίνουν πρώτοι το παράδειγμα της τήρησης των κανόνων.
Στη χώρα μας, που έκανε ασφαλώς πρόοδο, υπήρχε πάντα ένα μεγάλο αγκάθι στη σχέση της εξουσίας με τους πολίτες. Οι κανόνες δεν ίσχυαν για όλους. Ούτε καν για τη συντριπτική πλειοψηφία. Ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών, με τις πλάτες των κυβερνώντων, είχε την άνεση της μη τήρησης των κανόνων. Η κατάσταση αυτή ήταν μια από τις σοβαρότερες αιτίες στρεβλώσεων της κοινωνικής ζωής που καθιστούσε δύσκολο και τον δικό μας ρόλο. Τον ρόλο της αριστεράς. Γιατί το αγκάθι στη σχέση της εξουσίας με τους πολίτες δεν ήταν κυρίως η συνειδητή στάση ενός υπό εκμετάλλευση απέναντι στον εκμεταλλευτή του. Πράγμα για το οποίο παλεύει η αριστερά. Αλλά συνήθως αντίθεση ενός στενά οικονομικού συμφέροντος. Η λογική αυτή κυριάρχησε στις συνειδήσεις των ανθρώπων, με βασικό υπεύθυνο το ΠΑΣΟΚ. Ό,τι χειρότερο εμφανίσθηκε σε επίπεδο λαϊκής συνείδησης όλα αυτά τα χρόνια φέρει την υπογραφή ΠΑΣΟΚ.
Αισθάνομαι αφόρητη καταπίεση, σχεδόν απόγνωση ως γυναίκα, οργανωμένη στην αριστερά 38 χρόνια, από αυτή την κατάσταση. Γιατί κάθε φορά διαπιστώνω ότι δεν δίνεται η δυνατότητα, όταν το κίνημα βρίσκεται σε άνοδο, να τεθούν θέματα για τα οποία κυρίως οργανώθηκα στην αριστερά. Φαντάζομαι ότι υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι σαν και μένα. Κι αν αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο είναι γιατί διαπιστώνω ότι υπάρχουν μέλη και στελέχη, π.χ. που ονομάζουν «άνοιξη» αυτό που συμβαίνει στις αραβικές χώρες, με δεδομένη τη θέση των γυναικών και των παιδιών στις συγκεκριμένες κοινωνίες. Κατά τη γνώμη μου αυτός ο ξεσηκωμός, μπορεί να δημιουργεί ένα έδαφος για να προχωρήσουν κάποιες προοδευτικές ιδέες στην κοινωνία, αλλά τίποτε άλλο. Η απόσταση των αραβικών λαών από τους λαούς της Ευρώπης σε ό,τι αφορά τη συνείδηση των δικαιωμάτων τους είναι μεγάλη.
Σήμερα, στην Ελλάδα του 2011, όποιο βήμα έγινε στη συνείδηση του «πολίτη» καταστρέφεται. Τα τελευταία χρόνια, με χαρά μου, διαπίστωνα ότι οι νέοι άνθρωποι ήθελαν να στηρίζονται στις δυνάμεις τους. Όλο και πιο συχνά συναντούσα ανθρώπους που απέρριπταν τη γνωστή διαδικασία του «λαδώματος» και της εξάρτησης από το ρουσφέτι. Κι αν κάτι με στενοχωρεί περισσότερο κι από την οικονομική ανέχεια είναι ότι υποχωρεί αυτή η κατάσταση που πήγε να διαμορφωθεί στις συνειδήσεις εργαζομένων και ελεύθερων επαγγελματιών. Και ενώ δεν βρήκαμε την ευκαιρία σαν κίνημα αριστερό, ριζοσπαστικό και πολιτιστικό νε θέσουμε επιτέλους τα ζητήματα του γάμου, της οικογένειας και των ανθρώπινων σχέσεων που διαμόρφωσε ο καπιταλισμός (που αν το είχαμε κάνει η κρίση του συστήματος θα είχε φανεί πολύ νωρίτερα), το 2010 ήρθε το Μνημόνιο. Που ένας πλαδαρός στη συνείδηση πολιτικός, ονόματι Πάγκαλος, το είδε σαν δώρο του θεού του και το κίνημα σαν την οικονομική καταστροφή του τόπου. Και όμως, σίγουρα είναι καταστροφή του μέχρι τώρα οικονομικού συστήματος στην Ελλάδα, με πρώτα θύματα τους εργαζόμενους και τη νεολαία, αλλά πριν απ' όλα είναι ηθική και πολιτιστική καταστροφή, πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από την οικονομία.
Γιατί τι σημαίνει για τη ζωή μας η «προεξόφληση μελλοντικής αξίας»;
Πρώτον, σημαίνει ότι ο άνθρωπος βρίσκεται αντιμέτωπος με το ερώτημα της αναγκαιότητας της ύπαρξής του. Η θεμελιώδης αρχή για την ισοτιμία των παραγωγικών δυνάμεων στο παραγόμενο αποτέλεσμα, δηλαδή εργασία και κεφάλαιο, αλλάζει. Οι ιδιοκτήτες του κεφαλαίου κατάφεραν να παράξουν προϊόντα χρήματος με μεγάλη κερδοφορία. Πόσο καταλάβαμε τη σημασία της εμφάνισης χρηματικών προϊόντων «προεξόφλησης μελλοντικής αξίας»; Μιας μελλοντικής αξίας που εξαρτάται από την ικανότητα του καθενός να εμφανίζει σε αυστηρά καθορισμένο χρόνο ένα ποσό χρήματος; Βιάζοντας κυριολεκτικά κάθε ανθρώπινη πραγματικότητα;
Η αλλαγή αυτή είναι μεγάλη. Έχει να κάνει με την ίδια την υπόσταση του ανθρώπου σαν απαραίτητο στοιχείο της διαδικασίας παραγωγής. Η αναμενόμενη διατροφική κρίση θα είναι το μεγαλύτερο στοίχημα στη διαδικασία της απαξίωσης του ανθρώπινου είδους. Θα γίνει κάτω από τη σημαία της προστασίας του πλανήτη, αλλά θα απομακρύνει για πρώτη φορά τον άνθρωπο από τις φυσικές πηγές διατροφής. Το κεφάλαιο αποσπώμενο από τον άνθρωπο, που είναι ο φυσικός του φορέας, ο κομιστής του, επιχειρεί μια παράλογη και ολοκληρωτική νίκη.
Όλη η αρχιτεκτονική της αριστεράς, ως πολιτικού εκφραστή των δυνάμεων της εργασίας, που χτίστηκε με την αυτοπεποίθηση που δημιούργησε το δίπολο «εργασία - κεφάλαιο», τίθεται σε αμφισβήτηση. Η κοινωνία αγωνιά να πάρει απαντήσεις και εμείς, στην προσπάθειά μας να προβάλουμε πολιτική λύση άμεσα, υποχρεωτικά ανακατευόμαστε στα αδιέξοδα της οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού ως συστήματος. Ο γρίφος που έχουμε να λύσουμε είναι η προβολή άμεσης πολιτικής πρότασης και ταυτοχρόνως επεξεργασία «κυβερνητικού» χαρακτήρα προτάσεων, που θα αφήνουν στην άκρη την προσπάθεια του κεφαλαίου να εξασφαλίσει την εξουσία του στις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν στον πλανήτη, με την εμφάνιση νέων διεκδικητών στη μοιρασιά, με την κλιματική αλλαγή και την εξάντληση φυσικών πόρων στρατηγικής σημασίας για το είδος ανάπτυξης που έχουμε γνωρίσει.
Ωστόσο αυτή τη φορά εμείς, οι δυνάμεις της εργασίας, έχουμε τη δυνατότητα περισσότερο από ποτέ να κατακτήσουμε την κυβερνητική εξουσία ακολουθώντας την τακτική της αποδιάρθρωσης του συστήματος από τώρα. Με την τακτική του να εμποδίζουμε στην πράξη της εφαρμογή των όρων που οι ταξικοί μας αντίπαλοι θεωρούν αναγκαίους. Έχουμε τη δυνατότητα, γιατί το κεφάλαιο ακολουθεί μια τυφλή και αυτοκαταστροφική -μοιραία- πορεία, ενώ εμείς σκεφτόμαστε. Και μπορούμε να προχωρούμε σε ενέργειες που δεν λαμβάνουν υπ'όψιν τη δική τους εξουσία. Για πρώτη φορά έχουμε αυτή τη δυνατότητα, όχι ως πείραμα, ως μια μεμονωμένη ενέργεια, αλλά συστηματικά, έτσι ώστε, σιγά-σιγά ή γρήγορα-γρήγορα να τους εκτοπίζουμε. Το έδαφος της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκ των πραγμάτων βρίσκεται πιο κοντά στη δυνατότητα αυτή από οποιαδήποτε άλλη μεριά του κόσμου. Προφανώς και δεν θα έχουμε τέτοιου επιπέδου εξελίξεις σε χώρες όπου οι γυναίκες βρίσκονται σε κατάσταση «πράγματος», «αντικειμένου». Και δεν είναι βέβαια περίεργο πως οι πιο συντηρητικοί φορείς στον χώρο της αριστεράς αρέσκονται να πιστεύουν ότι μπορεί μια επανάσταση να ξεκινήσει και από χώρες όπου οι γυναίκες φορούν τσαντόρ.
Εμείς, οι δυνάμεις της εργασίας, έχουμε τη δυνατότητα να αλλάζουμε τον τρόπο παραγωγής μπροστά στα μάτια τους, κάτω από τη μύτη τους, γιατί δεν μπορούν πλέον να αντιδράσουν. Μπορούν μόνο να χτυπάνε. Αλλά αυτό ποτέ δεν ήταν αρκετό για να αναστείλει κοινωνικές διαδικασίες. Τώρα πρέπει να σκεφτόμαστε συνεχώς. Να δρούμε συνεχώς. Να μη μιλάμε πολύ. Να μην αποκαλύπτουμε τα σχέδιά μας, παρά μόνο όσο είναι απολύτως αναγκαίο.
Έρχεται ή ώρα που το αγαπημένο τους χρήμα θα καταργηθεί. Και το δρόμο τον άνοιξαν μόνοι τους. Αυτοί έφτιαξαν το «πλαστικό χρήμα», το «μελλοντικό χρήμα», το ΜΗ-χρήμα. Αυτή είναι η μοίρα τους: Να μας ανοίξουν τον δρόμο για την ελευθερία του ανθρώπου από τον καταναγκασμό της εξουσίας του κεφαλαίου.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

2011-10-19T18:25:00.002+03:00

«Εξήγησα στον Πρωθυπουργό, ότι τούτη την ώρα δεν έχει νόημα να συζητήσουμε επί της ουσίας. Την ώρα που μιλάει ο λαός, την ώρα που ο λαός στους δρόμους όλης της Ελλάδας δίνει μια νέα λαϊκή εντολή ο Πρωθυπουργός έχει ένα και μοναδικό καθήκον. Να τον σεβαστεί, να αποσύρει το νομοσχέδιο, να παραιτηθεί και να προσφύγει στη λαϊκή ετυμηγορία.

Εξήγησα επίσης στον Πρωθυπουργό, ότι είναι προσβλητικό για τους θεσμούς της δημοκρατίας να συναντιέται πρώτα με τους εκπροσώπους της διαπλοκής, με την συντεχνία των καναλαρχών και των εκδοτών και μετά να ενημερώνει τους πολιτικούς αρχηγούς.

Εξήγησα στον Πρωθυπουργό ότι είναι προσβλητικό και επικίνδυνο να στοχοποιεί όλες τις κοινωνικές κατηγορίες ως συντεχνίες και είναι διχαστικό και επικίνδυνο να περιφρονεί τα 11.000.000 Ελλήνων που απαιτούν αλλαγή πολιτικής.

Ο Πρωθυπουργός δεν έδειξε διατεθειμένος να κατανοήσει ότι αυτή την ώρα είναι όπλο θετικό για τη θέση της χώρας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι η ισχύς του λαού μας και η δημοκρατία.

Ως εκ τούτου δεν είχε νόημα να συνεχισθεί η συζήτηση και η ενημέρωση. Ενδεχομένως να έχουμε το επόμενο διάστημα αυτή την ευκαιρία.

Αυτό που θέλω εγώ να τονίσω είναι ότι ετούτη την ώρα συγκρούονται δυο Ελλάδες.

Η Ελλάδα της υποταγής, η Ελλάδα της μιζέριας, των καρτέλ, της διαπλοκής και του παρασκηνίου και η Ελλάδα της περηφάνιας, της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης και της προκοπής.

Αυτή η δεύτερη Ελλάδα βρίσκεται στους δρόμους και διεκδικεί. Είμαστε βέβαιοι ότι θα κερδίσει.»

To Γραφείο Τύπου

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ 48ΩΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

2011-10-17T15:44:00.000+03:00

Καλούμε τους εργαζόμενους/ες σε μαζική και μαχητική συμμετοχή στην 48ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία, αλλά και στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλες τις πόλεις της χώρας την ερχόμενη Τετάρτη και Πέμπτη 19/20 Οκτωβρίου.

Το απεργιακό αυτό διήμερο πρέπει να σταματήσουν όλα στους χώρους εργασίας. Κανείς και καμιά δεν πρέπει να εργαστεί. Κανείς και καμιά δεν πρέπει να μείνει στο σπίτι του.

ΌΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ να είμαστε στις απεργιακές συγκεντρώσεις και στους δρόμους. Στην Αθήνα να πάμε με πορεία στο Σύνταγμα και να μείνουμε εκεί όσο χρειαστεί περικυκλώνοντας τη Βουλή.

Αγωνιζόμαστε για:

•    Να διώξουμε την τρόικα και να ανατρέψουμε την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου αλλά και το δικομματικό πολιτικό κατεστημένο
•    Να πάρουμε πίσω ότι μας έκλεψαν τα 2 τελευταία χρόνια σε μισθούς, συντάξεις, θέσεις εργασίας και δικαιώματα
•    Να ανοίξουμε το δρόμο για μια άλλη πορεία της χώρας μας και για θετική για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα διέξοδο από την κρίση με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, σύγκρουση με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ευρωζώνης, ανάπτυξη και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των στρατηγικών κλάδων και επιχειρήσεων και ριζική αναδιανομή εισοδημάτων και δικαιωμάτων σε βάρος του κεφαλαίου.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ, εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι, μικρομεσαίοι επαγγελματίες και αγρότες στους δρόμους των αγώνων.

Μπορούμε και πρέπει να τους ανατρέψουμε.

Τετάρτη, 19/10 προσυγκέντρωση 10:30π.μ. στο Μουσείο και πορεία στο Σύνταγμα

Πέμπτη, 20/10 ολοήμερη, και ολονύχτια αν χρειαστεί, παραμονή στο Σύνταγμα και περικύκλωση της Βουλής.

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ανοιχτή Πολιτική εκδήλωση της "Αυγής": Η Δημοκρατία σε κρίση

2011-10-12T13:57:00.000+03:00

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011, ώρα 7.00 μ.μ. στο Cine Κεραμεικός, Κεραμεικού 58.

Θα μιλήσουν:

* Νίκος Κοτζιάς, καθηγητής Πολιτικών Θεωριών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιά

* Νίκος Κωνσταντόπουλος, δικηγόρος, πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού

* Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών

* Τασία Χριστοδουλοπούλου, δικηγόρος, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ

Θα χαιρετίσει ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του Συνασπισμού και της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ

Θα συντονίσει ο Νίκος Φίλης, διευθυντής της "Αυγής".

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ινστιτούτου "Νίκος Πουλαντζάς"

Ομιλία του Προέδρου του Συνασπισμού Αλ. Τσίπρα στο Φεστιβάλ της Νεολαίας Συνασπισμού στο Άλσος Γουδή

2011-10-03T09:08:00.000+03:00

Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Το Φεστιβάλ της νεολαίας του Συνασπισμού είναι πλέον μια παράδοση.
Μια παράδοση γιορτής και αγώνα που χρόνο με τον χρόνο κατέρριψε όλους τους κυρίαρχους μύθους.
Κατέρριψε τον μύθο ότι η νεολαία και η αριστερά είχαν πάρει οριστικό διαζύγιο.
Κατέρριψε τον μύθο ότι η νεολαία έχει παραιτηθεί πλέον από ιδεολογικές ανησυχίες, και κοινωνικές ευαισθησίες.
Κατέρριψε τον μύθο ότι στον χώρο της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς θα ήταν αδύνατον να στηθεί μαζική νεολαιίστικη οργάνωση.
H μαζική οργάνωση νεολαίας, της σύγχρονης, ριζοσπαστικής αριστεράς είναι εδώ, παρούσα.
Και οργανώνει με μεγάλη επιτυχία κάθε χρόνο τη συνάντηση όχι μόνο των νέων της αριστεράς, αλλά τη συνάντηση του κόσμου της εργασίας και του πολιτισμού.
Γεμίζει τον χώρο με τις σημαίες της και τα συνθήματά της και μας κάνει περήφανους.
Περήφανους για την γιορτή αυτή, η οποία στήθηκε με υποδειγματική συλλογική δουλειά.
Περήφανους για την αγωνιστική της παρουσία στα φοβερά κοινωνικά μέτωπα που έχουν ανοίξει σήμερα.
Περήφανους για το εξαιρετικό πολιτικό της επίπεδο και για τους στόχους που είναι σε θέση να βάζει στον εαυτό της.
Σε αυτή την νεολαία απευθύνεται δικαιωματικά ο πρώτος χαιρετισμός.
Αλλά και στους συντρόφους και τις συντρόφισσες από όλες τις γενιές και από όλα τα ρεύματα της αριστεράς, που εργάστηκαν για να πραγματοποιηθεί το φεστιβάλ και που συναντήθηκαν εδώ αυτές τις μέρες.
Καθώς και στους νέους ανθρώπους που ήρθαν για να δουν, να προβληματιστούν, να αφουγκραστούν πως σκέφτεται η δική μας αριστερά, αλλά και να διασκεδάσουν, σε μια γιορτή χαράς, σκέψης, προβληματισμού, και πάνω από όλα συντροφικότητας και αλληλεγγύης.
'Έννοιες που πρέπει να τις κρατήσουμε καλά μέσα στις αγκαλιές και στις καρδιές μας, στις δύσκολες μέρες που έρχονται.
Γιατί είμαστε πια στην εποχή του αδιανόητου.
Και η κοινωνία κοιτάζει προς το μέρος μας με προσοχή και περιμένει.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Τούτη την ώρα στη χώρα βρίσκεται η πρώτη γραμμή ενός παγκόσμιου πολέμου.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι πάντες ασχολούνται μαζί μας.
Μόνο που ο πόλεμος αυτός δεν είναι πόλεμος ανάμεσα σε κράτη ή σε λαούς αλλά είναι ένας πόλεμος όπου από τη μια μεριά των χαρακωμάτων βρίσκεται το διεθνές χρηματιστηριακό κεφάλαιο και από την άλλοι οι λαοί ανεξαρτήτου εθνικότητας.
Από τη μια μεριά βρίσκονται οι τραπεζίτες και που την άλλοι οι εργαζόμενοι.
Και στη χώρα μας είναι η πρώτη γραμμή του μετώπου και συνεπώς η έκβαση της μάχης στη χώρα μας, θα καθορίσει εν πολλοίς τις εξελίξεις σε όλη την Ευρώπη αλλά και στον κόσμο.
Είμαστε το παγκόσμιο πείραμα και ο λαός μας το πειραματόζωο σε ένα σύστημα που καταρρέει.
Η λαμπρή υπόσχεση που δόθηκε στις αρχές του 90, ότι ο κόσμος θα πάει μπροστά, αν αφήσουμε ήσυχες τις αγορές να λεηλατήσουν κάθε κοινωνικό δικαίωμα, όχι μόνο αποδείχτηκε πλαστή, αλλά εγκληματικά επικίνδυνη.
Η κρίση ξέσπασε πρώτα στην Αμερική.
Ύστερα οι τράπεζες κατέρρευσαν.
Ύστερα τα κράτη ανέλαβαν τα χρέη των τραπεζών και κατέρρευσαν οι προϋπολογισμοί.
Η κεντρική επιλογή των ακριβών δανείων που διασώζουν χρεοκοπημένους τραπεζίτες και προγραμμάτων λιτότητας που διαλύουν τις κοινωνίες, απειλεί πλέον όχι μόνο να διαλύσει την κοινωνική συνοχή, αλλά και την ίδια τη συστημική ευστάθεια της παγκόσμιας οικονομίας.
Είναι βέβαιο ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν μπορεί πια να αντιμετωπισθεί με την εύκολη συνταγή της λιτότητας.
Και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, είναι βέβαιο ότι η κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με την υφιστάμενη αρχιτεκτονική του ευρώ και με απόπειρες κατευνασμού των αγορών μέσα από μνημόνια που διαλύουν τις κοινωνίες.
Και αυτός ο φαύλος κύκλος δεν σταματά και δεν πρόκειται να σταματήσει, όσο οι εφαρμοζόμενες πολιτικές δεν αντιμετωπίζουν τις θεμελιώδεις αιτίες της κρίσης:
Την υπερσυσώρρευση κεφαλαίου και πλούτου.
Τις μεγάλες κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες
Την ανεξέλεγκτη πια επικυριαρχία αυτού που σχεδόν απρόσωπα ονομάζουμε αγορές, δηλαδή των τραπεζών και του χρηματιστηριακού κεφαλαίου έναντι της πραγματικής οικονομίας και της παραγωγής αγαθών.
Και φυσικά την ολοένα και εντεινόμενη άδικη και άνιση διανομή του πλούτου.
Αυτή λοιπόν η κρίση δεν είναι ούτε πρόσκαιρη, ούτε εφήμερη.
Είναι κρίση συστημική, είναι κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού, σηματοδοτεί το τέλος μίας ολόκληρης εποχής, σηματοδοτεί το τέλος της εποχής της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας.
Και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς μεγάλες ανατροπές στους συσχετισμούς δύναμης, χωρίς ριζικές αλλαγές στη δομή της παγκόσμιας οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης.
Συνεπώς το πρόβλημα δεν είναι ότι ο κόσμος και οι κοινωνίες βρίσκονται μπροστά σε ένα απόλυτο αδιέξοδο και δεν υπάρχουν λύσεις.
Λύσεις υπάρχουν αλλά βρίσκονται έξω από το κυρίαρχο μοντέλο του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.
Αυτό το μοντέλο έχει φάει τα ψωμιά του, τώρα πια μόνο καταστροφή και βαρβαρότητα έχει να προσφέρει στους λαούς, γι΄ αυτό άλλωστε και το βλέπουμε να καταρρέει.
Όταν λοιπόν εμείς εδώ στην Ελλάδα καλούμε όλους να αγωνιστούμε σε έναν ανένδοτο αγώνα, ενάντια στο μνημόνιο για την υπέρβαση της κρίσης, ταυτόχρονα καλούμε σε έναν αγώνα για τη συνολική υπέρβαση του καταρρέοντος μοντέλου ανάπτυξης, του πελατειακού και αντιπαραγωγικού κράτους, των παραγωγικών προτύπων στην οικονομία και στην κοινωνία.
Αγωνιζόμαστε για τα αλλάξουμε όλα και όχι για να επιστρέψουμε στα χρεοκοπημένα πρότυπα του παρελθόντος.
Για να τα αλλάξουμε όλα στη χώρα μας και για να πετύχουμε μία σημαντική μεγάλη νίκη στην πρώτη γραμμή του μετώπου που έλαχε να είναι στη χώρα μας για λογαριασμό όχι μόνον των Ελλήνων, αλλά και όλων των λαών της Ευρώπης.
Υπάρχει όμως ένα ερώτημα, εύλογο, στο οποίο πρέπει να απαντήσουμε.
Εντάξει, ο Παγκόσμιος καπιταλισμός είναι σε κρίση υπαρξιακή αλλά γιατί η χώρα μας να βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα;
Γιατί σε μια μικρή χώρα 10 εκατομμυρίων, με μάλλον ασήμαντη συμμετοχή στους παγκόσμιους οικονομικούς δείκτες (εκτός από την ναυτιλία που είναι πλήρως αυτονομημένη από της ελληνική οικονομία), να είναι το πρώτο κομμάτι του ντόμινο και να κλυδωνίζεται επικίνδυνα.
Πως βρεθήκαμε σε αυτή την κατάσταση;
Η χώρα μας, συντρόφισσες και σύντροφοι δεν βρέθηκε κατά τύχη στο μάτι του κυκλώνα αυτής της κρίσης.
Βρέθηκε εξαιτίας των διαχρονικών ανισοτήτων και στρεβλώσεων του παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου.
Κυρίως όμως, εξαιτίας των αδιανόητα καταστροφικών και απαράδεκτων μεθοδεύσεων της Κυβέρνησης Παπανδρέου, που άνοιξε εν κρυπτώ από τον ελληνικό λαό την πόρτα της Ευρώπης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στα καταστροφικά του προγράμματα.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου εδώ και δύο χρόνια με απίστευτο επαγγελματισμό και κυνισμό εκτελεί ένα προσυμφωνημένο συμβόλαιο θανάτου της ελληνικής κοινωνίας.
Ένα συμβόλαιο οικονομικής και κοινωνικής διάλυσης και εκποίησης του δημόσιου πλούτου.
Και λέω επαγγελματισμό και κυνισμό γιατί καμία κυβέρνηση δε θα μπορούσε να πει ενσυνείδητα τόσα πολλά ψέματα και μετά να κυβερνά κόντρα στη κοινή λογική και σα να μη συμβαίνει τίποτα να διακηρύσσει ότι θα εξαντλήσει τη τετραετία, παρά το γεγονός ότι σε όλες τις δημοσκοπήσεις μετά βίας συσπειρώνει το 15% του εκλογικού σώματος.
Και προφανώς ο κος Παπανδρέου μιλά για εκλογές το 2013, γιατί τότε φαίνεται θα λήγει το συμβόλαιο που υπέγραψε ερήμην του ελληνικού λαού, για τη παράδοση της χώρας μας στα ντόπια και ξένα συμφέροντα.
Στα συμφέροντα της εγχώριας διαπλοκής και της διεθνούς τοκογλυφίας.
Θέλει να το τιμήσει το συμβόλαιο ο πρωθυπουργός και να μη φύγει πριν ολοκληρώσει το έργο του.
Να μη φύγει πριν ικανοποιήσει τους γερμανούς βιομήχανους που θέλουν να επενδύσουν με μισθούς πείνας και να ξεκοκαλίσουν 125 δις δημόσιας περιουσίας.
Να μη φύγει πριν παραδώσει πλήρως τη χώρα στους εντολοδόχους των πιστωτών μας, εμπειρογνώμονες και τεχνοκράτες, που θα αναλάβουν το δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης της χώρας.
Όπως ακριβώς κάνουν τώρα με τη Λιβύη ή όπως έκαναν με το Ιράκ.
Και να μην φύγει πριν ολοκληρώσει και τη διαδικασία παράδοσης της χώρας στον Αμερικανικής κατασκευής γεωπολιτικό άξονα συμφερόντων : ΗΠΑ, Ισραήλ, Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ.
Μια παράδοση που συντελείται σε μια κρίσιμη στιγμή αναδιάταξης των συσχετισμών στην εύθραυστη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, σε μια περίοδο, όπου η Τουρκία επιδιώκει να ηγεμονεύσει στις αναδυόμενες Αραβικές χώρες και η κυβέρνηση όχι μόνο της επιτρέπει να επικαλείται επιλεκτικά το διεθνές Δίκαιο όταν έχει επι 37 έτη στρατό κατοχής στη Βόρεια Κύπρο, αλλά αποσύρει και τη πάγια υποστήριξη μας στο αίτημα του παλαιστινιακού λαού για αυτόνομο Παλαιστινιακό κράτος.
Αυτό λοιπόν είναι το συμβόλαιο του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, αυτό είναι αποφασισμένος να εκτελέσει μέχρι τέλους, για αυτό και δεν θέλει να αφήσει την εξουσία.
Αλλά το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν θέλει ο ίδιος να αφήσει ο ίδιος την εξουσία αλλά αν θα τον αφήσει για πολύ ακόμα ο λαός στην εξουσία.
Προχθές κατά την ομιλία του στους Γερμανούς βιομήχανους, ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν τον ενδιαφέρει αν ο κόσμος είναι μαζί του, αν οι έλληνες πολίτες υποστηρίζουν η όχι την πολιτική του.
Είναι ωμό και κυνικό, αλλά επίσης και πρωτοφανές, να λέει δημόσια ένας πρωθυπουργός ότι λειτουργεί ενάντια στην λαϊκή βούληση.
Ότι δεν τον ενδιαφέρει η εμπιστοσύνη των ελλήνων πολιτών, αλλά η εμπιστοσύνη των γερμανών βιομηχάνων.
Προφανώς είναι δικαίωμά του. Στην πολιτική κατρακύλα ενός ανθρώπου πιθανόν να δούμε ή να ακούσουμε και χειρότερα.
Αλλά τα χαράτσια, το ένα μετά το άλλο, δεν πάνε στους γερμανούς Βιομήχανους. Πάνε στα ελληνικά νοικοκυριά.
Και πάνε με ρυθμούς καταιγιστικούς. Με άθλιες δικαιολογίες.
Βγαίνει ο υπουργός και λέει: επειδή καταλαβαίνουμε ότι μάλλον δεν θα μπορέσετε να πληρώσετε το χαράτσι που σας βάλαμε την προηγούμενη εβδομάδα, θα σας βάλουμε ένα ακόμα.
Και το χειρότερο, στα νοικοκυριά δεν πάνε μόνο τα χαράτσια. Πάνε και άλλα πράγματα ταυτόχρονα.
Πάνε οι δραματικές μειώσεις μισθών.
Πάνε οι απολύσεις.
Πάει η εφιαλτική ανεργία, η οποία παγίδευσε τον πρωθυπουργό στην αυτογελοιοποίηση, όταν στην ΔΕΘ υποσχέθηκε έναν εργαζόμενο σε κάθε οικογένεια.
Πάει η εργασιακή εφεδρεία.
Πάει η έμμεση φορολογία.
Πάει η ανασφάλεια και η φτώχεια.

Και ναι ο κόσμος δεν πληρώνει. Όχι γιατί δεν βλέπει την διέξοδο που του υπόσχονται.
Όχι γιατί τον υποβάλλουν σε θυσίες χωρίς το παραμικρό αντίκρισμα.
Ούτε βέβαια υποκινούμενος από κάποιους που θέλουν να υπονομεύσουν την κυβέρνηση.
Ο κόσμος δεν πληρώνει γιατί δεν έχει να πληρώσει.
Και σε αυτό τον κόσμο θα μπούμε ασπίδα προστασίας. Να μην τολμήσουν να του κόψουν το ρεύμα.
Να μην τολμήσουν να κινηθούν δικαστικά εναντίον του.
Και αν θελήσουν να ξεκινήσουν από εμάς. Να ξεκινήσουν από εμένα και από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Δηλώνω λοιπόν ότι σε σχέση με το χαράτσι στα ακίνητα, θα καταθέσω το μέρος του λογαριασμού μου που αναλογεί στη ΔΕΗ στο Ταμείο Παρακαταθηκών και δανείων.
Και το μέρος που αφορά το χαράτσι, θα το καταθέσω ως δωρεά στο ΚΕΘΕΑ.
Σ' αυτό τον οργανισμό που έχει στηρίξει τόσους νέους ανθρώπους για να επανενταχθούν αλλά δε χωράει στα μνημονιακά κιτάπια.
Ο κόσμος δεν έχει δεν μπορεί δε πρέπει να πληρώσει.
Και σε αυτόν τον κόσμο θα βρεθούμε δίπλα. Κανένας μόνος του στη κρίση. Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Συντρόφισσες και σύντροφοι τα ψέματα τελείωσαν.
Πρέπει να σταματήσουμε να λέμε ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει.
Αυτή τη κυβέρνηση πρέπει να τη διώξουμε και να οδηγηθεί ο τόπος στη λαϊκή ετυμηγορία.
Πριν την ανεξέλεγκτη χρεωκοπία.
Πριν ξεπουλήσει τα πάντα.
Πριν μας καταστρέψει ολοκληρωτικά.
Βέβαια, η τελευταία γραμμή άμυνας της κυβέρνησης είναι ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις.
Όποια κυβέρνηση και να έρθει, τα ίδια θα αναγκαστεί να κάνει, λένε. Οπότε ας μας αφήσουν οι πολίτες στην ησυχία μας, και ας κοιτάξουν να πληρώσουν τα χαράτσια.
Εναλλακτική λύση δεν υπάρχει όταν δεν θέλεις να υπάρχει.
Εύλογα πλέον οι άνθρωποι αναρωτιούνται: Τι συνεισφέρουν οι μεγάλες Ανώνυμες Εταιρείες για την έξοδο από την κρίση;
Γιατί δεν φορολογούνται τα χρήματα που συσσωρεύονται στην Ελβετία;
Γιατί δεν φορολογούνται οι εφοπλιστές;
Γιατί δεν φορολογείται ο συσσωρευμένος πλούτος, η πολυτέλεια, οι υπέρογκες καταθέσεις, τα μερίσματα από μετοχές;
Γιατί επιτέλους δεν φορολογούνται οι χρηματιστηριακές συναλλαγές; Η τεράστια εκκλησιαστική περιουσία;
Γιατί δεν αντιμετωπίζεται η φοροδιαφυγή μέσω της οποίας η Ελλάδα γέμισε με βίλες offshore, εξοχικές κατοικίες με άδεια ναΐσκου, κότερα με βιτρίνα τουριστικής επιχείρησης, εταιρικά αυτοκίνητα και ότι άλλο μπορούσαν από κοινού να σκαρφιστούν οι κυβερνώντες με τους πλούσιους φίλους τους;
Και εμείς λέμε. Δεν είμαστε η παράταξη που λέει ναι στα ελλείμματα και στην υπερχρέωση.
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ τα έκαναν αυτά. Σημίτης και Καραμανλής τα έκαναν αυτά.
Ναι θέλουμε το δημόσιο να έχει πρωτογενή πλεονάσματα. Αλλά να τα παίρνει από αυτούς που έχουν.
Λέμε, λοιπόν, ένα σύνθημα επίκαιρο όσο ποτέ.
Να πληρώσουν οι πλούσιοι. Οι έχοντες και κατέχοντες. Η εγχώρια διαπλοκή που χρύσωσε τον καιρό του εκσυγχρονισμού και της υποτιθέμενης "νέας διακυβέρνησης"
Αντί λοιπόν για το χαράτσι σε μισθωτούς συνταξιούχους και αυτοαπασχολούμενους που υποτίθεται ότι θα μαζέψει 1,5 δις, να θεσμοθετηθεί μια εισφορά στο 1% επί του τζίρου των μεγάλων επιχειρήσεων που πέρυσι ήταν πάνω από 200 δις και θα μαζέψει περισσότερα.
Αντί για την αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση στο εξωφρενικό 23%, να μπει φόρος εφοπλιστών σε κάθε ένα από τα 4000 πλοία τους, που θα αποφέρει 2 δις (500.000 ανά πλοίο)
Αντί για το χαράτσι στα ακίνητα ακόμα και στις πιο μικρές ιδιοκτησίες που υποτίθεται ότι θα μαζέψει 2,5 δις, να μπεί εισφορά στις μεγάλες ακίνητες περιουσίες στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό, αξίας άνω των 500.000 ευρώ μπορεί να αποφέρει 4 δις.
Αντί να μειωθεί το αφορολόγητο στις 5000 ευρώ να μπει έκτακτη εισφορά σε κινητές περιουσίες, καταθέσεις, ομόλογα, μετοχές, που υπερβαίνουν τις 100.000 ευρώ κατ' άτομο.
Και όσο για τη σπατάλη του κράτους. Αυτή θα αναζητηθεί στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Με δραστική μείωση ενοικίων που πληρώνουν οι δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμοί.
Με την κατάργηση και όχι την επέκταση των συμβάσεων παραχώρησης σε διαπλεκόμενους που έχουν πληρωθεί δρόμους 3 και 4 φορές χωρίς να τους έχουν ολοκληρώσει.
Όχι στο πετσόκομμα των μισθών, των συντάξεων του κοινωνικού κράτους και των δημοσίων επενδύσεων.
Αυτές είναι μόνο ενδεικτικά κάποιες από τις προτάσεις που θα παρουσιάσουμε τις αμέσως επόμενες μέρες.
Υπάρχουν λύσεις.
Αρκεί να υπάρχει μια κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή αποτελούμενη από τις δυνάμεις που αντιμάχονται το μνημόνιο από αριστερή προοδευτική σκοπιά. Και όχι κυβέρνηση ανδρείκελων που διαλαλεί τη δημόσια περιουσία λες και είναι περιουσία της οικογένειας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι,
Απέναντι στην προσπάθεια κατατρομοκράτησης της κοινωνίας, και στις κραυγές για χρεωκοπία και κοινωνική καταστροφή, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταθέσει έγκαιρα την εναλλακτική του πρόταση.
Είναι μια πρόταση τεκμηριωμένη και ρεαλιστική.
Είναι όμως και κάτι παραπάνω.
Είναι η μοναδική διέξοδος που υπάρχει αυτή τη στιγμή για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και ανοίξουμε ξανά την κοινωνική προοπτική.
Η πρόταση αυτή συνοψίζεται σε πέντε άξονες.
1. Άξονας πρώτος: Η οριστική απαλλαγή από τα Μνημόνια και από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης.
2. Άξονας Δεύτερος: Η επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Δηλαδή αυτό που η σημερινή κυβέρνηση αρνείται να κάνει, και το πληρώνει ολόκληρη η κοινωνία.
3. Άξονας Τρίτος: Η άμεση κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα, ο οποίος σήμερα χρηματοδοτείται και ενισχύεται από το κοινωνικό σύνολο.
4. Με τα πλεονεκτήματα που μας δίνουν οι τρεις πρώτοι άξονες, μπορεί να λειτουργήσει ο τέταρτος. Η εναλλακτική στρατηγική για την ανάπτυξη. Με επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τις διαθέσεις και τις κερδοσκοπικές προτεραιότητες του κεφαλαίου. Με ανασυγκρότηση των παραγωγικών κλάδων, επένδυση στην σταθερή και μόνιμη απασχόληση, ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας. Αλλά το σημαντικό: όλα αυτά ενταγμένα σε μια ολοκληρωμένη επεξεργασία εναλλακτικής αναπτυξιακής στρατηγικής, με βάση τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας.
5. Τελευταίος άξονας αλλά εξαιρετικά καθοριστικός: Η οικοδόμηση μιας ασπίδας προστασίας των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Η προοδευτική αναδιανομή του πλούτου, η διασφάλιση των δημόσιων αγαθών και η διεύρυνση του κοινωνικού κράτους.
Υπάρχει λύση.
Δεν ξεχνάμε ότι η πάλη για ένα εναλλακτικό σχέδιο δεν εξαντλείται στα εθνικά πλαίσια.
Είναι πάλη για την ανατροπή της σημερινής νεοφιλελεύθερης αρχιτεκτονικής του ευρώ.
Είναι πάλη για την αλλαγή των συσχετισμών σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Είναι πάλη για την χειραφέτηση της Ευρώπης από το κεφάλαιο και τους κερδοσκόπους.
Είναι πάλη για μια νέα, δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη.
Και επομένως είναι πάλη που πρέπει να την δώσουμε χέρι χέρι με τους υπόλοιπους ευρωπαίους εργαζόμενους. Στην Πορτογαλία. Στην Ιρλανδία,. Στην Ισπανία και την Ιταλία. Στη Γαλλία και τη Γερμανία. Μαζί με τα αδελφά κόμματα του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Παντού.
Η δύναμή μας είναι στην ενότητα και την αλληλεγγύη. Όχι στον απομονωτισμό και την περιχαράκωση.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Το ότι η κατάσταση βρίσκεται σήμερα σε οριακό σημείο, δεν χρειάζεται να το πούμε εμείς. Είναι πια ορατό στους πάντες.
Είδαμε τους αγανακτισμένους να συσπειρώνονται σε ένα πρωτοφανές πλήθος και να πλημμυρίζουν τις πλατείες της χώρες.
Μίλησε ο λαός μας. Δε θέλει την κυβέρνηση, δε θέλει το μνημόνιο, θέλει δημοκρατία.
Βλέπουμε ένα τεράστιο κίνημα συνδικάτων που υπερασπίζεται το δικαίωμα στην δουλειά και την αξιοπρέπεια.
Βλέπουμε την πανεπιστημιακή κοινότητα να ξεσηκώνεται για μια φορά ακόμα, απέναντι σε έναν νόμο που καταργεί ουσιαστικά το δημόσιο πανεπιστήμιο.
Βλέπουμε ακόμα και τα σχολεία να εξεγείρονται, μπροστά στα τεράστια κενά εκπαιδευτικού προσωπικού, την ανυπαρξία βιβλίων, τις κτιριακές ελλείψεις και βέβαια την συνολική τραγική υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου.
Βλέπουμε τη δημόσια υγεία να παραδίδεται στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
Και απέναντι σε όλο αυτόν τον αναβρασμό, η κυβέρνηση απαντά με μια πρωτοφανή καταστολή, χωρίς όρια.
Κάτι που δείχνει ότι έχει ήδη υποστεί μια τεράστια πολιτική και ηθική ήττα.
Το Χιλιανό μοντέλο, που τόσο περήφανους κάνει τους νεοφιλελεύθερους τεχνοκράτες, από την οικονομία και την καταστροφή του κοινωνικού κράτους, επεκτείνεται σιγά σιγά και στην καταστολή.
Αύριο ενδεχομένως να σκεφτούν να το επεκτείνουν και στη δημοκρατία.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Η κυβέρνηση έχει καταρρεύσει, ο κ. Παπανδρέου δεν υπάρχει. Πότε παραιτείται ενώπιον του κ. Σαμαρά, πότε ενώπιον του κ. Σαρκοζί. Θα παραιτηθεί συντόμως και τυπικά.
Είναι λογικό μπροστά στην κατάρρευση, το σύστημα να αναζητά αγωνιωδώς εναλλακτικές λύσεις.
Και σε αυτόν τον προβληματισμό τρέχουν να συνεισφέρουν όλοι οι πρόθυμοι. Μιλώντας πότε για συγκυβέρνηση των δύο μεγάλων κομμάτων, πότε για ευρύτερη κυβέρνηση των δυνάμεων του Μνημονίου και πότε για κυβέρνηση τεχνοκρατών.
Ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του λέμε εμείς.
Το ΠΑΣΟΚ πιάνεται από τη Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά και ζητά συγκυβέρνηση.
Ο κ. Σαμαράς, πιάνεται από την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, και ελπίζει να μαζέψει λίγο πολιτικό κέρδος για την παράταξή του που επίσης καταρρέει μέσα στην αναξιοπιστία.
Ταυτόχρονα προσφέρει τον εαυτό του ως πιο αξιόπιστο και φερέγγυο συνομιλητή της τρόικας, ειδικά για θέματα μαζικών απολύσεων, επισφαλούς εργασίας, χαμηλής φορολογίας του κεφαλαίου και ιδιωτικοποίησης του δημοσίου πλούτου.
Όλοι μαζί, πάντως, πιάνονται από τον κ. Καρατζαφέρη, αυτή τη γραφική τηλεοπτική φιγούρα, που με το ένα πόδι πατάει στο Μνημόνιο και με το άλλο στις ακροδεξιές φασιστικές ομάδες, και έχει εξυψώσει την λαϊκιστική εντυπωσιοθηρική μπουρδολογία σε ύψιστη τέχνη.
Και αφού έκανε ότι ήταν δυνατό για να συμμετέχει σε μια κυβέρνηση του μνημονίου, τώρα προτείνει κυβέρνηση υπό τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου και σε λίγο υπό τους συνταγματάρχες.
Υπάρχουν, βέβαια, και άλλες λύσεις που πέφτουν στο τραπέζι από την πανικόβλητη διαπλοκή.
Κάποιοι θέλουν να ξεπαγώσουν τον κ. Σημίτη, το ένα από τους δύο βασικούς υπεύθυνους για την εκτόξευση του χρέους μαζί με τον κ. Καραμανλή. Ενός πρωθυπουργού που τον καιρό της ανάπτυξης αντί να μειώσει αύξησε το χρέος στα 180 δις ενώ το παρέλαβε 100 δις.
Να δούμε τι άλλο θ' ακούσουμε.
Όλη αυτή η κινητικότητα δείχνει τον πανικό ενός συστήματος υπό κατάρρευση που ψάχνει εναγώνια λύσεις για να διασωθεί το ίδιο.
Απέναντι σε αυτές τις ραδιουργίες, εμείς λέμε ότι υπάρχει εναλλακτική λύση.
Η λύση αυτή όμως προϋποθέτει τη μεταφορά μιας μεγάλης αλλαγής που έχει ήδη συντελεστεί στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας και στο πεδίο της πολιτικής.
Ένα ευρύ μέτωπο από τα αριστερά της αριστεράς ως τον κόσμο και τα στελέχη που αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ, θα μπορούσε σήμερα να συσπειρώσει το λαό μας και να οργανώσει τους αγώνες, να δώσει ελπίδα και προοπτική, κυρίως να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μεγάλη ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών.
Και αν αποδεχτούμε ότι η πρώτη γραμμή του μετώπου ενός πανευρωπαϊκού και διεθνούς πολέμου, βρίσκεται στη χώρα μας, τότε συνειδητοποιούμε ότι αν κερδίσουμε τη μάχη στο μέτωπο και ανατρέψουμε τους συσχετισμούς δύναμης, τότε θα έχουμε πετύχει μια κορυφαία, μια ιστορική νίκη για λογαριασμό όχι μόνο του ελληνικού λαού αλλά όλων των λαών της Ευρώπης.
Φανταστείτε λοιπόν αν ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων συγκροτηθεί με στόχο τη σωτηρία της κοινωνίας και του λαού και ανατρέψει τους συσχετισμούς και πάρει τη πλειοψηφία από τα κουφάρια του δικομματισμού που μετά βίας συγκεντρώνουν από 20%, τότε τίποτα δεν θα είναι όπως πριν.
Θα πρόκειται για τη πρώτη μεγάλη υποχώρηση, τη πρώτη μεγάλη ήττα των σχεδίων του κεφαλαίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μετά την κρίση.
Εμείς δε λέμε ότι μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας με αριστερό πολιτικό πρόσημο θα τα βρει όλα ρόδινα ή δε θα έχει δυσκολίες ή θα τα καταφέρει χωρίς τη διαρκή διεκδικητική παρουσία των κινημάτων και του λαού στους δρόμους.
Ούτε φυσικά είπαμε ποτέ ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα πετύχει γιατί θα έχει καλύτερους διαπραγματευτές ή επειδή η γοητεία των εκπροσώπων της θα ρίξει τάβλα τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί.
Εμείς αυτό που λέμε είναι ότι η δύναμη του λαού μας, η βούλησή του να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να αποτρέψει τη καταδίκη του, είναι αυτό που μπορεί να ρίξει τάβλα και τη Μέρκελ και το Σαρκοζύ και τη τρόικα αλλά και την εγχώρια διαπλοκή, το ΣΕΒ και το κρατικοδίαιτο ελληνικό κεφάλαιο.
Η δύναμη του λαού μας αν πιστέψει στη δυνατότητά του να αλλάξει τους συσχετισμούς.
Ένας νέος Συνασπισμός εξουσίας, με ισχυρή λαϊκή εντολή να διασώσει τη χώρα, τη κοινωνία, τα λαϊκά στρώματα από τη περιδίνηση θανάτου, της ύφεσης και της σκληρής λιτότητας.
Με ισχυρή λαϊκή εντολή να σπάσει το συμβόλαιο θανάτου με τη τρόικα, που το ονόμασαν μνημόνιο.
Με ισχυρή λαϊκή εντολή να προχωρήσει σε ένα πρόγραμμα ριζικής αναδιανομής του πλούτου και παραγωγικής ανασυγκρότησης, με στόχο την ανάπτυξη και τη κοινωνική προστασία.
Με ισχυρή λαική εντολή να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται η χώρα από τη παρουσία της στην ευρωζώνη.
Και να αντιστρέψει τον κυρίαρχο εκβιασμό.
Αντι να παριστάνει το κομιστή των εκβιαστικών διλημμάτων από τη τρόικα προς το λαό, να αντιστρέψει το δίλλημα και από το ψευδές Μνημόνιο ή χρεοκοπία, από το ψευδές Λιτότητα ή έξοδος από το ευρώ, να θέσει το πραγματικό δίλλημα που είναι : Μνημόνιο, λιτότητα και χρεοκοπία ή αναδιανομή, ανάπτυξη και κοινωνική προστασία;

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Εδώ και δύομισι μήνες, με την απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ, απευθύναμε μια πλατιά πρόσκληση ενότητας σε πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις.
Δεν ήταν μια αόριστη πρόσκληση δίχως παραλήπτες.
Μιλήσαμε συγκεκριμένα, ονοματίσαμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις που συγκαταλέγονται σε όσους καταψηφισαν το μνημόνιο.
Απευθυνθήκαμε στο ΚΚΕ, στους Οικολόγους, στη Δημοκρατική Αριστερά, στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στο Άρμα Πολιτών και στους βουλευτές που αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ καταψηφίζοντας το μνημόνιο.
Δεν ήταν ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα, ήταν πρόταση ουσίας.
Είναι πρόταση που τη πιστεύουμε και θα επιμείνουμε σε αυτή και θα εντείνουμε τις πρωτοβουλίες για την υλοποίησή της.
Γιατί είναι πρόταση που απαντά στις ανάγκες των καιρών, στην ιστορική ευθύνη που έχουμε απέναντι στον τόπο και στις επόμενες γενιές.
Πριν από λίγες μέρες, γιορτάσαμε τα 70 χρόνια του ΕΑΜ, του μετώπου που έγραψε τις πιο λαμπρές σελίδες στη σύγχρονη ιστορία του τόπου και του λαού μας.
Το ΕΑΜ συγκροτήθηκε ως μέτωπο συνεργασίας κομμάτων και αργότερα προσωπικοτήτων και κοινωνικών δυνάμεων με διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες, αλλά με έναν μείζονα κοινό στόχο που υπερέβαινε όλες τις διαφορές.
Τη σωτηρία του λαού μας από τη πείνα και την εξαθλίωση.
Την απελευθέρωση της χώρας από το ξένο ζυγό.
Τη κοινωνική προκοπή και τη δικαιοσύνη.
Σήμερα μπορεί να μην έχουμε ξένα στρατεύματα κατοχής στη χώρα, αλλά ο λαός μας βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με δραματικές εξελίξεις.
Βρίσκεται αντιμέτωπος με μια λαίλαπα που απειλεί τη κυριαρχία και την ανεξαρτησία του, με μια λαίλαπα που απειλεί την αξιοπρέπεια αλλά και την ίδια την επιβίωσή του.
Το διακύβευμα, λοιπόν, για την αριστερά αλλά και για το λαό μας σήμερα, όπως και τότε, τον Σεπτέμβρη του 41, δεν είναι ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό αλλά ο δρόμος για τη σωτηρία της λαού και της κοινωνίας.
Και βαδίζοντας αυτόν το δρόμο, είναι βέβαιο ότι θα έρθουμε πολύ πιο κοντά και στο δρόμο της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού.
Όσοι αυτό δεν μπορούν να το δουν και να το κατανοήσουν.
Όσοι υπεκφεύγουν με εύκολα επιχειρήματα.
Όσοι αρέσκονται να υπεριδεολογικοποιούν υπαρκτές αντιθέσεις εντός της αριστεράς σε σχέση με την Ευρώπη ή το μοντέλου της σοσιαλιστικής προοπτικής, απλά ας αναλογιστούν τι κατάφερε το ΕΑΜ, 70 χρόνια πριν και για πιο ακριβώς λόγο γιορτάζουμε όλοι μας και υμνούμε τα κατορθώματα του.
Ας το σκεφτούμε αυτό όλες οι δυνάμεις που αγωνίζονται σήμερα κατά του Μνημονίου, μια μία ξεχωριστά.
Ας αναλογιστούμε τη κρισιμότητα της στιγμής. Την ευθύνη απέναντι στην ιστορία, απέναντι στο παρόν και στο μέλλον αυτού του τόπου.
Και ας κάνουμε όλοι ένα βήμα πίσω στην αυτάρκεια και πολλά βήματα μπροστά για τη σωτηρία του λαού μας με μια εκλογική συνεργασία που θα διεκδικήσει να είναι πρώτη εκλογική δύναμη.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Είναι η ώρα να τους σταματήσουμε.
Είναι η ώρα να ξεσηκωθεί η κοινωνία. Και να ανοίξει με τους δικούς της αγώνες και την δική της φωνή, τον εναλλακτικό δρόμο απέναντι στην κρίση.
Η αριστερά έχει να παίξει τον δικό της ρόλο σε αυτή την μεγάλη πορεία αλλαγής.
Οφείλει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών .
Και οι νέοι άνθρωποι όπως αυτοί που γεμίζουν σήμερα αυτό τον χώρο, θα βρίσκονται για μια φορά ακόμα στην πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων.
Των αγώνων για αξιοπρέπεια, και αλληλεγγύη, των αγώνων για δικαίωμα στη ζωή και στο μέλλον.
Ας στείλουμε σε ολόκληρη την κοινωνία, και ιδιαίτερα στις νέες γενιές, το αγωνιστικό μήνυμα αισιοδοξίας με το οποίο ξεκίνησε αυτό το Φεστιβάλ.
Μπορούμε να νικήσουμε.
Μπορούμε να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα.
Γεια σας

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 2/10/2011

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝ

2011-10-03T08:59:00.000+03:00

ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ, Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

1. Σχεδόν ενάμιση χρόνο από την υπογραφή του μνημονίου οι μισθωτοί στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες βιώνουν μια καταστροφή. Οι κυρίαρχες δυνάμεις στον ευρωπαϊκό χώρο και η Ελληνική κυβέρνηση, προσκολλημένες με τον πλέον δογματικό τρόπο στο νεοφιλελευθερισμό, προωθούν και επιβάλουν πολιτικές ενάντια στην εργασία και την κοινωνία. Η πλήρης πολιτική και οικονομική ταύτιση της κυβέρνησης με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, στο όνομα "της σωτηρίας της πατρίδας" και η αξιοποίηση του υπαρκτού προβλήματος του δημόσιου χρέους για την κατεδάφιση μισθών και εισοδημάτων, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων παράγει "μέτρα" και οδηγεί την κοινωνία σε απόγνωση. Με αφορμή την 6η δόση και την ΄΄συμφωνία της 21ης Ιουλίου΄΄ η κυβέρνηση με νέο πακέτο μέτρων που εξαγγέλλεται ως τελικό, αλλά δεν είναι, εφορμά ενάντια στην κοινωνία. Επί της ουσίας, ανεξάρτητα από την φιλολογία περί plan Α ή B, η κυβέρνηση ετοιμάζει και εφαρμόζει την χρεοκοπία του ελληνικού λαού στο όνομα μάλιστα της μη τυπικής χρεωκοπίας της χώρας.

Αιματηρές περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αντιλαϊκά και αντισυνταγματικά φορομπηχτικά χαράτσια που ενδύονται την ονομασία της έκτακτης εισφοράς, του τέλους επιτηδεύματος και του τέλους επί ακινήτων, απολύσεις στο δημόσιο τομέα, εργασιακή εφεδρεία (το άλλο όνομα του προθαλάμου απόλυσης), ξεπούλημα όσο - όσο της δημόσιας περιουσίας και της δημόσιας γης, κατακρήμνιση του ασφαλιστικού συστήματος, της δημόσιας παιδείας (νόμος Διαμαντοπούλου, βιβλία, συγχωνεύσεις κ.λ.π.) και υγείας, ΄΄συγχωνεύσεις΄΄ φορέων είναι τα βασικά στοιχεία του νέου πακέτου. Ο κυβερνητικός επικοινωνιακός λόγος περί στόχου ΄΄πρωτογενών πλεονασμάτων΄΄ συνδυάζει στην πράξη την ισοπέδωση της κοινωνίας με νέα προνόμια προς το κεφάλαιο και σχεδιασμούς για μείωση των συντελεστών φορολόγησης των κερδών, δημιουργία ΄΄ελεύθερων ζωνών΄΄, (ελεύθερων από το νόμο, τους φόρους και τα εργασιακά δικαιώματα προς χάριν των ΄΄επενδυτών΄΄).

Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι ένα νέο κύμα ανεργίας και στον ιδιωτικό τομέα, ένα νέο κύμα χρεωκοπίας των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, μείωση κατά 40% των μισθών, συντάξεων και εισοδημάτων, διάλυση των κοινωνικών σχέσεων, κατάργηση των συνταγματικά κατοχυρωμένων κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων.
Η Ν.Δ. συναινεί στην κυβερνητική πολιτική. Παρά τις επιμέρους αντιπολιτευτικές κορώνες η μόνη επί της ουσίας πρόταση της είναι η μείωση της φορολογίας των μεγάλων επιχειρήσεων και του μεγάλου κεφαλαίου προς αναζήτηση ΄΄επενδυτών΄΄. Στη Θεσσαλονίκη ο κ. Σαμαράς ανέδειξε μια ακόμη πιο σκληρή συντηρητική ατζέντα (πανεπιστήμια, μετανάστες κλπ.) με στόχο, όπως και η κυβέρνηση, να ενεργοποιήσει κοινωνικούς αυτοματισμούς και να προσελκύσει συντηρητικούς ψηφοφόρους αξιοποιώντας τον κοινωνικό φόβο.
Η Κ.Π.Ε. οφείλει να προειδοποιήσει τους εργαζομένους και ανέργους, τους αγρότες και επαγγελματίες, τη νέα γενιά που υποβάλλονται σε θυσίες δίχως τέλος και χωρίς αντίκρισμα, πως και το νέο πακέτο μέτρων δεν είναι το τελευταίο, αλλά ακόμη ένα βήμα στα χνάρια της ίδιας πολιτικής και κατάστασης. Πρόκειται για μια ορατά χρεοκοπημένη πολιτική που επιτυγχάνει ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που εξαγγέλλει: η ύφεση αυξάνεται και παίρνει χαρακτηριστικά μακρού χρόνου, το δημόσιο χρέος αυξάνεται, τα ελλείμματα δεν υποχωρούν, η εναπομένουσα παραγωγική υποδομή της χώρας διαλύεται, η χώρα διεθνώς υποχωρεί την ίδια στιγμή που οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην Μεσόγειο και
ιδιαίτερα την Ανατολική δημιουργούν επικίνδυνες εντάσεις και υπόκεινται σε σημαντικές μεταβολές με κύριο επίδικο τα ενεργητικά αποθέματα (αναζήτηση ενός νέου κυρίαρχου ρόλου από την Τουρκία, λαθεμένη πολιτική συνεργασίας Ελλάδας - Ισραήλ, κατάσταση στις Αραβικές χώρες, ΑΟΖ κλπ.).

2. Η κρίση χρέους εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλη την Ευρωζώνη ως έκφραση της διεθνούς οικονομικής κρίσης του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, που συμπληρώνεται από τα κρισιακά φαινόμενα που δημιουργεί η ίδια η αρχιτεκτονική της Ε.Ε. και η πολιτική κατεύθυνση των Ευρωπαϊκών ηγεσιών, δημιουργώντας ταυτόχρονα με την επέκταση της σε κλίμακα Ευρώπης, εκτεταμένη ύφεση και δραματική ανεργία . Το ΄΄ελληνικό υπόδειγμα΄΄ επιχειρείται να εφαρμοστεί όχι μόνο στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία αλλά και στην Ισπανία και την Ιταλία την ίδια περίοδο που υπάρχει σοβαρή κάμψη στην ανάπτυξη των οικονομιών των χωρών της κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης και στην ίδια τη Γερμανία. Αυτή την περίοδο και εν μέσω ύφεσης για μεγάλο αριθμό χωρών το διεθνές κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκφραστές του σχεδιάζουν μια ρύθμιση των χρεών για χώρες που στην ουσία αδυνατούν να πληρώσουν σε βάρος όμως των δυνάμεων της εργασίας, μια ρύθμιση που οδηγεί και προϋποθέτει την οικονομική χρεωκοπία των κοινωνιών, την συνεχή ύφεση και ανεργία, στον αντίποδα αλληλέγγυων πολιτικών ανάληψης των χρεών και μέτρων για την ανακούφιση και την αναπτυξιακή δυναμική των οικονομιών των χωρών μελών, μέτρα που από διετίας η Αριστερά και όχι μόνο έχει προτείνει για να σπάσει ο φαύλος κύκλος και ν΄ αντιμετωπιστεί το επερχόμενο φαινόμενο ντόμινο. Η Ελλάδα επιχειρείται και πάλι να χρησιμοποιηθεί ως πειραματόζωο αυτής της πολιτικής κατεύθυνσης που θέλει να πληρώσουν οι κοινωνίες τη κρίση του κεφαλαίου ώστε να εξασφαλιστεί η βραχυπρόθεσμη αναπαραγωγή του. Από το 6ο Συνέδριο ήδη έχουμε επισημάνει πως ΄΄οι σημερινοί ταξικοί συσχετισμοί στον κόσμο και στην Ευρώπη, η ταξική υπεροψία του κεφαλαίου, αποκλείουν, αν δεν παρέμβει ο λαϊκός παράγοντας, οποιαδήποτε αναδιανεμητική πολιτική. Γνωρίζουμε καλά ότι το οικονομικό μοντέλο που η Ε.Ε. υιοθέτησε βρίσκεται σήμερα σε πρωτοφανές αδιέξοδο. Ως εκ τούτου, οι δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς οφείλουν να μιλούν για μια νέα επανίδρυση όλης της οικονομικής και πολιτικής αρχιτεκτονικής της Ε.Ε.΄΄
Σήμερα η συνεργασία των Αριστερών δυνάμεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο γίνεται όχι απλά αναγκαία αλλά απαραίτητη. Το Κ.Ε.Α. καλείται να αναβαθμίσει τον πρωτεύοντα ρόλο του. Η αλληλοενημέρωση και αλληλεγγύη μεταξύ των Αριστερών δυνάμεων η συμβολή τους στην ανάπτυξη και πανευρωπαϊκό συντονισμό των αγώνων και των κινημάτων αλλά και η διαμόρφωση ενός προγράμματος μάχης ως απάντηση στη κρίση από τη μεριά των λαϊκών συμφερόντων που συγχρόνως να σκιαγραφεί τη στρατηγική της σοσιαλιστικής μετάβασης είναι επείγον καθήκον.

3. Πολύ πριν το 6ο Συνέδριο του ΣΥΝ είχαμε τονίσει την ανάγκη για τη διαμόρφωση μετώπου αντίστασης στην νεοφιλελεύθερη και μνημονιακή πολιτική. Το κίνημα των πλατειών που ογκώθηκε στην μάχη ενάντια στο μεσοπρόθεσμο και υπέρ της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας, η ανάπτυξη του κινήματος ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου που συμπεριλαμβάνει διδακτικό και διοικητικό προσωπικό των ΑΕΙ και την φοιτητική και σπουδάζουσα νεολαία, η ανάπτυξη αγώνων από συνδικάτα και σε χώρους που προηγούμενα επικρατούσαν οι συνδικαλιστικές παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. δείχνουν πως ο λαϊκός παράγοντας με δυσκολίες, επιτυχίες και πρόσκαιρες ήττες έχει την ικανότητα να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις και να επιβάλλει ανατροπές και ανατροπή.
Σήμερα και στην επόμενη περίοδο η αντίσταση στον πόλεμο που έχουν κηρύξει κυβέρνηση και Τρόικα στην κοινωνία έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Άμεση χρειάζεται να είναι η αντίδραση μας στα φορομπηχτικά χαράτσια. Ο λαός δεν πρέπει να πληρώσει όχι μόνο γιατί δεν έχει, μια και τα φτωχά και μεσαία στρώματα ξεζουμίζονται από την αφαίμαξη των εισοδημάτων, αλλά και γιατί δεν θέλει.
" Χαιρετίζουμε και συμβάλλουμε ενεργητικά, με δράσεις και παράδειγμα, τις αποφάσεις συνδικάτων, ομοσπονδιών και σωματείων που καλούν σε αμφισβήτηση και τελικά άρνηση των αντισυνταγματικών, παράνομων και αντικοινωνικών εισπρακτικών μέτρων.
" Συμβάλλουμε ώστε να σπάσει ο κοινωνικός φόβος, όπου ο πολίτης και η οικογένεια του απειλείται και αισθάνεται μόνος απέναντι στον κρατικό όγκο. Αποδεικνύουμε ότι η δύναμη της κυβέρνησης είναι ασθενής και ότι το αποτέλεσμα της πληρωμής την ενδυναμώνει και την κρατά στην εξουσία. Να βρεθούμε στο πλευρό όσων δεν πληρώσουν τα χαράτσια και πρώτοι εμείς να υποστούμε τις συνέπειες
" Συμμετέχουμε και υποστηρίζουμε τις δράσεις των 151 υπό συγχώνευση φορέων. Συγχώνευση που έχει ως στόχο την απόλυση των εργαζομένων εκκινώντας από μια διάσπαση της εσωτερικής συνοχής τους. Για τον ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ η έξοδος από την σημερινή βαθιά κρίση, σημαίνει υπέρβαση του δικομματικού κατεστημένου που χρησιμοποιεί το πελατειακό κράτος, τη διαφθορά και την αδιαφάνεια για την περιθωριοποίηση του πολίτη.
" Αντιστεκόμαστε στις απολύσεις και την εργασιακή εφεδρεία δηλαδή στο στόχο της κυβέρνησης να ξεπουλήσει μαζί με τη χώρα και τους εργαζόμενους στο κεφάλαιο. Η αναγκαία ανασυγκρότηση του δημοσίου στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των κοινωνικών αναγκών όχι μόνο δεν επιτυγχάνεται με απολύσεις αλλά μέσω αυτών οι κοινωνικές ανάγκες παραδίδονται βορά στο ιδιωτικό κεφάλαιο.
" Αντιπαλεύουμε το ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων και της δημόσιας γης γενικά και συγκεκριμένα σε κάθε επιχείρηση και σε κάθε πόλη, νομό, περιφέρεια της χώρας. Δεν ξεπουλάμε προς όφελος των δανειστών και της Τρόικας.
" Καλούμε τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους αγρότες, τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες σε γενικό ξεσηκωμό ώστε να ανατραπούν οι κυβερνητικοί νόμοι στην πράξη, δεν τους αναγνωρίζουμε, μια κυβέρνηση προοδευτικής κατεύθυνσης θα τους καταργήσει αμέσως.

Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται να τονίσουμε πως δεν υπάρχει λύση και αλλαγή στην κατεύθυνση της διεξόδου από την κρίση υπέρ των εργαζομένων που δεν έχει ως απαραίτητο στοιχείο την πολιτική ανατροπή. Χρειάζεται να ογκώσουμε κοινωνικό και πολιτικό κίνημα που θα επιβάλλει ΄΄να φύγουν μαζί με τα μνημόνια και τη πολιτική τους ΄΄. Να μιλήσει ο λαός όχι όταν και όπως η κυβέρνηση, οι μνημονιακές δυνάμεις και το κεφάλαιο επιλέξουν, αλλά τώρα.
Η κόκκινη γραμμή της περιόδου είναι να φύγει η κυβέρνηση και να σχηματισθεί ένας νέος συνασπισμός εξουσίας των αντιμνημονιακών και αντινεοφιλελεύθερων δυνάμεων με πυρήνα τις δυνάμεις της Αριστεράς που με βασικό εργαλείο και στόχο την πραγματική δημοκρατία θα ανατρέψει το δικομματισμό , θα οδηγήσει την πολιτική και κοινωνική ζωή σε διέξοδο με βάση τις κοινωνικές ανάγκες, θα επηρεάσει θετικά τις εξελίξεις στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο.

4. Η 4η Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε μια νέα πνοή στη συμμαχία, έκανε προωθητικά βήματα τόσο στο επίπεδο της πολιτικής συμφωνίας όσο και στο ζήτημα μιας νέας συγκρότησης με κεντρικά ζητήματα την ισορροπία δικαιωμάτων συνιστωσών - μελών και την εσωτερική δημοκρατία. Η 4η Συνδιάσκεψη αλλά και η μετέπειτα πορεία αποδεικνύει πως ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στο κίνημα αντίστασης και ανατροπής της παρούσας κατάσταση και να είναι ο πυρήνας διαμόρφωσης μιας ευρείας συνεργασίας των αντιμνημονιακών - αντινεοφιλελεύθερων δυνάμεων σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.
Στην 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ όλες οι δυνάμεις που τον συγκροτούν από κοινού αποφασίσαμε να υποστηρίξουμε και να παλεύουμε για την υλοποίηση των παρακάτω στόχων:

" Την άμεση ανατροπή και κατάργηση του "μνημόνιου", του "μεσοπρόθεσμου" και του εφαρμοστικού του νόμου, καθώς και την απόκρουση των ετήσιων "ευρωπαϊκών μνημονίων", που συνεπάγεται το σύμφωνο για το ευρώ και οδηγούν σε πλήρη αποδόμηση την απασχόληση και το κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη. Αυτό το σύμφωνο, σε συνδυασμό με την λεγόμενη οικονομική διακυβέρνηση, κάνει ακόμη πιο συντηρητικό και αδιέξοδο τον μηχανισμό του ΕΥΡΩ. Η επιλογή για ένα προοδευτικό εναλλακτικό σχέδιο ανάπτυξης έρχεται, εκ των πραγμάτων, σε ρήξη με την σημερινή δομή της Ευρωζώνης και απαιτεί την ανατροπή της .
" Το δημόσιο χρέος της χώρας έχει ταξικό χαρακτήρα, είναι προϊόν τοκογλυφικών πρακτικών και δεν είναι διαχειρίσιμο. Τα δημοσιονομικά μέτρα αντιμετώπισής του οδηγούν τη χώρα και την οικονομία σε ουσιαστική διάλυση, με παραπέρα βάθεμα της ύφεσης, γιγαντιαία άνοδο της ανεργίας και γενίκευση της φτώχειας και της καταστροφής του λαού και του τόπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με κριτήριο την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, τονίζει πως η εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών (μισθοί, συντάξεις, κοινωνικά δικαιώματα κλπ) είναι το πρώτο καθήκον μιας προοδευτικής διακυβέρνησης και όχι η εξυπηρέτηση των τοκογλύφων.
" Μόνη λύση είναι η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, χωρίς μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και αντικοινωνικούς όρους, αξιοποιώντας όλα τα όλα τα όπλα αποφασιστικής και σκληρής διαπραγμάτευσης (λογιστικό έλεγχο, αμφισβήτηση, αθέτηση πληρωμών κ .α.).
" Την Εθνικοποίηση-Κοινωνικοποίηση ολόκληρου του Τραπεζικού συστήματος, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, που θα αποτελέσει βασικό μοχλό, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
" Την άμεση επαναφορά στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που ξεπουλήθηκαν ή βρίσκονται στη διαδικασία να ξεπουληθούν.
" Επιχειρήσεις όπως η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, οι Σιδηρόδρομοι, τα Πιστωτικά Ιδρύματα, οι επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης, φορείς όπως Λιμάνια, Αεροδρόμια, Συγκοινωνιακές υποδομές, καθώς όλες οι άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, δεν μπορούν παρά να υπηρετούν τις ανάγκες του λαού και την πολιτική ανάπτυξης που χρειάζεται η οικονομία και ο λαός.
" Την άμεση αποκατάσταση των σοβαρών πληγμάτων που έχουν δεχθεί οι μισθοί οι συντάξεις, οι εργασιακές σχέσεις και η ίδια η εργασία. Χορήγηση ταυτόχρονα αυξήσεων, που θα υπερβαίνουν τα πλήγματα και θα καταπολεμούν την φτώχεια και την ανεργία στην οποία, με τον ένα ή άλλο τρόπο, έχει καταδικαστεί η πλειοψηφία του λαού και ιδιαίτερα η νεολαία.
" Την ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση με φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με συντελεστή 45%. Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.
" Τη στήριξη με όλα τα μέσα της Δημόσιας Υγείας, της Δημόσιας Παιδείας και της Κοινωνικής Ασφάλισης.
" Την διεκδίκηση των Γερμανικών επανορθώσεων, του κατοχικού δανείου και των αποζημιώσεων των θυμάτων.
" Την αποκατάσταση, την υπεράσπιση και διεύρυνση της δημοκρατίας.
Η πάλη για την προώθηση αυτών των στόχων θα επιταχύνει τη δημιουργία του νέου συνασπισμού εξουσίας που θα μπορέσει να τα επιβάλει, όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Αυτός ο συνασπισμός εξουσίας εμπεριέχει κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Όσον αφορά τις κοινωνικές δυνάμεις είναι καθαρό ότι στηρίζεται και αναζητά την ενεργή συμμετοχή των μισθωτών, συνταξιούχων, ανέργων, αγροτών, μικρών και μεσαίων επαγγελματιών, της διανόησης και των ανθρώπων του πολιτισμού, των γυναικών, της νέας γενιάς ανεξάρτητα της πολιτικής και ιδεολογικής αυτοτοποθέτησης τους, ανεξάρτητα αν ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. κ.λ.π. ή απείχαν σε προηγούμενες εκλογικές μάχες. Ιδιαίτερα τονίζουμε ότι η αποχή από τις κοινωνικές μάχες και διεργασίες όπως αντίστοιχα και από τις πολιτικές διευκολύνει την κυβερνητική και τροικανή πολιτική.
Όσον αφορά τις πολιτικές δυνάμεις, κόμματα, οργανώσεις, ομαδοποιήσεις και προσωπικότητες δεν αποκλείεται κανείς που με ενεργό τρόπο και συνέπεια θέλει να συμβάλει στην μεγάλη ανατροπή. Στις δυνάμεις αυτές σαφώς συγκαταλέγονται οι εντός και εκτός βουλής δυνάμεις της Αριστεράς, οι Ο-Π και οι δυνάμεις που απεγκλωβίστηκαν και απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ και στέκονται θετικά υπέρ ενός τέτοιου μετώπου, χωρίς εκ των προτέρων αποκλεισμούς και δίκες προθέσεων.
Σαφώς κατανοούμε την αναγκαιότητα της κοινής δράσης και της συζήτησης. Θεωρούμε αναγκαίο ένα ελάχιστο προωθητικό κοινό πρόγραμμα. Θεωρούμε πως η άρνηση ορισμένων δυνάμεων, θα ελεγχθεί από τον ίδιο τον κόσμο της Αριστεράς. Θεωρούμε πως τελικά η ίδια η κοινωνική ανάγκη και η κοινή λαϊκή λογική θα επικρατήσει των στενών κομματικών επιδιώξεων.
Εργαζόμαστε και ευνοούμε συναντήσεις αυτών των δυνάμεων και κοινή δημόσια έκθεση των απόψεων και των διαφορετικών προσεγγίσεων. Θεωρούμε ότι η μεταξύ τους συζήτηση πρέπει να περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία:

Α) Δυνατότητες κοινής δράσης στην ανάπτυξη των κινημάτων
Β) Δυνατότητες πολιτικής κοινής δράσης και συνεργασίας σε επίπεδο θεσμών (βουλή, αυτοδιοίκηση, συνδικαλιστικό κίνημα κ.λ.π.)
Γ) Εκλογική συνεργασία
Δ) Μετεκλογική συνεργασία.

Η συγκρότηση και επικράτηση αυτού του νέου συνασπισμού εξουσίας αποτελεί την πολιτική ελπίδα για την κοινωνία και μπορεί να επικρατήσει ΄΄ρωτώντας και υπακούοντας στο λαό΄΄. Θα ενδυναμώσει το κίνημα, την πολιτικοποίηση του και αντιστοιχεί στην ιστορική ευθύνη των δυνάμεων της Αριστεράς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ άμεσα ξεκινά μια μεγάλη, ανοιχτή στο λαό καμπάνια σε όλη τη χώρα, με συνελεύσεις, συγκεντρώσεις και περιοδείες με κεντρικό σύνθημα:
να φύγουν, Η λύση είναι Αριστερά, ο νέος συνασπισμός εξουσίας΄΄.
Σε κάθε πόλη και χωριό χρειάζεται να απευθυνθούμε σε κάθε άνθρωπο που υποφέρει από την ασκούμενη πολιτική, να τον προειδοποιήσουμε ότι τα μέτρα τους δεν έχουν τελειωμό έως ότου επιτύχουν ΄΄μισή ζωή΄΄ και να τον καλέσουμε να παλέψουμε και να εργαστούμε μαζί. Μπροστά να μπει η Π.Γ. η Κ.Ο. , ο Ευρωβουλευτής, η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, τα στελέχη κλπ.

5. Το 2012 ο ΣΥΝ κλείνει 20 χρόνια ζωής. Στην πολυτάραχη και με αντιφάσεις πορεία του, παρά τις προβλέψεις των εχθρών του αλλά και τις κατά καιρούς ΄΄προφητείες΄΄ ακόμη και στο εσωτερικό του, απέδειξε ότι εκφράζει ένα μεγάλο διακριτό και διαχρονικό ρεύμα της σύγχρονης Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς με στέρεες βάσεις στην κοινωνία. Ο ίδιος ο ΣΥΝ υπήρξε και είναι επί 20 χρόνια πολιτικός οργανισμός - προϊόν ευρύτατων ανασυνθέσεων και συγκλίσεων δυνάμεων και στελεχών από διαφορετικές ιστορικές μήτρες της κομμουνιστικής αλλά και της σοσιαλιστικής και οικολογικής Αριστεράς της μεταπολιτευτικής περιόδου,αλλά και μιας νεότερης γενιάς που εντάχθηκε στην αριστερά, διαμορφώνοντας πολιτική ταυτότητα με αναφορά σε κινηματικές διαδικασίες αυτής της περιόδου ( αντιπαγκοσμιοποιητικό / αντιπολεμικό κίνημα, ελληνικό κοινωνικό φόρουμ .κλπ Το Κόμμα μας, επίσης, έπαιξε και παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην δημιουργία και την συγκρότηση, της κοινωνικής γείωσης του ΣΥΡΙΖΑ, του κατ' εξοχήν υπαρκτού ενωτικού φορέα διακριτών δυνάμεων και ρευμάτων της ελληνικής Αριστεράς. Μ' αυτή την έννοια, σήμερα, σε συνθήκες πρωτόγνωρης κρίσης και του ίδιου του πολιτικού συστήματος έχουμε την κουλτούρα των ενωτικών συμπράξεων και την φερεγγυότητα για να συμμετάσχουμε ισότιμα στο πιο πλατύ μέτωπο όλων, χωρίς εξαίρεση των δυνάμεων που αντιτίθενται από τ' αριστερά στο μνημόνιο και μπορούν να εμπνεύσουν μια ριζοσπαστική εναλλακτική πρόταση μέσα σ' ένα νέο πολιτικό σκηνικό, ανατρεπτικό του σημερινού, που θα εκφράζει και τα κινήματα αντίστασης δηλαδή ένα μέτωπο πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που θα έχει λόγο και ρόλο και στην διακυβέρνηση της χώρας με προοδευτικό προσανατολισμό και ανοιχτό τον ορίζοντα του κοινωνικού , του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού. Η Π.Γ. άμεσα χρειάζεται να συγκροτήσει επιτροπή εορτασμού των 20 χρόνων του ΣΥΝ αξιοποιώντας όσους και όσες συνέβαλαν σ' αυτή τη πορεία και συνδυάζοντας τα 20 χρόνια του Κόμματος με μια νέα ευρεία πολιτική εξόρμηση αλλά και το άνοιγμα της συζήτησης για τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 2/10/2011

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ

2011-10-01T09:26:00.001+03:00

Ανακοίνωση της ΚΠΕ του ΣΥΝ για τα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ

2011-09-26T18:23:00.000+03:00

Το ΕΑΜ αποτελεί μια από τις πιο λαμπρές σελίδες της ελληνικής και της ευρωπαϊκής ιστορίας και των αγώνων κατά του φασισμού. Η επέτειος των 70 χρόνων από την ίδρυσή του υπενθυμίζει στους νεότερους τις τεράστιες δυνατότητες του λαού να καθορίσει ο ίδιος το μέλλον του, μέσα από την ενωτική και συλλογική δράση.

Το ΕΑΜ οργάνωσε την πάλη του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της Κατοχής, εμπνέοντας και τις επόμενες γενιές και μπολιάζοντας τη συλλογική μνήμη των κοινωνικών αγώνων με τις αξίες της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Το ΕΑΜ αποτέλεσε κορυφαίο παράδειγμα οργάνωσης ενός διαφορετικού προτύπου κοινωνίας, με τους θεσμούς της λαϊκής εξουσίας, από την αυτοδιοίκηση και τη δικαιοσύνη, μέχρι τις πολιτιστικές δράσεις και τα δίκτυα αλληλεγγύης.

Κυρίως, όμως, κατέδειξε τη δυναμική των λαϊκών αγώνων να καθορίσουν την έκβαση των εξελίξεων, όταν αυτοί έχουν παλλαϊκό και ενωτικό χαρακτήρα. Την ιστορία τη γράφουν αυτοί ακριβώς οι αγώνες και η αριστερά επιφορτίζεται με το καθήκον της συσπείρωσης και της κοινής ενωτικής δράσης πάνω στα μέτωπα της συγκυρίας.

Τιμούμε τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες εκείνης της εποχής με τους σημερινούς αγώνες για δημοκρατία και κοινωνική χειραφέτηση να είναι περισσότερο επίκαιροι από ποτέ.

To Γραφείο Τύπου

Όλοι και όλες στην μεγάλη συγκέντρωση της Κυριακής στις 7 μμ στην πλατεία Συντάγματος!

2011-09-24T12:30:00.000+03:00

Η κυβέρνηση μας έχει κηρύξει τον πόλεμο.

Δεν φτάνει η ανεργία, η απληρωσιά και η φτώχεια μας, τώρα η κυβέρνηση έρχεται ως μαφία να μας ληστέψει επιπλέον μέσα από τα νέα χαράτσια.

Μας ζητάει έκτακτη εισφορά την οποία ονομάζει “Αλληλεγγύης” ενώ στην πραγματικότητα αυτά τα χρήματα θα φύγουν από τις τσέπες των φτωχών για να καταλήξουν και πάλι στους τραπεζίτες και τους δανειστές. Αλληλεγγύη σε ποιους κάνει η κυβέρνηση; Πάντως όχι σε αυτούς που την χρειάζονται.

Μας ζητάει δεύτερη έκτακτη εισφορά "το τέλος ακινήτων", φορολογώντας μας ανεξαρτήτως εισοδημάτων, οικονομικής κατάστασης και πρώτης κατοικίας. Έτσι μας μετατρέπει σε νοικάρηδες στο ίδιο μας το σπίτι με σπιτονοικοκύρη την τρόικα. Απειλεί με διακοπή του ρεύματος τους ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν!!!

Ονομάζει τις εισφορές έκτακτες την ίδια στιγμή που νομοθετικά τις μονιμοποιεί, καθώς το τέλος ακινήτων θα ισχύει για 2 χρόνια ενώ η έκτακτη εισφορά για 5! Φροντίζει ακόμα αυτό το χειμώνα εκτός της φτώχειας μας, να κρυώνουμε και στα σπίτια μας εξισώνοντας το πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης. Η κυβέρνηση αυτή είναι συνώνυμο της βαρβαρότητας.

Εκτελούν την κοινωνία για να ζήσουν οι τραπεζίτες, οι καταθέσεις των 600ων δις των πλουσίων στις ελβετικές τράπεζες, ο αφορολόγητος πλούτος και η εκκλησία, οι εφοπλιστές. Αντί να εισπράξουν από αυτούς που έχουν, εισπράττουν από τα συνήθη υποζύγια. Τους μισθωτούς και μικρο-επαγγελματίες. Η κυβέρνηση έχει κάνει επάγγελμα πια τον εκβιασμό του λαού. Μας απειλεί με χρεοκοπία ενώ μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αυτήν και ενώ χιλιάδες οικογένειες έχουν ήδη χρεοκοπήσει.

Την απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ο λαός με τον ξεσηκωμό τους, την αντίσταση και αρνούμενος να πληρώσει τους εκβιαστές της κυβέρνησης. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Το ποτήρι ξεχείλισε! Η αγανάκτηση να πλημμυρίσει τους δρόμους και τις πλατείες. Δεν θα τους αφήσουμε να μας μετατρέψουν σε ανθρώπους των σπηλαίων χωρίς φως, χωρίς βιβλία τα παιδιά μας, χωρίς φάρμακα οι συνταξιούχοι, χωρίς δουλειά οι εργαζόμενοι. Δεν θα τους αφήσουμε να μας ληστεύουν και να ξεπουλάνε τον δημόσιο πλούτο της χώρας μας.

Πλεονάζον προσωπικό είναι η κυβέρνηση. Να φύγει τώρα πριν εξοντώσει τον λαό. Να αλλάξει πορεία ο τόπος.

Συμμετέχουμε όλοι και όλες στην μεγάλη συγκέντρωση της Κυριακής στις 7 μμ στην πλατεία Συντάγματος, που καλούν οι “αγανακτισμένοι”, σύλλογοι, σωματεία, φορείς και πρωτοβουλίες πολιτών με σύνθημα:

Δεν έχουμε, δεν αντέχουμε, δεν πληρώνουμε.

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. Αλέξη Τσίπρα στο περιοδικό Επίκαιρα

2011-09-22T16:59:00.002+03:00

• Νομίζω ότι ακόμα και για τους πιο αντικειμενικούς παρατηρητές είναι ξεκάθαρο ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει εντολή να κυβερνά την χώρα.
• Η κυβέρνηση δεσμεύεται κάθε έναν με ενάμιση μήνα ότι το πρόβλημα λύθηκε και ότι δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα. ΚΑΙ αμέσως μετά έρχεται και το αναιρεί. Έχει χάσει εντελώς την αξιοπιστία της, αλλά και την αξιοπρέπειά της. Τι άλλο χρειάζεται να συμβεί, λοιπόν, για να ξεγαντζωθεί ο κ. Παπανδρέου από την εξουσία.
• Χρεώνουμε στον κ. Σαμαρά ότι η μόνη εναλλακτική διέξοδος που προβάλλει είναι η μείωση της φορολογίας του μεγάλου κεφαλαίου. Διαφωνούμε κάθετα. Η κυβέρνηση Καραμανλή, στην οποία ο κ. Σαμαράς υπήρξε υπουργός, έκανε τεράστια μείωση στη φορολογία του κεφαλαίου και τα χρήματα είναι τώρα στην Ελβετία
• Ο κ. Σαμαράς δεν δικαιούται της παραμικρής εμπιστοσύνης
• Η πτώχευση θα είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που μας ενέπλεξε στα Μνημόνια. Και το βλέπει ο καθένας
• H κρίση χρέους στην Ελλάδα είναι κομμάτι μιας ευρύτερης κρίσης. Αν μας βγάλουν από το ευρώ, την επόμενη ημέρα θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και το γνωρίζουν πολύ καλά. Και αυτό είναι ένα ισχυρό σημείο διαπραγμάτευσης για την χώρα μας, που δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε
• Η άρνηση πληρωμής συνιστά φυσιολογική απάντηση από αυτούς που δεν έχουν και δεν μπορούν να πληρώσουν
• Θεωρούμε ότι η ενότητα της αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων, και η ιδέα μιας ισχυρής αριστερής εναλλακτικής λύσης ωριμάζει στον κόσμο. Και εφ όσον ωριμάζει στον κόσμο, οι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς, αλλά και οι ευρύτερες δυνάμεις που τοποθετούνται κατά του Μνημονίου, αργά η γρήγορα θα συνειδητοποιήσουν το αδιέξοδο μιας ιδιοτελούς πολιτικής στάσης
• Η Ευρώπη, ή θα στραφεί σε μια ανάπτυξη με δημοκρατικό και κοινωνικό χαρακτήρα, ή θα καταστραφεί ολοκληρωτικά από την χρηματοοικονομική κρίση. Ενδιάμεσος δρόμος δεν υπάρχει.
• Η μνημονιακή ακροδεξιά δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Έτσι όπως πάνε τα πράγματα, δε θα αργήσει η στιγμή που θα ζητήσει και πρωθυπουργό συνταγματάρχη.
***********
1. Παρά το αίτημα που διατυπώνεται συνολικά από την αντιπολίτευση, η κυβέρνηση δεν ανταποκρίνεται, για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. πιστεύετε ότι θα επιβληθούν με άλλο τρόπο;
Στη δημοκρατία οι εκλογές επιβάλλονται σε μια περίπτωση. Όταν είναι καθολική ή αίσθηση ότι δεν ισχύει πλέον η εντολή διακυβέρνησης. Νομίζω ότι ακόμα και για τους πιο αντικειμενικούς παρατηρητές είναι ξεκάθαρο ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει εντολή να κυβερνά την χώρα. Να είμαι σαφής: Τόσους μήνες μετά την εμπλοκή της χώρας στα Μνημόνια, διευρύνεται διαρκώς η αμφισβήτηση και τα ερωτήματα. Αν η προσφυγή της χώρας στο ΔΤΝ υπήρξε προσχεδιασμένη. Αν υπήρχαν εναλλακτικές διέξοδοι για την κρίση χρέους, που η κυβέρνηση τις αγνόησε και τις εγκατέλειψε. Και το σημαντικότερο, αν η σημερινή πολιτική, για την συνέχεια της οποίας η κυβέρνηση εγκαταλείπει κάθε πρόσχημα, μπορεί να μας οδηγήσει σε έξοδο από την κρίση. Όσο τα ερωτήματα μαζεύονται, τόσο η κυβερνητική πολιτική απαξιώνεται. Η κυβέρνηση δεσμεύεται κάθε έναν με ενάμιση μήνα ότι το πρόβλημα λύθηκε και ότι δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα. ΚΑΙ αμέσως μετά έρχεται και το αναιρεί. Έχει χάσει εντελώς την αξιοπιστία της, αλλά και την αξιοπρέπειά της. Τι άλλο χρειάζεται να συμβεί, λοιπόν, για να ξεγαντζωθεί ο κ. Παπανδρέου από την εξουσία; Με ένα φύσημα, αυτή η κυβέρνηση θα πέσει.
2. Υπόθεση εργασίας: Αν η Ν.Δ. κερδίσει τις εκλογές, θα στηρίξετε τον Αντώνη Σαμαρά, στην προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου, αν σας το ζητήσει;
Είναι εξαιρετικά απίθανη υπόθεση εργασίας. Για να μιλάμε με λογικές παραμέτρους θα σας πω το εξής: Χρεώνουμε στον κ. Σαμαρά ότι η μόνη εναλλακτική διέξοδος που προβάλλει, είναι η μείωση της φορολογίας του μεγάλου κεφαλαίου. Διαφωνούμε κάθετα. Η κυβέρνηση Καραμανλή στην οποία ο κ. Σαμαράς υπήρξε υπουργός, έκανε τεράστια μείωση στην φορολογία του κεφαλαίου, και τα χρήματα είναι τώρα στην Ελβετία. Κατά τα άλλα ο κ. Σαμαράς κάνει λαϊκισμό. Εισηγήθηκε πρώτος τις αποκρατικοποιήσεις και όταν το πρότεινε και η τρόικα, έπαιζε με τις λέξεις. Εισηγήθηκε την εργασιακή εφεδρεία, δηλαδή τις απολύσεις στο δημόσιο, και τώρα πάει να τις πετάξει από πάνω του. Ξιφουλκεί υπέρ της απελευθέρωσης των κλειστών επαγγελμάτων, αλλά επιχειρεί να οικειοποιηθεί επι μέρους κάθε μια από τις θιγόμενες κατηγορίες. Λαϊκίζει με την μείωση των υπουργείων, αλλά ανακοινώνει την επανασύσταση τριών υπουργείων συμβολικού χαρακτήρα. Τι ακριβώς θα πάει να διαπραγματευτεί με την τρόικα; Ο κ. Σαμαράς δεν δικαιούται της παραμικρής εμπιστοσύνης, και αυτό επιβεβαιώνεται από τις δημοσκοπήσεις. Θεωρώ ότι ως αντιπολίτευση, ο κ. Παπανδρέου ήταν λίγο πιο πειστικός. Και αυτό αποδεικνύει πόσο μάταιη είναι πλέον η εμπιστοσύνη στα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας. Πλέον δεν υπάρχει ανοχή σε υποσχέσεις τύπου «την ίδια πολιτική, αλλά με περισσότερη φροντίδα». Αυτά είναι παραμύθια. Η πολιτική τους απέναντι στα ισχυρά κέντρα εξουσίας, είναι ακριβώς η ίδια. Και ο κόσμος το έχει πλέον συνειδητοποιήσει.
3. Μετά τη συνεχή ανακοίνωση νέων μέτρων εκτιμάτε ότι η κοινωνική αντίδραση είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι;
Εκτιμάμε ότι όσο περνάει ο καιρός, η κοινωνική αντίδραση γίνεται όλο και πιο στέρεη, όλο και πιο αποφασιστική. Ακούστε, την είσπραξη του νέου χαρατσιού δεν το υπονομεύουν οι δηλώσεις του Τσίπρα, του Φωτόπουλου ή της Παπαρήγα. Η κυβέρνηση, η τρόικα και οι Βρυξέλλες ανησυχούν γιατί την είσπραξη την υπονομεύει η ίδια η πραγματικότητα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο κόσμος δεν έχει χρήματα. Του λες, έκτακτη εισφορά 800 ευρώ και πλέον γελάει. Αυτό όμως, είναι μια μορφή κοινωνικής αντίδρασης. ΟΙ άνθρωπο δεν είπαν δεν πληρώνω, είπαν δεν έχω να πληρώσω, ελάτε να μου κόψετε το ρεύμα και ότι άλλο νομίζετε. Και αυτό έγινε κυρίαρχο θέμα στο Γιουρογκρούπ, ασχέτως αν τα έβαλαν με την κυβέρνηση που δεν μπορεί να μας πείσει να πληρώσουμε χρήματα που δεν υπάρχουν. Προφανώς, η κοινωνική αντίδραση δεν έχει πάρει ακόμα τα χαρακτηριστικά που θα θέλαμε. Αλλά είναι λάθος να κρύβουμε το πρόβλημα μιλώντας για τζαμπατζήδες και για επιτήδειους. Υπάρχει κοινωνική αντίδραση στα μέτρα, και μάλιστα τεράστια. Όταν θα πάρει πολιτικό χαρακτήρα και θα απαιτήσει ξεκάθαρη αλλαγή πολιτικής, τότε οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.
4. Η κυβέρνηση σας κατηγορεί ότι η άρνηση φέρνει τη χώρα πιο κοντά στη πτώχευση...
Εμάς κατηγορεί; Αποφάσισαν να δώσουν τα πάντα στους δανειστές. Οι οποίοι σημειωτέον, δεν είναι τίποτα φουκαράδες. Μόλις διαπίστωσαν ότι είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ότι μας λένε, εκτίναξαν τα επιτόκια δανεισμού στο άπειρο. Η πτώχευση θα είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που μας ενέπλεξε στα Μνημόνια. Και το βλέπει ο καθένας. Για κάθε δόση αυξάνονται οι απαιτήσεις και τα μέτρα. Τι θα κάνουν; ΘΑ απολύσουν όλο το δημόσιο; ΘΑ κόψουν όλες τις συντάξεις; Θα αφήσουν τα νοσοκομεία χωρίς φάρμακα και τα σχολεία χωρίς δασκάλους; Αυτοί μπλόφαραν με την πτώχευση και τώρα εισπράττουν τα αποτελέσματα. Εμείς λέμε ξεκάθαρα: επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Εδικά τώρα που όλοι τρέμουν το ενδεχόμενο μιας στάσης πληρωμών από τη χώρα μας. Και τα χρήματα που θα εξοικονομήσομε, μαζί με μια δραστική αναδιανομή του πλούτου που πρέπει επιτέλους να συνεισφέρει αυτά που του αναλογούν, να επενδυθούν σε ένα διαφορετικό σχέδιο ανάπτυξης.
5. Είναι υπαρκτό σενάριο η έξοδος της χώρας από το Ευρώ ή είναι ένα μέσο πίεσης;
Ακούγονται πολλά. Αλλά εμείς δεν θέλουμε μια τέτοια εξέλιξη. Θέλουμε να μείνουμε στη ευρωζώνη και να παλέψουμε για προοδευτικές αλλαγές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Προφανώς υπάρχει πίεση και εκβιασμός γύρω από αυτό το ζήτημα. Γιατί οι επιπτώσεις σε μια τέτοια περίπτωση θα είναι τεράστιες για την κοινωνία. Αλλά από τη δικιά μας πλευρά πρέπει να σκεφτούμε ότι η κρίση χρέους στην Ελλάδα είναι κομμάτι μιας ευρύτερης κρίσης. Οπότε η έξοδός μας από την Ευρωζώνη θα έχει τρομακτικές συνέπειες για τις υπόλοιπες χώρες του ευρώ. Αν μας βγάλουν από το ευρώ, την επόμενη ημέρα θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και το γνωρίζουν πολύ καλά. Και αυτό είναι ένα ισχυρό σημείο διαπραγμάτευσης για την χώρα μας, που δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε. Δεν λέμε, βέβαια, ότι δεν υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ. Ούτε ότι μια αριστερή διακυβέρνηση δεν πρέπει να έχει σχέδιο με σαφές ταξικό πρόσημο σε κάθε ενδεχόμενο. Λέμε, όμως, ότι στις σημερινές συνθήκες αδυναμίας, αυτό που πρέπει να μπει σε τάξη είναι η αδηφαγία των αγορών, όχι οι κρατικές οικονομίες με τα όποια προβλήματά τους. Η υποτίμηση είτε είναι εσωτερική είτε νομισματική, δεν είναι η απάντηση στο πρόβλημα. Η ανάπτυξη και η αναδιανομή είναι η απάντηση.
6. Όταν συνομιλήσατε με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, πέραν της έκθεσης της συνολικής κατάστασης, σας ζήτησε κάτι συγκεκριμένο;
Νομίζω ότι αυτό που μου ζήτησε έμμεσα είναι να μην κάνουμε αντιπολίτευση στα κυβερνητικά μέτρα. Του απάντησα ότι η πολιτική τους βρίσκεται σε ολοκληρωτικό αδιέξοδο και έχει αποτύχει εντελώς. Δεν υπάρχει κοινωνικό απόθεμα για τη πληρωμή πρόσθετων φόρων και τελών, η κοινωνία έχει χτυπήσει στον πάτο. Και το ξέρουν πολύ καλά. Ακόμα και αν το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων ,η των ΜΜΕ της χώρας στήριζε αυτή τη στιγμή την κυβέρνηση, τα όποια πρόσθετα μέτρα θα αποτύγχαναν, πολύ απλά γιατί ο κόσμος δεν μπορεί να τοα βγάλει πέρα. Αλλά για εμάς δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Το θέμα είναι αν θα ακολουθούμε μια πολιτική που μας βουλιάζει στην ύφεση και την κοινωνική αδυναμία ή αν ακολουθούμε μια πολιτική εναλλακτικής διεξόδου από την κρίση Και είμαστε σαφέστατα με την δεύτερη άποψη. ΟΙ προτάσεις που από την πρώτη στιγμή της κρίσης έχουμε καταθέσει, δικαιώνονται μέρα με την ημέρα.
7. Η άρνηση πληρωμής συνιστά αντίδραση στην συνεχή επιβολή των μέτρων;
Η άρνηση πληρωμής συνιστά φυσιολογική απάντηση από αυτούς που δεν έχουν και δεν μπορούν να πληρώσουν. Ας κατανοήσουμε λίγο πως σκέφτεται η κοινωνία. Λες σε μια οικογένεια, θέλω έξτρα 800 με το εκκαθαριστικό, άλλα τόσα με την ΔΕΗ για το ακίνητο, και παράλληλα επιφυλάσσομαι για άλλα μέτρα. Και παράλληλα, συμβαίνει κατά κανόνα στην καλύτερη περίπτωση, ο ένας από τους δύο εργαζόμενους της οικογένειας να έχει χάσει τη δουλεία του, και ο άλλος έχει υποστεί μείωση μισθού. Πως θα βγουν πέρα; Από πού θα λείψουν αυτά τα χρήματα που ζητάει το κράτος; Είναι εξωπραγματικοί αυτοί οι σχεδιασμοί. Οπότε οι άνθρωπο λένε, «δεν έχω, έλα πάρτα αν τα βρεις». Είναι τόσο παράλογο; Δεν πρόκειται πια για ιδεολογική αντίδραση στο Μνημόνιο. Πρόκειται για αδυναμία της κοινωνίας να αντεπεξέλθει στα μέτρα. Αυτοί που δεν το καταλαβαίνουν, είναι αυτοί που θα τα βρουν μπροστά τους. Αδίκως ψάχνουν ηθικούς αυτουργούς και υποκινητές.
8. Προτείνετε διαρκώς την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου συνασπισμού αριστεράς. Πόσο εφικτό είναι;
Τα πράγματα φέρνουν όλους μας προ των ευθυνών μας. Εκ των πραγμάτων, για παράδειγμα δημιουργείται ένα μέτωπο, μια ασπίδα προστασίας για τους ανθρώπους που δεν έχουν και δεν πρέπει να πληρώσουν το χαράτσι στα ακίνητα. Ο κόσμος της αριστεράς και της δημοκρατικής παράταξης παρακολουθεί ενθαρρύνει και πιέζει ηγεσίες. Θεωρούμε ότι η ενότητα της αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων, και η ιδέα μιας ισχυρής αριστερής εναλλακτικής λύσης ωριμάζει στον κόσμο. Και εφ όσον ωριμάζει στον κόσμο, οι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς, αλλά και οι ευρύτερες δυνάμεις που τοποθετούνται κατά του Μνημονίου, αργά η γρήγορα θα συνειδητοποιήσουν το αδιέξοδο μιας ιδιοτελούς πολιτικής στάσης. Εμείς την ενότητα δεν την διακηρύσσουμε ως πολιτικό κόλπο. Την εννοούμε χωρίς προϋποθέσεις και χωρίς αποκλεισμούς. Και την εννοούμε ως το μόνο εργαλείο που διαθέτουμε για να γυρίσουμε αυτό το στημένο παιχνίδι.
9. Αν η Ευρώπη συνεχίζει να αρνείται αλλαγή πολιτικής, βλέπετε να οδηγείται σε φαινόμενα διάλυσης ή σε Ευρώπη πολλών ταχυτήτων;
Η Μέρκελ ο Σαρκοζί και η ευρωπαϊκή ηγεσία γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν μια ενδεχόμενη διάλυση του ευρώ. Ο ίδιος ο Στρος Καν πρότεινε κούρεμα του χρέους 50% χωρίς να κινδυνέψει το νόμισμα. Όταν αυτό το έλεγα εγώ, έπεφταν οι δημοσιογράφοι της διαπλοκής να με φάνε ζωντανό. Συνεπώς το πολιτικό παιχνίδι ανοίγει και το ερώτημα είναι πια Ευρώπη. Η Ελλάδα χρειάζεται μια κυβέρνηση που με όπλο τη λαϊκή εντολή θα κάνει ένα κούρεμα του 50% και θα φορολογήσει τις τεράστιες ακίνητες αλλά κυρίως κινητές περιουσίες. Για να δουλεύει η οικονομία για τις ανθρώπινες και τις κοινωνικές ανάγκες, όχι για το χρηματιστικό κεφάλαιο. Ας βάλουμε λοιπόν όρια στις χρηματαγορές. Ας βάλουμε στο επίκεντρο της ανάπτυξης την σταθερή απασχόληση, την προστασία του περιβάλλοντος και την διεύρυνση των κοινωνικών αγαθών. Αυτή είναι η πραγματική σύγκρουση για το μέλλον της Ευρώπης. Η Ευρώπη, ή θα στραφεί σε μια ανάπτυξη με δημοκρατικό και κοινωνικό χαρακτήρα, ή θα καταστραφεί ολοκληρωτικά από την χρηματοοικονομική κρίση. Ενδιάμεσος δρόμος δεν υπάρχει.
10. Ο κ. Καρατζαφέρης ζήτησε κυβέρνηση με πρωθυπουργό ένα δικαστικό. Πως το σχολιάζετε.
Η μνημονιακή ακροδεξιά δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Έτσι όπως πάνε τα πράγματα, δε θα αργήσει η στιγμή που θα ζητήσει και πρωθυπουργό συνταγματάρχη
.
To Γραφείο Τύπου